Tamil Novels
தூரிகை 5 :
கலையரசியும் செழியனும் தங்கள் ஒரே மாப்பிள்ளையை விழுந்து விழுந்து கவனித்தனர்.மகன் இல்லாத குறையை...தேவாவிற்கு செய்து தங்கள் குறையை பூர்த்தி செய்து கொண்டனர்.
இதில் கீர்த்தனாவிற்கு ஏகத்திற்கும் எரிச்சல் கிளம்பியது.”பெத்த பொண்ணு குத்துக் கல்லாட்டம் இங்க இருக்குறேன்....ஆனா கவனிப்பு என்னமோ அவனுக்கு தான் நடக்குது...! இந்த அம்மாவுக்கு என்னாச்சு...? அவனுக்கு என்ன ரெண்டு கொம்பா...
அத்தியாயம் ஐந்து :
வீட்டின் வாசலில் நின்றிருந்த ரேணு “வா வா” எனக் கை பிடித்து அழைத்து போனாள்.
அங்கே ஹாலில் உறவுகள் நிறைய பேர் இருக்க “வாம்மா” என அவளை வரவேற்கவும் செய்ய, சசிகலா அவளை வரவேற்றாரா இல்லையா எனக் கூட அவளுக்கு தெரியவில்லை. கிருஷ்ணா முன் அவள் நின்ற தோற்றம் வேறு மனதினில் ஓட,...
ஆசை – 10
“ஹ்ம்ம் அங்க நரேன் ஜாலியா இருப்பான்...” என்று சோகமாய் சொன்ன நவீனைப் பார்த்து என்ன செய்தால் தகும் என்பதுபோல் பார்த்தாள் நந்தினி..
“என்னடி முறைக்கிற..??”
“ஏன் நீங்க ஜாலியாவே இருக்கலையோ...??” என்று கேட்டபடி தலையை தளர்த்தி வாரியவளை வந்து ஒட்டிக்கொண்டு நின்றான்..
“ஒழுங்கா தள்ளிப் போங்க.. காலையில இருந்து சரி வேலை...” என்று கை முஷ்ட்டியால்...
மலர் – 18
“தங்கோ.... ஏ.. தங்கோ... அங்கன ஊரே கெளம்பி போச்சு... நீ என்ன டி இன்னு கெளம்பாம இருக்கவ...?” என்று வாசலில் நின்று ஏலம் போட்டவளை, கடுப்புடன் வந்து பார்த்தாள் தங்கமலர்.
“என்ன டி கெளம்பித்தேன இருக்கவ, அப்புறோ வரதுக்கு என்ன ???? ” என்று தங்கமலரை மேலும் கீழுமாய் பார்த்தபடி அன்னமயில்...
அத்தியாயம் எட்டு:
அசோக் குழந்தையை லாவகமாக வாங்கி கனிமொழியிடம் கொடுத்து கண்ஜாடையில் அவளை உள்ளேப் போகச் சொன்னதை ரத்னம் பார்த்துக்கொண்டு தான் இருந்தான்.
“போங்கடா போங்க! அண்ணனும் தங்கச்சியும் எங்கேப் போயிடப் போறீங்க! என்கிட்டே இருந்து தப்பிக்க முடியாதுடா!”, என்று மனதிற்குள் கறுவிக்கொண்டான்.
அவன் அவர்களின் சொந்த பந்தங்களை கொண்டு அசோக்கையும் கனிமொழியையும் எடைப் போட்டான். ஒரு பிரச்சனை...
தூரிகை 4 :
தேவா கண் விழித்த போது....ஒன்றும் புரியவில்லை....சுற்றி இருள் சூழ்ந்திருந்தது.”என்னாச்சு....? ஒரே இருட்டா இருக்கு...!” என்று யோசித்தபடி நேரத்தைப் பார்க்க...அது இரவு 11 மணியைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது.
“அடக்கடவுளே...?” என்று தலையில் கை வைத்தவன்....”எவ்வளவு நேரமா தூங்கியிருக்கேன்...ஐயோ...! இங்க எல்லாரும் என்னைப் பத்தி என்ன நினைச்சிருப்பாங்க...?” என்று தனது மடத்தனத்தை எண்ணி தானே நொந்து...
தூரிகை 3 :
அந்த வீட்டில் அனைத்துமே கீர்த்தனாவிற்கு புதியதாய் இருந்தது. பழக்கமில்லாத மனிதர்கள்....முன் பின் அறியாத சூழல் இப்படி அனைத்தும் கலந்து அவளை சோர்வு கொள்ளச் செய்தது.
“இங்க வாம்மா கீர்த்தனா...!” என்று அன்பாய் அழைத்தார் பத்மா.
இப்ப தான் இவங்களுக்கு பேசனும்ன்னு தோணிச்சா....!”” என்று மனதில் நினைத்தவள் அமைதியாக அவரின் அருகில் சென்று அமர்ந்தாள்.
“சாரிம்மா....கல்யாண டென்சன்...அது...
அத்தியாயம் ஏழு:
உறங்கும் கனிமொழியை விழிகளுக்குள் நிரப்பியவன்......... பிறகு குழந்தையை சென்றுப் பார்த்தான், யார் ஜாடையில் இருக்கிறது என்று. அவனுக்கு அதிகமாக பார்க்கத் தெரியாவிட்டாலும் கூட நன்றாக தெரிந்து குழந்தை கனியின் ஜாடை என்று.
“ஹப்பா”, என்று ஒரு நிம்மதி மூச்சு கிளம்பியது அவனிடமிருந்து....... அவன் பயந்துக் கொண்டே இருந்தான், “குழந்தை ஒருவேளை அவனின் தந்தையின் ஜாடையில்...
ஆசை – 9
மௌனம் மௌனம் மௌனம் மட்டுமே அங்கே பாசையாய் இருந்தது.. நால்வர் அமர்ந்திருந்தாலும், யார் முதலில் பேச என்றும் என்ன பேச என்றும் தெரியாமல் அனைவரும் அமைதியாயிருக்க, நவீனோ “இனி உங்க பாடு, உங்க பொண்ணு பாடு..” என்பதுபோல இருந்தான்.
‘கூட்டிட்டு வந்தீங்களே.. இப்படியா சும்மா இருக்கிறது..’ என்று நந்தினி நவீனைப் பார்க்க, அவனோ...
மலர் – 17
நீல வானில் நகர்ந்து செல்லும் பஞ்சு பொதியான மேகங்கள் போல நாட்கள் அதன் பாட்டில் நகர்ந்துகொண்டிருந்தது. அவரவர் வாழ்வும் அதன் போக்கில் தினசரி வேலைகளோடு செல்ல தங்கராசு மட்டும் முற்றிலும் மாறிவிட்டார்.
எத்தனை கோவமாய் பேசுவாரோ, எந்த அளவு அவரது தொனி இருக்குமோ அதெல்லாம் நேர்மாறாய் போனது. யாரிடமும் அத்தனை பேசுவதில்லை....
ஆசை – 8
நந்தினிக்கும், நவீனுக்கும் இடையில் புரிதலும், காதலும் வளர்ந்துகொண்டே இருக்க, அவர்களுக்கான திருமண வாழ்விலும் சரி, புகுந்த வீட்டிலும் சரி, நந்தினி எவ்வித குறையுமில்லாமல் மகிழ்வாகவே இருந்தாள்.
ஆனாலும் மனதின் ஒரு ஓரத்தில் அவள் அப்பா அம்மாவைப் பற்றி நினைக்காமல் இருக்க முடியவில்லை.. அத்தனை பேரின் முன்னிலும் என்னால் வரமுடியாது.. இவரைத் தான் விரும்புகிறேன்...
மலர் – 16
“இந்த ஒரு தடவ ஒங்கய்யா சொல்லுறத கேட்டாத்தான் என்ன டா பொன்னு.. அந்த மனுசே என்ன நீங்க கேட்டு போகவா சொல்ல போறாரு.. இல்ல இத்தன நாளா இத பத்தி வாய் தொறந்துருப்பாரா..???” என்று ஆதங்கமாய் பேசிக்கொண்டிருந்தார் மரகதம்.
அவருக்கு என்னவோ இவ்விசயத்தில் தங்கராசு சொல்வது சரியே என்று பட்டது. ஆனால்...
அத்தியாயம் – 16
கார்த்திக் கல்லூரியில் செவ்வந்திக்கு சீனியர். கார்த்திக்கிற்கு தூத்துக்குடி தான் சொந்த ஊர். அவன் தந்தையும் தாயும் மருத்துவர்களே.
செவ்வந்தி கார்த்திக்கிற்கு அழைத்ததுமே அவன் அன்னைக்கு அழைத்து மருத்துவமனைக்கு வரச்சொல்லிவிட்டு அவரையும் அழைத்துக்கொண்டு வந்து சேர்ந்திருந்தான்.
தாமரையை உள்ளே அழைத்து வரும் போதே அவளின் வலியின் அளவு அதிகரித்திருந்தது. கார்த்திக்கிடம் சொல்லிவிட்டு செவ்வந்தியும் பிரசவ அறைக்குள்...
அத்தியாயம் ஆறு:
ஆகாஷ் கனிமொழியை பார்த்து, “நீ என்னை கல்யாணம் பண்ணிக்கிறியா”, என்று கேட்ட விதம் அவளை அசைத்து தான் பார்த்தது.
ஆனாலும் சரியென்று அவளால் சொல்ல முடியவில்லை. அவளின் அமைதியை சம்மதமாக எடுத்துக்கொள்ள ஆகாஷால் முடியவில்லை.
அவள் பதில் சொல்லட்டும் என்று விடாமல் அவளை பார்த்திருந்தான் ஆகாஷ். அவனின் பார்வையை தவிர்த்தாள்.
“என்ன சொல்லி இவனுக்கு புரிய வைப்பது?...
அத்தியாயம் நான்கு :
ஸ்கூல் சென்று நல்லவிதமாகவே ஹெட் மாஸ்டரிடம் வேலைக்கு இனி வரப் போவதில்லை எனச் சொல்ல,
“இங்க மாதிரி உனக்கு வொர்கிங் அட்மாஸ்பியர் கிடைக்காது” என ஆரம்பிக்க, “எனக்கு வாய்ப்பு கொடுத்ததுக்கு ரொம்ப நன்றி, என்னை விட நல்லா வேலை செய்யறவங்க உங்களுக்கு கிடைப்பாங்க” என ஒரு வணக்கம் சொல்லி நன்றி தெரிவிக்க,
மேலே பேச...
ஆசை – 7
“ஒருநேரம் படபடன்னு சரவெடியா பேசுற.. இன்னொரு நேரம் அமைதியா இருக்க.. இப்படியிருந்தா எப்படி நந்தினி.. புரிஞ்சுக்க கஷ்டமா இருக்காயில்லையா??” என்று சலுகையாய் அவளருகே சரிந்து படுத்தபடி நவீன் கேட்க, நந்தினியின் இதழ்கள் புன்னகையில் விரிந்தது..
“இதுக்கும் சிரிப்பா.. ரொம்ப கஷ்டம்...”
“கல்யாணம் ஆகி ஒருவாரம் தான் ஆகுது அதுக்குள்ள எல்லாம் புரிஞ்சுக்கணும் நினைச்சா...
மலர் – 15
“தங்கோ.... தங்கோ.....”
“யாரு...... அட வாண்ணே.. உள்ள வா,. ஏ வெளிய நின்னு கூப்புடுற...”
உடன் பிறந்தவனை கண்ட மகிழ்ச்சி அப்பட்டமாய் தெரிந்தது அவள் முகத்தில்..
“உள்ள வாண்ணே..”
“இருக்கட்டு புள்ள.. கரியே எங்க ???”
“ம்ம்ச் உள்ள வந்து பேசு எதுனாலு... நீ என்ன அசலாளா ?? மொத உள்ள வா...”
“சரி சரி...
அத்தியாயம் ஐந்து:
பக்கத்தில் நாமக்கல் தான் பெரிய ஊர் என்பதால் அங்கே வண்டியை விரட்டினான் அசோக்.
அங்கே இருந்த ஒரு ஹாஸ்பிடலில் அட்மிட் செய்ய நேரம் மணி ஏழு தான். அதனால் பெரிய டாக்டர்கள் யாரும் இல்லை. ட்யுடி டாக்டர் மட்டும் தான் இருந்தார்.
அவரின் சீஃப் டாக்டருக்கு போன் செய்தவர், “அவர் இப்போ வந்துடுவார், கத்தி குத்துன்றதால...
அத்தியாயம் நான்கு:
“வீட்டிற்கு வா உணவிற்கு”, என்று செந்தில் எவ்வளவோக் கேட்டும்.....
“இப்போ என்னால எங்கேயும் வர முடியாது”, என்று மறுத்து விட்டான் ஆகாஷ்.
வேறு வழியில்லாமல் உணவை அங்கேயே தருவித்துக் கொடுத்தான் செந்தில். அதையும் அறையும் குறையுமாக தான் உண்டான் ஆகாஷ்.
“எப்படி சிரித்த முகமாக இருப்பவன் இவ்வளவு இறுக்கமாக ஒரே நாளில் மாறிவிட்டான்”, என்றிருந்தது செந்திலுக்கு.
மாலைவரை செந்தில்...