Tamil Novels
அத்தியாயம் இரண்டு:
வைதேகி அவள் அன்னையை கொண்டு இருப்பாள் என்று ராமின் மனதில் எண்ணங்கள் ஓடும்போதே அவனை அவனே கடிந்து கொண்டான். உனக்கு தேவையில்லாதது. “ஒரு வளர்ந்த பெண்ணை பற்றி நீ நினைப்பது உனக்கு அழகல்ல”, என்று அவனை அவனே கடிந்து கொண்டவன்........... வைதேகியின் நினைப்பினை தூர ஒதுக்கினான்.
சுவாமிநாதனை கவனிக்கும் வேலையை மட்டும் பார்த்துக் கொண்டான்.
வைதேகிக்கு...
அத்தியாயம் ஒன்று:
இனிய காலைப் பொழுது........ ஆனால் எல்லோருக்கும் இனிய காலைப்பொழுதா............ சந்தேகமே. அவரவர் எண்ணங்கள் பொழுதை இனிமையாக மாற்றும் வல்லமை உடையது. எத்தனை பிரச்சனைகள் வந்தாலும் எதிர்கொள்வோம் சமாளிப்போம் என்று நினைப்பவர்கள் சமாளிக்கத்தான் செய்வார்கள். என்னால் முடியாது என்று நினைப்பவர்கள் முடியாது என்றே திணறுவார்கள். நான் சமாளிப்பேன் என்று நினைத்தவாறே எழுந்தாள் வைதேகி.
“கடவுளே எனக்கு...
தோற்றம் – 10
“இங்க பாரு பொன்னி கல்யாணம் பண்ணிக்கிறது பெரிய விசயமில்லை. ஆனா அடுத்து வாழ்ற வாழ்க்கை தான் முக்கியம்.. எடுத்தோம் கவுத்தோம்னு இனியும் எதையும் பட்டுன்னு பேசாம, இனிமே கொஞ்சமாது பொறுமையா போக பாரு..
என்னவொரு முடிவு எடுக்கிற முன்ன மாப்பிள்ளைக்கிட்ட கலந்து பேசி முடிவு எடு... நல்ல பொண்ணுன்னு பேரு வாங்கி...
வானம் – 8
அடுத்து மணமக்கள் விருந்துக்கு ஒவ்வொரு சொந்தமும் அழைக்க எல்லா இடத்துக்கும் அம்மா, அக்கா, தம்பி சகிதம் சென்று வந்தனர். ஒரு மாதம் முடிந்து நந்தினியின் பிரசவத்திற்காய் மருத்துவமனையில் சேர்த்திருக்க கையில் பணம் இல்லாமல் பரத் திணறினான். கவலையுடன் யோசனை முகமாய் அமர்ந்திருந்த கணவனின் அருகில் வந்தவள் அவனை அழைத்தாள்.
“பரத்..... என்ன யோசிக்கறிங்க....”...
அத்தியாயம் – 1
“சிவா எங்கடா இருக்கே??” என்ற குரல் சிவரூபன் காதில் விழுந்ததோ இல்லையோசங்கவியின்காதில் விழுந்து வைத்தது.
“அந்த தடிமாடை எதுக்கும்மா இப்போ கூப்பிடுறீங்க??” என்று கத்திக்கொண்டே வந்தாள் சிவாவின் தங்கை சங்கவி.
“அண்ணனுக்கு காலேஜ்க்கு மணியாச்சு இன்னும் ஆளைக் காணோம். அப்புறம் வந்ததும் குதிப்பான் நேரமாச்சுன்னு” என்றார் அம்மக்களை பெற்ற மகராசி மாலினி.
“க்கும்... நீயே சொல்லிக்கோ...
தோற்றம் – 9
“பொன்னி இந்தா மாப்பிள்ளைக்கு இந்த துண்டை குடு..” என்று மங்கை ஒரு புதிய துண்டினை நீட்ட, பொன்னியோ மங்கையை ஏகத்திற்கும் முறைத்து நின்றாள்..
“ஏய் என்னடி முறைக்கிற.. போ.. போய் குடு.. மாப்பிள்ள குளிக்க போனார்ல போய் குடுத்துட்டு வா...” என்று மங்கை விரட்ட,
“ம்மா இதெல்லாம் கொஞ்சமில்ல ரொம்பவே ஓவர்.. அவர்...
தோற்றம் – 8
“இங்க பாரு கண்ணு இதுக்கு நீ சம்மதிக்கவே கூடாது.. அவ்வளோதான்.. நீ மட்டும் கோவில்ல வந்து சரின்னு சொன்ன.. பாத்துக்கோ...” என்று மிரட்டாத குறையாய் கெஞ்சிக்கொண்டு இருந்தான் புகழேந்தி..
அது மிரட்டலா.. இல்லை கெஞ்சலா என்பது பொன்னிக்கும் புரியவில்லை.. புகழேந்திக்கும் புரியவில்லை..
அவன் முகத்திலும் கண்களிலும் இருந்த தீவிரம், அவளோடு பேசும் போது...
தோற்றம் – 7
பொன்னிக்கு என்னவோ மனது இன்னமும் ஆறவில்லை.. உள்ளேயே ஒரு கோபம் இருந்துகொண்டே தான் இருந்தது.. செய்வது எல்லாம் செய்துவிட்டு, அன்று சொல்ல சொல்ல கேட்காது அசோக்கை எப்படி அடித்தார்கள், தன்னை பார்க்கும் போதெல்லாம் புகழ் வீட்டு பெண்கள் என்ன பேச்சு பேசினர், இப்போது வந்து மன்னிப்பு என்று நின்றால் உடனே...
தோற்றம் – 6
பத்து நாட்கள் கடந்திருந்தது...
அமுதா வீட்டிற்கு வந்தும் ஒருவாரம் சென்றிருந்தது.. புகழேந்தி அவனது விடுமுறையை ஒருமாதம் என நீட்டியிருந்ததான்.. வீட்டில் இருந்து வேலை செய்தான்.. மீண்டும் திருவள்ளூருக்கே ட்ரான்ஸ்பர் கேட்டிருந்தான்..
என்னவோ ஒரு எண்ணம்.. நினைத்தால் வந்து போகும் தூரத்தில் இருக்க வேண்டுமென்று.. வேலை சம்பளம் எல்லாம் ஒருப்பக்கம் இருந்தாலும் வீடும் ஊரும்...
தோற்றம் – 5
சென்னை புறநகர் பகுதியில் இருக்கும் மருத்துவமனை..
அமுதா அங்கே தான் அனுமதிக்கப் பட்டிருந்தாள்.. தனியறை ஒன்றில், கையில் ட்ரிப்ஸ் ஏறி கண்களை மூடிப் படுத்திருக்க, அவளின் அருகே அன்பரசியும், மகராசியும் இருக்க, அறைக்கு வெளியே மற்றவர்கள் அனைவரும் இருந்தனர்..
பொழுது விடிந்து பல நேரமாகியிருக்க ஆனால் யாரின் முகத்திலும் எவ்வித தெளிவும் இல்லை.....
தோற்றம் – 4
“ஏதாவது பண்ணு புகழ்.. ஏதாவது செய்...” என்று அவனின் மனம் கூப்பாடு போட, காரை அப்படியே நிறுத்தியிருந்தியவன், பொன்னி அருகே வருவதற்காக காத்திருக்க, ஸ்டியரிங்கில் விரல்கள் தட்டியபடி இருக்க, அவனது பார்வையோ எதிரே வருபவளை பார்த்துகொண்டு இருந்தது.
‘அப்படியே தட்டி தூக்கிருடா புகழ்...’ என்று ஒரு எண்ணம் எழுந்தாலும் அதற்கும் அவன் மனம்...
தோற்றம் – 3
“ண்ணா.. நீதான் இப்படியிருக்க.. அவங்க எல்லாம் நல்ல கல்லு மாதிரிதான் இருக்காங்க.. அடுத்த வாரம் ஊருக்கு வா.. என்ன நடக்குதுன்னு பாப்போம்..” என்று பொன்னி அசோக்கிடம் சொல்ல,
அவனோ, “அதெல்லாம் வேணாம் பொன்னி.. தேவையில்லாத பிரச்சனை வரும். அப்புறம் அம்மா வருத்தப்படும்....” என, அவனையே ஒரு பார்வை ஆழமாய் பார்த்தவள்,
“ஏன்டா...
தோற்றம் – 2
எதிரே நின்றவளும் அவனைப் பார்க்க, அவனும் பார்க்க, பொன்னியின் கரங்களைப் பிடித்து நின்றிருந்த குட்டிகளோ, ‘மாமா...’ ‘சித்தப்பா..’ என்று மழலையாய் ஆளுக்கு ஒன்றாய் சொல்ல, அவர்களைப் பார்த்து சிரித்தவன், திரும்பவும் அவளைப் பார்த்து நின்றான்..
‘இவன் எங்க இங்க...’ என்று பொன்னி நினைக்கும் போதே, “குட்டீஸ கூட்டிட்டு போக வந்தேன்..” என்றான்.....