Tamil Novels

அத்தியாயம் 10 திருமணத்திற்காக எடுத்திருந்த ஒருவார விடுமுறை முடிந்து தம்பதியர் இருவரும் வேலைக்கு செல்வதற்காக கிளம்பிக் கொண்டிருந்தார்கள். இந்த ஒருவார விடுமுறையில் தங்கள் தேன்நிலவு பயணத்தையும் முடித்திருந்தார்கள். ம்ம்… முதல்நாள் இரவில் கண்ணன் தேன்நிலவு செல்லுவதைப் பற்றி மனைவியிடம் ஆவலாக அபிப்பிராயம் கேட்க, இந்த விடுமுறையை விட்டால் தாங்கள் இருவரும் சேர்ந்து கழிக்க கிடைக்கும் பொழுதுகள் சொற்பமாகவே இருக்கும்...

திருமணத்திற்கு வந்திருந்த உறவினர்கள் அத்தனை பேரும் விடைபெற்று சென்றிருக்க, சாயங்காலம் மணமக்களை அழைத்துக்கொண்டு, நந்தினி குடும்பத்தினர் தற்போது குடியிருக்கும் வீட்டுக்கு வந்திருந்தார்கள் எல்லோரும். கண்ணனின் வீடும் அப்படி ஒன்றும் பெரிதில்லை. எனவே மணமக்களை இங்கே குடிவைப்பதாக இருவரின் பெற்றோர்களும் ஒருமனதாக முடிவெடுத்திருந்தார்கள். எல்லோரும் ஹாலில் இலகுவாக அமர்ந்திருந்தார்கள். மணமக்கள் இருவரும் குளித்து முடித்து வேறு உடை அணிந்திருந்தார்கள்....

சாப்பாட்டை நல்லதொரு கேட்டரிங் சர்வீஸில் ஒப்படைத்திருந்தான் கண்ணன். சமையலை அவர்கள் இடத்திலேயே முடித்து, பெரிய பெரிய பாத்திரங்களில் கொண்டுவந்து இறக்கியிருந்தார்கள். பந்தி பரிமாறவும் சீருடை அணிந்த பணியாளர்கள். மணமக்களோடு அவர்களுடைய குடும்பத்தார்களும் அமர, இலை போட்டு ஒன்றன் பின் ஒன்றாக பதார்த்தங்கள் பரிமாறப்பட்டது. “டேய்… சிவா!” தன்னுடைய இலையில் அவியலை பரிமாறிய இளைஞனைப் பார்த்து உற்சாகமாக நந்தினி...

அத்தியாயம் 09 சார்பதிவாளர் அலுவலகத்தில் குடும்பத்தோடு நின்றிருந்தார்கள் நந்தினியும் கமலகண்ணனும். எல்லாம் அவர்கள் திருமணத்திற்காகத் தான். திருமணத்தைப் பற்றி திட்டமிட ஆரம்பித்த உடனே ஆடம்பர திருமணம் கூடாது என்று நந்தினி சொல்லிவிட்டாள். திருமணம் என்ற பெயரில் வீண்செலவு எதற்காக செய்ய வேண்டும் என்பது அவளுடைய வாதம். எனவே ரெஜிஸ்டர் ஆபீஸில் வைத்து எளிமையாக திருமணத்தை முடித்துக் கொள்ளலாம்...

அந்த பள்ளியில் வேலைப் பார்த்து கொண்டே, பள்ளி நிர்வாகத்தையும் பார்த்துக் கொள்கிறான் ஜெகத்ரட்சகன். உண்மையைச் சொன்னால் பள்ளியின் நிர்வாகத்தை கையில் எடுத்துக் கொள்வதற்காகவே கல்வியியல் படிப்பை தேர்ந்தெடுத்து படித்திருந்தான் அவன். அந்த பள்ளியில் தான் தன்னுடைய பிஎட் படிப்பின் போது பயிற்சிக்கு சென்றது அனிதா. அப்போதே இருவருக்கும் ஒரு விருப்பம் இருந்திருக்கிறது. ஆனால் ஒருவருக்கொருவர் தெரியப்படுத்திக்...

“ம்மா… அனியோட முடிவுக்கும் என் கல்யாணத்துக்கும் என்ன சம்மந்தம்? எதுக்காக இப்போ என் தலையை உருட்டுறீங்க?” நந்தினி சலித்துக்கொள்ள, “நீ கல்யாணம் பண்ணிக்காம நாங்க கல்யாணம் பண்ணிக்க மாட்டோம்னு இன்னைக்கு காலைல உன் தங்கச்சிங்க மூனு பேரும் சொன்னாங்களே? மறந்து போச்சா உனக்கு?” காலையில் நடந்ததை திலகம் மகளுக்கு ஞாபகப்படுத்தினார். “கல்யாணம் பண்ணிக்கமாட்டாங்க, ஆனா காதலிப்பாங்க.” முணுமுணுக்கிறேன்...

அத்தியாயம் 08 அனிதாவுக்கு பளாரென்று விழுந்த அடியில், அறையில் இருந்த அத்தனை பேரும் பதட்டத்தோடு உட்கார்ந்திருந்த இடத்திலிருந்து எழும்பியிருந்தார்கள்.  அடிவிழுந்த கன்னத்தை கையால் பிடித்தபடி பயத்தோடு அக்காவின் முகத்தை பார்த்த அனிதாவின் கண்கள் உடைப்பெடுத்திருந்தது. “ஏய் காட்டுமிராண்டி, இப்பிடித்தான் பேசிட்டு இருக்கும்போதே அடிப்பியா நீ?” நந்தினியை அதட்டியபடியே அக்கா தங்கை இருவருக்குமிடையே பாய்ந்து வந்து நின்றிருந்தான் கண்ணன். எதுவும்...

 எப்போதும் அவனிடம் சிடுசிடுக்கும் மாமன் மகள், அவனுக்கு பிடித்த ஐஸ்கிரீமை ஞாபகம் வைத்து கொடுத்தால், மனம் சிறகடித்து பறக்காமல் என்ன செய்யுமாம்? ஏதோ பாற்கடலில் கடைந்தெடுத்த அமிழ்தமே கையில் கிடைத்தது போன்ற பாவனையை அவன் காட்ட, தலையில் அடித்து கொள்ளலாம் போல இருந்தது நந்தினிக்கு. பேச்சு அங்கே சுற்றி இங்கே சுற்றி அவர்கள் குடியிருந்த வீட்டை புதுப்பித்து...

அவன் சுத்தம் செய்யும் அழகை பெண்கள் மூவருமே ஆச்சர்யமாக பார்க்க, “அநியாயமா? என்ன சொல்லுறீங்க கண்ணத்தான்.” என்று பேச்சை வளர்த்தாள் இந்துஜா. “ஹாங்… இந்த அம்மாக்கள் எங்களுக்கு சமையல் வேலை பழக்கி விடாம, நல்லா உக்கார வச்சு வயித்தை வளத்துவிட்டுட்டு, கடைசியில ஒருவாய் சோத்துக்கு அடுத்தவங்க கையை எதிர்பார்க்க வச்சிடுறாங்க. அதுவும் உங்க அக்கா மாதிரி...

அத்தியாயம் 07 “இந்த மட்டன் சூப்பை குடிச்சிட்டு இரண்டு பேரும் பேசாம உக்காந்திருக்கணும். இன்னைக்கு நாங்க தான் மத்தியான சமையல் ரெடி பண்ணப் போறோம், நீங்க சாப்பிடுறீங்க.” திலகம், லீலாவதி கைகளில் சூப் பௌலைக் கொடுத்துவிட்டு கட்டளை இடுவது போலச் சொன்னாள் நந்தினி. “பேசக்கூடாதா? அது அவங்க ரெண்டு பேருக்கும் ரொம்ப கஷ்டமான டாஸ்க் ஆச்சேக்கா?” அம்மாக்கள்...

 “மிஸ்டர் வைரவ மூர்த்தி, நீங்க யாரு, எப்படிபட்டர்வன்னு எங்களுக்குத் தெரியும், எங்களுக்கு தெரியும் ங்குறது உங்களுக்கும் தெரியும், அதனால ஓவரா நடிக்காதீங்க.” அழுத்தமான குரலில் அதட்டியவள், “சாட்சியே இல்லாம எல்லா காரியத்தையும் முடிச்சிடுறோம்ங்குற மிதப்புல தானே பேசுறீங்க. நான் உங்களை அப்படியெல்லாம் இனி நிம்மதியா இருக்க விடமாட்டேன், கூடிய சீக்கிரமே உங்க ஆட்டத்துக்கு முடிவு கட்டுறேன்.”...

ஆனால் அவர்களோ வேறு கதை சொன்னார்கள். ஆள் மாறாட்டம் நடந்து விட்டது, வேறு ஒரு நபருக்கு பதில் தவறுதலாக இந்த இளைஞனைத் தூக்கிவிட்டோம் என்று எளிதாக சொன்னார்கள். இந்த பிரச்சினை நடந்தது அவர்களுடைய ஐயா வைரவமூர்த்தி தோட்டத்தில் என்பதால் அந்த நல்ல மனிதருக்கு தங்களால் பிரச்சினை வந்துவிடக்கூடாது என்ற எண்ணத்தில் தங்கள் குற்றத்தை ஒப்புக்கொண்டு வந்துவிட்டார்களாம். உண்மையில்,...

அத்தியாயம் 06 அந்த முன்மாலைப் பொழுதில் நெல்லை மாநகரகாவல் கண்காணிப்பாளர் அலுவலகம் பரபரப்பாக இருந்தது. காரணம், ஒரு ஆள்கடத்தல் புகாரில் நாங்கள் தான் குற்றவாளிகள் என்று மூன்று நபர்கள் தாங்களாகவே வந்து சரணடைந்திருந்தது தான். இதில் சிறப்பு என்னவென்றால் இன்று காலையில் தான் அந்த வழக்கு பதிவாகியிருந்தது. ஆமாம்… எங்கள் மகனைக் காணவில்லை கண்டுபிடித்து தாருங்கள் என்று...

அத்தியாயம் 05 வழக்கம் போல அதிகாலையிலேயே விழிப்பு வந்துவிட்டது நந்தினிக்கு. தன்னருகில் படுத்திருந்த அம்மாவையும் தங்கையும் பார்த்தாள். நிர்மலமான முகத்தோடு ஆழ்ந்து தூங்கிக் கொண்டிருந்தார்கள். இருந்த ஒற்றைப் படுக்கையறையில் தரையில் விரித்த பாயும் தலையணையும் தான் அவர்கள் படுக்கை. திலகத்தின் ஏனைய இரு பெண்கள் வீட்டில் இருக்கும்போதும் ஐவராக இதே படுக்கை அறையில் இப்படித்தான் வரிசையாக படுத்திருப்பார்கள்....

அத்தியாயம் 04 திருநெல்வேலி நகரை சுற்றி ரோந்து வந்து கொண்டிருந்த போலீஸ் வாகனத்தில் அமர்ந்திருந்தாள் நந்தினி. மாலை நான்கு மணிவரை அலுவலகத்தில் அமர்ந்து வேலை பார்த்துக் கொண்டிருந்தவள், நகரின் மாலைநேர நடவடிக்கைகளை அவதானிக்கும் பொருட்டு கிளம்பி வந்திருந்தாள். முன்பக்கம் ட்ரைவர் சீட்டுக்கு அருகே நந்தினி அமர்ந்திருக்க, பின்னிருக்கையில் இன்னும் இரண்டு போலீஸ் அதிகாரிகள் அமர்ந்திருந்தார்கள். இருவருமே முப்பத்தைந்து...

அத்தியாயம் 03 “வாழ்த்துகள் மேடம், நீண்ட காலத்துக்கு பிறகு ஒரு பெண் ஐபிஎஸ் ஆஃபீஸரை நம்ம நெல்லை சீமை சந்திக்குது.” நந்தினி காவல்துறை கண்காணிப்பாளராக பணியில் சேர்ந்ததும் பத்திரிக்கையாளர் சந்திப்பு ஏற்பாடாகியிருக்க, நிருபர்கள் சார்பாக வாழ்த்துகள் வந்தது. “தேங்க்யூ.” காக்கிச்சட்டைக்கென்றே பிறந்தவள் போல, அணிந்திருந்த சீருடை அத்துணை கம்பீரத்தைக் கொடுக்க தலையை லேசாக அசைத்து வாழ்த்தை ஏற்றுக்கொண்டாள்...

அம்மாவுடைய ஸ்கூட்டியில் வீட்டில் வந்து இறங்கினாள் நந்தினி. நேரம் பிற்பகல் இரண்டு மணி. ஓய்வு எடு என்று காலையில் திலகம் எவ்வளவோ சொல்லியும் கேட்டுக்கொள்ளாமல் அவரோடு தையலகத்திற்கு கிளம்பி சென்றுவிட்டாள். சிறுவயதில் எத்தனையோ நாட்கள் தாயோடு கழித்த இடம். சீசன் நேரங்களில் அம்மாவுக்கு உதவி செய்தது எல்லாம் உண்டு. இவ்வளவு ஏன்? திலகத்தின் பெண்பிள்ளைகள் நால்வருக்கும் அடிப்படை...

அம்மாவுடைய ஸ்கூட்டியில் வீட்டில் வந்து இறங்கினாள் நந்தினி. நேரம் பிற்பகல் இரண்டு மணி. ஓய்வு எடு என்று காலையில் திலகம் எவ்வளவோ சொல்லியும் கேட்டுக்கொள்ளாமல் அவரோடு தையலகத்திற்கு கிளம்பி சென்றுவிட்டாள். சிறுவயதில் எத்தனையோ நாட்கள் தாயோடு கழித்த இடம். சீசன் நேரங்களில் அம்மாவுக்கு உதவி செய்தது எல்லாம் உண்டு. இவ்வளவு ஏன்? திலகத்தின் பெண்பிள்ளைகள்...

அத்தியாயம் 02 ராஜவேலு. இதுதான் திலகத்தின் கணவனின் பெயர். இருவருக்கும் காதல் திருமணம் தான். அதுவும் கலப்புத் திருமணம். ஒரே ஊரைச் சேர்ந்தவர்கள் வேறு. திலகத்தின் திருமணத்தை ஏற்றுக்கொள்ளாத அவரின் பெற்றவர்களும், உடன்பிறந்தவர்களும் அவரைத் தள்ளிவைத்து தள்ளி நின்று கொண்டார்கள். ஆனால் ராஜவேலுவின் திருமணத்தில் தங்களுக்கு விருப்பம் இல்லை என்றாலும், அவருடைய குடும்பத்தாரால் அவரிடமிருந்து தள்ளி நிற்க முடியவில்லை. காரணம்...

அத்தியாயம் 01 தன்னுடைய தொடர் ஓட்டத்தை தற்காலிகமாக நிறுத்திக்கொண்டு இளைப்பாறியபடி நின்றது அந்த சென்னை எக்ஸ்பிரஸ். இடம், திருநெல்வேலி ஜங்ஷன் ரெயில் நிலையம். நேரம் காலை ஏழு மணி. இதுவரையிலும் பொறுமையாக இருந்ததே பெரிய விஷயம் என்பதுபோல அடித்துப் பிடித்துக் கொண்டு தொடர்வண்டியிலிருந்து இறங்கத் தொடங்கினார்கள் பயணிகள். அப்படி எந்த அவசரமும் இன்றி நிதானமாக இறங்கினாள் நம்...