Tamil Novels

அத்தியாயம் – 11   “இவ்வளவு நேரமா நீங்க வர்றதுக்கு” என்று கும்பலாய் சேர்ந்து அனைவரும் கேட்டு அவர்களே சிரித்துக்கொண்டனர் தங்களுக்குள் ஏதோ பேசி.   செவ்வந்திக்கு சற்றே எரிச்சலாக வந்தது. ‘என்ன நினைத்து சிரித்திருப்பர்’ என்று உணர முடிந்தது அவளால். வீரா ஏதோ சொல்லி அவர்களை சமாளிப்பது புரிந்தது.   அங்கிருந்தவர்கள் அனைவருமே செவ்வந்தியைவிட வயது கூடியவர்களாகவே இருந்தனர். அவளுக்கு தான்...

மலர் – 2 கரிகாலனுக்கு மனம் கனத்திருந்தது.. அவனது சிறு வீட்டின் கட்டாந்தரையில் தன் கைகளையே தலையணையாக்கி விட்டதை நோக்கி படுத்திருந்தான்.. போன வருடம் வரையிலும் அவனுக்கு துணையாய் அவனது பாட்டி, அவன் மொழியில் சொன்னால் ‘கெழவி’ இருந்தார்.. ஆனால் இப்பொழுது அவரும் இல்லை.. ஒற்றை மனிதனாய் காலம் தள்ளுவது அவனுக்கு மிகுந்த வருத்தத்தையே உண்டு பண்ணியது.....

அத்தியாயம் பதினெட்டு: திருமணம் முடிந்து அவர்கள் நேரே சென்றது தேவிகா அட்மிட் ஆகியிருந்த ஹாஸ்பிடலுக்கு தான். அசோக் ரூமிற்கு வெளியேயே நின்றுக் கொள்ள........ செந்திலும் ராஜியும் சீனியப்பனும் ரூமின் உள்ளே நுழைந்தனர். அங்கே தேவிகா உறங்கிக்கொண்டிருக்க அண்ணாமலை  அமர்ந்திருந்தார். கதவை திறக்கும் சத்தம் கேட்டதுமே அங்கே பார்த்த அண்ணாமலை ராஜி உள்ளே வருவதை பார்த்தார். கண்கள் பளிச்சிட சந்தோஷமாக அவளைப்...

மலர் - 1 “ஏலேலோ எஞ்சாமி....... ஏத்தங்கொடு ஏத்தங்கொடு... வெளஞ்தெல்லாம் வீடு வர வரங்கொடு எஞ்சாமி.... கால நேரோ காங்காமா களத்து மேட்டில் நாங்கிருக்க.. எஞ்சாமி தொணையிருக்கும்..... “             என்று அழகாய் பெண்கள் மெட்டெடுத்து, ராகம் போட்டு ஒரு சேர பாடிக்கொண்டே அவ்வயல் வெளியில் வேலை செய்து கொண்டிருந்தனர்.. ஆசான் யாருமில்லை, ஆனாலும் ராகம் தொடுத்து...

அத்தியாயம் பதினேழு: சீனியப்பன் நடுவில் வந்து தடுக்காமல் இருந்திருந்தால் என்ன நடந்திருக்குமோ யாருமே அறியார். அண்ணாமலையின் மீது கோபத்தோடு பாயப்போனான் செந்தில்.  ராஜி காணவில்லை என்ற செய்தி கேள்விப்பட்டதில் இருந்து மிகவும் உணர்ச்சி வசப்பட்டு இருந்தான் செந்தில். தன்னிடம் ஆறுதல் தேடி வந்தவளை தானும் வதைத்து விட்டோமோ என்ற எண்ணமே காரணம்.   அண்ணாமலையை நேரில் பார்க்கவும் அது...

அத்தியாயம் முப்பத்தி மூன்று: அன்றைய நிகழ்வுகள் : வெங்கட ரமணன் வரமஹாலக்ஷ்மி திருமணம் முடிந்து ஆறு மாதங்களுக்கு பிறகு கல்பனா மீண்டும் தாய்மை அடைந்தாள். சிறிது மாதங்களுக்கு முன்பு தான் அசம்பாவிதம் நிகழ்ந்திருந்தால் மிகவும் ஜாக்கிரதையாக………… சொல்ல போனால் ஒரு கண்ணாடி பாத்திரத்தை கையாள்வது போல் பார்த்துக்கொண்டனர், ஒன்பதாவது மாத இறுதியில் மீண்டும் ஒரு பெண் மகவை ஈன்றெடுத்தாள். எல்லோரையும்...

அத்தியாயம் முப்பத்தி ஒன்று: இன்றைய நிகழ்வுகள்: வெங்கட ரமணன் சென்னையில் பணியில் சேர்ந்து மூன்று மாதங்களாகி விட்டது. அதற்குள் சென்னை சிட்டிக்குள் நிறைய மாற்றங்கள் கொண்டு வந்தான். எல்லாம் கட்டுக்குள் இருந்தது என்று சொல்ல முடியாது.............. இருந்தாலும் பெரிதாக எந்த குற்றங்களும் வீதிகளிலோ, அல்லது சொல்லும்படியான இடங்களிலோ நடக்கவில்லை. தினமும் ஒரு மணி நேரம், எந்த ஏரியா என்று தீர்மானமாக...

அத்தியாயம் பதினாறு: தேவிகா அதிர்ந்து விழித்தது சில நொடிகளே உடனே சமாளித்துக் கொண்டார். “இல்லை, இது சரி வராது”, என்றார். “ஏன் ஏங்க்கா சரிவராது........... நீங்க என்னை வெச்சு ஆகாஷை பார்க்கறீங்களா”, “அது எப்படி நீ இல்லாம பார்க்க முடியும், உன் தம்பி தானே அவன்”, “இருக்கலாம், அது மட்டுமே அவன் செஞ்ச தப்பு. வேற நீங்க அவன்கிட்ட எதுவும் குறைக்...

அத்தியாயம் –37     “சொல்லுங்க...” என்றவள் அவன் மீது சலுகையாய் சாய்ந்திருந்தாள்.     “என்ன சொல்லணும் சொல்லு??” என்றவன் அவள் கன்னத்தோடு கன்னம் வைத்து இழைந்தவாறே கேட்டான்.     “கொஞ்சம் தள்ளிப்போங்க...” என்றவள் கொஞ்சம் விலகி “இப்போ சொல்லுங்க... என்கிட்ட ஏன் சொல்லவே இல்லைன்னு சொல்லுங்க??”     “இப்படிதள்ளிப்போனா எல்லாம் என்னால பதில் சொல்ல முடியாது” என்று சண்டித்தனம் செய்தான் அவன்.     “நீங்கபேசிகிட்டு இருக்கும் போது சும்மாவே...

அத்தியாயம் இருபத்தி ஒன்பது: இன்றைய நிகழ்வுகள்: அன்றைய தினம் மிகவும் பரபரப்பான தினமாக வெங்கட ரமணனுக்கு அமைந்தது. இரு கட்சிகளை சேர்ந்த மிக முக்கியமான புள்ளிகளை ஒரே குற்றத்திற்காக கைது செய்தது, அதுவும் போதை மருந்தோடு சம்பந்தப்படுத்தி  நகரத்தினுள் சிறு சலசலப்பை ஏற்படுத்தியது. அதற்காக கலவரங்கள் எதுவும் நடந்து விடாதபடி பார்த்துக் கொள்வது அவசியமாகி போனதால், அன்றைய நாள்...

அத்தியாயம் பதினைந்து: ஆகாஷின் குரலில் இருந்த கடுமை ராஜியின் கோபத்தை அதிகப்படுத்தியது........ “இப்போ நீ என்ன சொல்ல வர்ற”, என்றாள் பதிலுக்கு அவளும் கடுமையாக....... “நீ என் அக்காவை கேள்வி கேட்கற வேலையெல்லாம் வெச்சிக்காத......... உனக்கு ஏதாவது கேட்கணும்னா உங்கப்பாவை கேளு, அதைவிட்டுட்டு.....”, என்றவனால் ஆத்திரத்தில் மேலே பேசவே முடியவில்லை. இவளுக்கு தான் புத்தியில்லை என்றால் இவ்வளவு பெரிய பெண்ணை...

அத்தியாயம் இருபத்தி ஏழு: இன்றைய நிகழ்வுகள் “எங்கே போகலாம்”, என்று கேட்டு கொண்டே ரமணன் காரை எடுக்க......... “அஷ்டலட்சுமி கோயில்”, என்றாள் வரமஹாலக்ஷ்மி. அதற்கு மேல் அமைதி இருவரிடத்திலும், சென்று சன்னதியில் நின்று.............  கடவுளை வணங்கிய பொழுது.............. அவளையறியாமல் கண்களில் மறுபடியும் கண்ணீர் வழிந்தது. திரும்பி பார்த்தவன், “இவளை என்ன செய்வது தெரியவில்லையே”, என்று மனதிற்குள்ளேயே நினைத்து கொண்டான். “போகலாமா”, என்று...

அத்தியாயம் பதினான்கு: ராஜிக்கும் செந்திலின் நினைவுகளே......... அவளுக்கு நன்றாக புரிந்தது செந்தில் தன்னை தவிர்க்கிறான என்று . அவனே தவிர்க்கிறானே நீ எதற்காக இப்படி அவன் பின்னோடு போகிறாய் என்று மனம் ஒரு புறம் சொல்ல.......... மற்றொரு புறம் மனம்அதையெல்லாம் காதிலேயே போடாமல் அவனின் நினைவுகளிலேயே உழன்றது. தந்தை ஒரு புறம் எதிர்ப்பை காட்ட செந்திலின் புறம்...