UU
“ஆத்தா! கேட்டியா உன் பேத்தி உனக்குக் கொள்ளுப் பேரனைக் கொடுக்கப் போறாளாம்!!” என்று முகம் முழுக்கச் சிரிப்போடு, அங்கிருந்த ஆண்களுக்கும் விவரம் தெரியுமாறு வைரம் சொல்ல,
“அடி என் ராசாத்தி!” என்று அவள் முகத்தை வழித்து திருஷ்டி எடுத்த கனகாம்புஜம் பாட்டி,
“எப்போ பாரு, என் பேரனும் பேத்தியும், பிரிஞ்சு கெடக்காங்க, பிரிஞ்சு கெடக்காங்கன்னு...
“என்னடா வாங்கப் போற பாப்பாக்கு?!” என்று கார்த்திக் ஆர்வமாய்க் கேட்க,
“கூடதான் வர்ற இல்லை. வந்ததும் தெரிஞ்சிக்கோ? நானே இங்க அதுபோல செய்து கொடுப்பாங்களான்னு டென்ஷன்ல இருக்கேன்” என்றான் கண்ணன் யோசனையாய்.
“எதுபோல?!” என்று கார்த்திக் மீண்டும் கேட்க,
“டேய். கொஞ்ச நேரம் பொறுடா” என்று சொல்ல, கார்த்திக் வாயை மூடிக் கொண்டான்....
14
கண்ணன் சென்னைக்குக் கிளம்பிக் கொண்டிருக்க, அங்கு இருந்த அனைவருமே மறுப்பேதும் சொல்லாமல் அமைதியாகத்தான் நின்றிருந்தனர் கனகாம்புஜம் பாட்டியைத் தவிர.
“எய்யா கண்ணா... வாரத்துக்கு ஒருமுறை எப்போவும் போல ஊருக்கு வந்துட்டுப் போய்யா! உன் அப்பனுக்கு வேற இப்படி உடம்புச் சுகமில்லாம கெடக்கு! நீ வர போக இருந்தாத்தானே எங்க மனசுக்கும் கொஞ்சம்...
“டேய் கொடுத்துட்டுப் போன மேளத்தை அடிக்காம அங்க என்னடா லுக்கு?! கிராமத்துக்கு வந்தும் உன் வேலைய ஆரம்பிச்சுடாத! தோலை உரிச்சிடுவாங்க” என்று கிஷோர் அவன் காதைக் கடிக்க,
‘போடா!’ என்ற ரீதியில் பார்த்தவன், மேளத்தை அடிக்கத் துவங்க, அமைதியாய் இருந்த வீட்டில் நண்பர்களின் வரவால் கொண்டாட்டம் ஆரம்பமானது.
அனைவரும் போகிக் கொண்டாட்டத்தில் இருக்க,...
சில நொடிகள் அமைதி காத்தவன், “இப்ப என்ன பொங்கலுக்கு நான் ஊருக்கு வரணும் அவ்ளோதானே?!” என்றவன்,
“ஆனா ஒண்ணு, நான் ஊருக்கு வந்த பிறகு மறுபடியும் எனக்கும் அவளுக்கும் கல்யாணப் பேச்சை எடுக்க மாட்டேன்னு சொல்லுங்க! நான் வரேன்” என்றான் அவனும் விடாப்பிடியாய்.
மற்றவர்கள் சட்டென அமைதியாகிவிட, பாட்டியோ, “சரிய்யா சரி. எடுக்க...
22
அவன் என்ன தான் விளக்கம் கொடுத்தாலும், அவன் செய்தது மாபெரும் தவறல்லவா? அதனிமித்தம் அவள் அப்படி நடந்து கொண்டதை எண்ணி இப்போது அவனுக்கு கோபத்திற்கு மாறாக வேதனைதான் எழுந்தது.
‘என்ன செஞ்சு நான் இவளை சமதானப் படுத்துவேன்?! இங்கயே இருந்தாலாவது எப்படியாச்சும் கொஞ்ச நாள்ல அவளை சமாதானப் படுத்திடலாம்! ஆனா அடுத்த வாரம்...
அவன் குளித்து வரும்போது அவள் அவனது அறையை விட்டு அவளது அறையில் வந்து படுத்திருக்க,
“உன்னைக் கட்டில்ல தானே படுக்கச் சொன்னேன். இங்க எதுக்குடி வந்த?!” என்றான்.
“இல்லை பரவாயில்லை மாமா” என்று அவள் படுத்தபடியே சொல்ல,
“எந்திரிச்சு வந்துப் படுடி” என்றான் மீண்டும் அதட்டலாய்.
இவளுக்குமே அவனது துவனியில், சட்டென கோபம்...
8
‘எதுக்கு இவளுக்கு இந்த வேலை?!’ என்று கவியை முறைத்தவன்,
“ஆச்சா?! கிளம்பலாமா?!” என்று சிடுசிடுக்க,
“ம் ஆச்சுப்பா?! அடுத்து காய் வாங்கப் போக வேண்டியதுதான். நீங்க போய் சந்தையைச் சுத்திப் பார்த்துட்டு வாங்க. நாங்க அதுக்குள்ள காய்கறி எல்லாம் வாங்கிட்டு அதோ அங்க இருக்க அம்மன் கோவில் கிட்ட...
32
“நளபாகம் உணவுப் பொருட்கள் தொழிற்கூடம்” என்ற பெரிய பெயர்ப் பலகையைப் பூரிப்போடும் ஆச்சர்யத்தோடும் பார்த்தபடியே அவனது புல்லட்டில் இருந்து இறங்கியவள்,
“எப்படி மாமா இப்படில்லாம்?! நளபாகம்னு பேரெல்லாம் கூட தமிழ்லயே யோசிச்சிருக்க?!” என்றாள் அவனை ரசித்தவாறே தலைசாய்த்துக் கன்னத்தில் ஆச்சர்யமாய்க் கைவைத்துச் சிரித்து.
“முதல்ல வைரம் ஃபுட் ப்ராடக்ட்ஸ்னுதான் வைக்கலாம்னு நினைச்சேன்....
18
அவன் தன்னை ஆட்கொண்டதை விட அவன் உதிர்த்த வார்த்தைகளே அவளுள் அத்தனை வலியையும் வேதனையையும் ஆக்ரோஷத்தையும் ஒருங்கே தோற்றுவித்தது.
தன்னை விட்டு விலகியவனை கொன்று புதைத்துவிடலாமா எனும் அளவிற்கு எழுந்த ஆத்திரத்தை கண்களில் மொத்தமாய்த் தேக்கி நிறுத்தியவள் பார்த்த பார்வை அவனின் கோபமும் உணர்ச்சிகளும் மட்டுப்பட்ட பின்பே அவனுக்குத் தென்பட்டது.
...
27
குட்டிக் கண்ணனின் வருகையால் வீடே கோலாகலமாய் இருந்தது அன்று மதியம் முதல்.
இரவு ஏழு மணி வரை கூட ஊரில் உள்ள சொந்த பந்தங்கள், அக்கம் பக்கத்தினர் என்று பலரும் பிள்ளையப் பார்க்க வந்து கொண்டே இருக்க, கண்ணனும் கவியும் தங்கள் அறைக்குச் சென்று ஓய்வெடுக்கக் கூட முடியவில்லை.
இரவு ஏழு...
“அப்புறம் என்ன, அப்பா நீங்களும், மாமாவும் போயி இப்பவே மருது மாமா கிட்ட பேசிட்டு வந்துடுங்க” என்றாள் கவியும் மனம் நிறைய மகிழ்ச்சியுடன்.
நீண்ட நாள் கழித்து அவள் முகத்தில் நிறைவான மகிழ்ச்சியைக் கண்ட கண்ணனது உள்ளமும் பூரித்துப் போனது.
சிறிது நேரத்தில், வைரம், வீரபாண்டி, ரத்தினம் மூவரும், பூ, பழம், வெற்றிலை...
இருவருமே ஒருவருக்கொருவர் மனம்விட்டுப் பேசாமல், சொல்ல வேண்டியதைச் சொல்லாமல் மூடி மறைத்ததனால் பெரும் மனஉளைச்சலில் தவித்துக் கொண்டிருந்தனர் ஒருவர் மற்றொருவரின் செயலையும் சொல்லையும் ஏற்க முடியாமல்.
பொழுது சாயும் நேரம் அனைவரும் வேலை முடித்து வீட்டிற்கு கிளம்ப ஆயத்தமாக, அவள்,
“நான் கொஞ்ச நேரம் இங்கயே இருந்துட்டு வரேன். நீங்க எல்லோரும் போங்க”...
30
கார்த்திக், தங்கரத்தினம், கவி, வைரம், வீரபாண்டி, மருது, கற்பகம் என்று அனைவரும், தத்தம் நிலங்களில் மூழ்கிப் போயிருந்த பயிர்களை எடுத்து வந்து குவித்துக் கொண்டிருக்க, சில மணி நேரத்திற்கு முன்பு அங்கு நீரில் பயிருடன் அமர்ந்து அழுது கொண்டிருந்த மனைவியைத் திட்டி இழுத்துச் சென்றதை எல்லாம் மறந்து, தானே இப்போது அவர்களின் உழைப்பையும்,...
2
அவன் அறைந்த அறையில் தடுமாறிக் கீழே விழப் போனவளைப் பின்னிருந்து தாங்கி நின்றது அக்கரங்கள்.
ஷாலு, வலியோடு யார் தன்னை விழாமல் பற்றினார்கள் என்று நிமிர்ந்துப் பார்க்க அவள் முகம் வெளிறிப் போனது.
“கி கிஷோர்?!” என்று அவள் உதடுகள் தந்தி அடிக்க,
“ம்!” என்று விரக்தியான புன்னகை ஒன்றை அவளுக்குக்...
29
சமயலறையில் ஏற்றி வைத்திருந்த சிம்னி விளக்கை எடுத்துக் கொண்டு ஓட்டமும் நடையுமாய் சென்று கொண்டிருந்தவளின் கால்கள், சாலையில் தேங்கிக் கிடந்த நீரைக் கடந்து நடந்த படியால் சலக் சலக் என்று பெரும் சப்தம் எழும்பியது.
அந்த நிசப்தமான வேளையில் அந்தச் சிறு சப்தமே பெரிதாய் ஓசை எழுப்ப, மழைக்காய் வீட்டோரத் திண்ணைகளில்...
4
அவள் செய்துவிட்டுப் போன அமர்க்களத்தில் தலையை ஒரு உலுக்கு உலுக்கிக் கொண்டு சீரானவன்,
“இவளுக்கு வர வர கொழுப்புக் கூடிப் போச்சு! வீட்ல இருக்கிறவங்களும் கண்டதையும் பேசிப் பேசி இவ மனசைக் கெடுத்து வச்சிருக்காங்க! இது எல்லாத்துக்கும் இன்னிக்கே ஒரு முடிவு கட்டுறேன்!” என்றபடியே வீட்டினுள் நுழைந்தான் கண்ணதாசன்.
வீட்டின் பின்...
கீதாஞ்சலியின் உள்ளமெனும் ஊஞ்சலிலே!
1
“கடவுள் அமைத்து வைத்த மேடை
கிடைக்கும் கல்யாண மாலை
இன்னார்க்கு இன்னாரென்று
எழுதி வைத்தானே தேவன் அன்று...
அந்த வீட்டில் அவனுக்கும், அவளுக்கும் அன்று காலைதான் திருமணம் முடிந்திருந்தது என்று சொன்னால் யாருமே நம்பமாட்டார்கள்.
அவன் தனது உடைகளை எடுத்துத் தனது ட்ராவல் பேகில்...
13
வெகு நேரமாக கண்ணன் மண்டபத்தில் தென்படவே இல்லையே என்று தங்கரத்தினம் அவனைத் தேடிக் கொண்டும் ஒரு சிலரிடம் விசாரத்துக் கொண்டும் இருக்க,
“அவன் எப்போவோ காரை எடுத்துக்கிட்டுக் கிளம்பிப் போனானே” என்றார் ஒருவர்.
“ஓ! சரி சரி” என்றவர், அவரிடம் பதட்டத்தை வெளிக்காட்டிக் கொள்ளாமல்,
‘எங்க போய்த் தொலைஞ்சான் இவன்?! கல்யாண...
5
“டி! இன்னிக்கும் ரூமை விட்டு வெளிய வாரதா உத்தேசம் இல்லையா?!” என்று அதிகாலை எழுந்ததுமே வைரம் குரல் கொடுக்க அவளிடம் எந்த பதிலும் இல்லை!
“அடியே!” என்று மெல்ல வைரம் அவள் இருந்த அறையின் கதவைத் திறந்து பார்க்க, அவளை அங்குக் காணவில்லை! அவர் நெஞ்சம் பகீரென்றது.
“என்னங்க?!” என்று அவர்...