நான் உன் நிறையன்றோ!
நான் உன் நிறையன்றோ!
34
மயூராவின் அகடாமி விடுமுறை என மாணவர்களுக்கும் அங்கு பயில்பவர்களுக்கும் போனில் நேரில் என தகவல் சொல்லிவிட்டனர். கபாலி மயூராவின் அக்டாமியைதான் முதலில் சரி செய்ய பணித்தான். அதன் வேலைகள் நடக்க தொடங்கியது.
கபாலி, என்னமோ மயூராவோடு அன்று மட்டுமே தங்கியிருந்தான். மறுநாள், அதிகாலையிலேயே சென்னை கிளம்பிவிட்டான்.
ஆதிகேசவன் “ஏன் மாப்பிள்ளை.. ஒருவாரம் பொறுத்துதான் போலாமே”...
நான் உன் நிறையன்றோ!
14
திருமணம் என்பது இரு பெண்களுக்கும் கடமையாகவே முடிந்தது. அதிலும் மயூராவிற்கு, எதற்கு ஏன் என்ற கேள்வி மட்டுமே இருந்தது. கபாலியின் முகம் அடிக்கடி அவளின் கண்ணில் வந்து போனாலும், அது காதலை தரவில்லை.. என்னமோ ஒரு கலக்கத்தையே தந்தது. அதை யாரிடமும் காட்டமாட்டாள்.. வாய் திறந்து பேசவும் மாட்டாள்.. பெண். அவளின்...
நான் உன் நிறையன்றோ!..
12
இப்போது கபாலியின் அழைப்பை ஏற்று.. ரமணனின் அண்ணன் தம்பி.. வந்து சேர்ந்தனர். ஆனால், வீடு அமைதியாக இருந்தது. மகேஸ்வரிக்கு துக்கம் தாங்கவில்லை இவர்களை பார்த்ததும்.. நடந்தது அனைத்தையும்.. தங்களுக்கு தெரிந்தது அனைத்தையும்.. சொல்லி அழுது முடித்தார். ஆக, அக்காவின் காதலுக்காக.. தம்பி அவர்கள் வீட்டு பெண்ணை கடத்தியிருக்கிறான் எனவும். உடனே, கபாலிக்கு...
சுமதி, எதேதோ பத்து நிமிடம் பேசினார். எதற்கும் அசையவில்லை பெண். கீழே வந்துவிட்டார்.. தன் கணவரிடம் “அவளுக்கு கொஞ்சம் முடியலையாம்.. கிளம்பலை” என்றார்.
கபாலி சங்கடமாக பார்த்தான், பின் “மாமா, நான் மேலே போய் பேசிக்கிறேன், நீங்க கிளம்புங்க” என்றவன் பதிலை எதிர்பாராமல் மேலே சென்றான்.
ஆதிகேசவன் தலையசைக்க.. அதை பார்க்க அவன் அங்கில்லை.
மேலே சென்றான் கபாலி.....
நான் உன் நிறையன்றோ!..
6
வசீகரனுக்கு, வைகறையிலே அழைத்துவிட்டாள் ஜெயந்தினி. தன் தம்பி எங்கிருக்கிறான்.. என்ன.. என ஏதும் தெரியவில்லை. அன்னைக்கு, காலையில் தன் தம்பி அனுப்பியபடி சொல்லி வைத்திருக்கிறாள். ஆனால், வசீகரன் சொல்லியது, அவளுக்கு தெரியுமே, அதனால்.. என்ன ஆகிற்று என கேட்க அழைத்தால் தம்பி போனை எடுக்கவில்லை. இரவு முழுவதும் ஜெயந்தினிக்கு பயம்.. இமை...
நான் உன் நிறையன்றோ!..
16
கபாலிக்கு எந்த வகையிலும் தான் தவறானவன்.. என உணரவில்லை. அடுத்தவர்களும் அப்படி உணர கூடாது என அந்த விருந்து முழுவதும்.. வசீகரனையும் தன் மனையாளையும் சுற்றியே நின்றான், கவனித்தான். இயல்பாய் இருக்கிறேன் என சொல்லி.. நிறைய வெறுப்பேற்றினான். அதில் மயூராவின் முகமும் வசீகரனின் முகமும் ஒவ்வாமையை காட்டியது.
கபாலி, தன் அக்காவிற்கும் மாமாவிற்கும்.....
நான் உன் நிறையன்றோ!..
8
வருடங்கள் கடந்தது..
கபாலி இப்போது ஒரு மீட்டிங் என சென்னையில் இருக்கிறான். இந்த வருடங்களில் அவனிற்கு என இடம் எடுத்துக் கொண்டான் தொழிலில். ‘*** க்ரனைட்ஸ், கபாலி’ என்றால் தெரியாதவர்கள் அந்த பீல்ட்டில் யாருமில்லை. அவனின் உழைப்பு அவ்வளவு பெரியது.
வீடு வராமல்.. சரியாக உண்ணாமல்.. வயதிற்கு உண்டான எந்த நடவடிக்கையும் இல்லாமல்.. கபாலி...
நான் உன் நிறையன்றோ!..
11
கபாலி, தனது அன்னைக்கு அழைத்தான். தான் பெண்ணை கடத்தி, அழைத்து சென்றது பற்றி ஏதும் சொல்லவில்லை.. ‘நம்ம வீட்டுக்கு ஜெயந்தினியை.. நிச்சயம் செய்ய வராங்க. தயாராகுங்க’ என்றான்.
அன்னைக்கு அத்தனை சந்தோஷம் “நீ பேசினியா டா.. எப்படி திடிரென நடந்தது..” என்றார்.
மகன் “வந்து சொல்றேன்ம்மா.. பசிக்கிது” என்றான்.
மகேஸ்வரிக்கு சந்தோஷம்.. எதோ நடந்திருக்கிறது.. மகன்தான்...
நான் உன் நிறையன்றோ!
17
சுமதி, தன் மருமகளிடம் “நைட் மாவு இருக்கு டா. நான் வர விடியற்காலை ஆகிடும். இன்னிக்கு மதியம் நீ சீக்கிரம் வந்திடு. ஈவினிங் வேலை இருக்குமா.. போகனுமா.. வீட்டில் இரும்மா.. யாராவது வந்திட்டே இருப்பாங்க.” என்றார், அன்பு கட்டளையாக.
ஜெயந்தினி தங்களின் அலுவலகத்திலேயே அக்கௌன்ட்ஸ் செக்ஷனில் வேலை கற்கிறாள். அதனால் கணவனோடு தினமும்...
நான் உன் நிறையன்றோ!..
5
குமரனின் மாமனாரிடம், குமரன் மனைவியின் எண்.. அவர் எங்கே தங்கி இருக்கிறார்கள்.. என வாங்கிக் கொண்டான் கபாலி.
உடனே “ஆனந்த், உங்களுக்கு நம்பிக்கையான ஆளுங்க யாராவது இருந்தால் சொல்லுங்க கேரளா வரை போகனும்..” என்றான்.
ஆனந்த் “வேணாம் தம்பி, நா.. தம்பின்னு சொல்ல்லாம்மில்ல” என்றார்.
கபாலி “ஐயோ,அதுதான் இப்போ பிரச்சனை பாருங்க.. உங்ககிட்ட ஆட்கள் இருக்கா.....
நான் உன் நிறையன்றோ!..
2
முத்துகுமார்.. அவரின் தம்பி என இருவரும்.. இருபது கிலோமீட்டர் தூரத்தில் இருப்பவர்கள், எனவே, அன்றிரவே வீடு சென்றுவிட்டனர். மகேஷ்வரியின் அக்கா குடும்பம்.. ரமணனின் அக்கா குடும்பம் மட்டும் இவர்களுக்கு துணை இருந்தது.
மறுநாள் காலையில் ஒரு ஏழுமணி போல.. வீட்டு வாசலில் ஒரு கார் வந்து நின்றது. அதிலிருந்து இரண்டு வெள்ளை வேட்டி...
மயூரா நிமிர்ந்து பார்த்தாள்.. கண்களில் மையில்லை.. முகத்தில் பொட்டில்லை.. ஆனாலும், நிலா போல ஒளிர்ந்தது அவளின் முகம். ஆனால், அவனை நெருங்கவிடவில்லை அந்த முகம்.
கபாலி ஏதும் பேசாமல் வந்து அமர்ந்துக் கொண்டான் கட்டிலில்.
மயூராவிற்கு, கணவனின் பாராமுகம் அவ்வளவு வலியை தந்திருந்தது.. ‘அலுவலகம் சென்றிருக்கிறேன்.. என்னை அமர்த்தி என்னவென விசாரிக்கக் கூட இல்லை அவர் என...
ஆனந்த் “அங்க போலீஸ்காரங்க கிளம்பிட்டாங்களாம், கேஸ் பத்தி சொல்ல சொல்லிட்டு போயிட்டாங்க. கபில் கேஸ் கொடுத்து லீகலாக போய்டலாம்.” என்றார்.
கபாலி “எதுக்கு, அவன் பெயரில் இருக்கும் கேஸ்சையே இன்னும் நம்மால் நடத்த முடியலை. எனக்கு தெரிந்து, அவன்கிட்ட பணம் இருக்கு.. பாருங்களேன்.. கேஸ்க்கு சரியாக வரதில்ல.. பணம் கொடுத்து அந்த வக்கீலை வைத்து எதோ...
நான் உன் நிறையன்றோ!
19
மகேஸ்வரி மகனின் அறையில் பார்க்க, மகனும் உறங்கிக் கொண்டிருந்தான். “கபில்.. டேய்..” என எழுப்ப.. கபாலி அன்னையிடம் பேசவில்லை, கண்திறந்து என்ன என்பதாக பார்த்தான்.
மகேஸ்வரி, கபாலி இந்த நேரத்தில் இப்படி உறங்கவும்.. மனது கரிக்க தொடங்கியது. கீழே மருமகள் சரியில்லை.. இங்கே மகன் என தோன்ற.. “என்ன டா, உடம்புக்கு என்ன,...
நான் உன் நிறையன்றோ!
15
தனிமை என்பது நாமாக எடுத்துக் கொண்டால்தானே அமைதியை தரும்.. நம்மை ஒருவர், அதுவும்.. வாழ்நாள் துணை என பற்றிக் கொண்ட ஒருவன்.. நிமிர்ந்தே பார்க்காத போது.. அவமானமாக உணர்ந்தாள் மயூரா. உறக்கமே வரவில்லை, அவளுக்கு. அவன் அருகில் படுத்திருக்கிறான் என்பது.. வெறுப்பாக இருந்தது.. என்னமோ, தோற்றுப்போன உணர்வு. வாய் திறந்து பேசினால்.....
நான் உன் நிறையன்றோ!..
1௦
அங்கே, மயூராவின் வீட்டில் விஷயம் தெரியவே பனிரெண்டு மணி ஆனது. ஓட்டுனர், வண்டியை சரி செய்துக் கொண்டு.. அகாடமி செல்லவும்தான் இங்கே வரவில்லை மயூரா என தெரிந்தது ஓட்டுனருக்கு.
மயூராவின் வகுப்பிலும்.. ‘என்னுடைய் கார்.. பழுது, அதனை சரிசெய்துக் கொண்டு வருவேன்’ என போனில் மயூராவே முன்பு பேசி இருந்ததால்.. ஏதும் அவள்...
நான் உன் நிறையன்றோ!
22
ஜெயந்தினிக்கு, தாலி பெருக்குவிழா நடத்த முடிவெடுத்திருந்தனர். நேற்றே பெரியவர்கள் வசீகரனின் வீட்டில் தங்களுக்குள் பேசி.. ஜோதிடரை பார்த்திருந்தனர்.
அதனால், காலையில் ஆதிகேசவன், கபாலிக்கு அழைத்தார்.
கபாலி, தன் மாமனார் காலையில்.. ஏழுமணிக்கே அழைக்கவும், நேற்றுதான் மயூராவிடம் பேசியிருந்தானே, அதனால்.. ‘அன்னிக்கு மாதிரி எழறைய கூட்டிட்டாளா?’ என மனையாளை சபித்தபடியே அந்த திரையை பார்த்திருந்தான், கபாலி.
அதே...
நான் உன் நிறையன்றோ!
31
மயூரா கிளம்பிச் சென்றாள். அவளிற்கு, எதையும் யோசிக்க நேரமில்லை. கணவனை தெரியும்.. ஆனாலும் ஒரு நப்பாசைதான் இறுதியாக கூப்பிட்டால் வந்துவிடுவாரோ என.. அதனால் அழைத்தாள். கணவன் எப்போதும் போல.. வேலை எனவும் அமைதியாகிவிட்டாள்.
மயூராவிற்கு நேரம் சென்றது.
கபாலிக்கு, கீழே வசீகரனை பார்த்ததும் ஒருமாதிரி.. கோவமும் வருத்தமும் வந்து சேர்ந்துக் கொண்டது. வாரத்தில் இரண்டு...
நான் உன் நிறையன்றோ!..
2௦
அன்று முழுவதும் மயூராவும் கபாலியும் அங்கே, மயூ வீட்டில் இருந்தனர். கபாலியின் வீட்டு பெரியவர்கள் எல்லோரும் மதியமே உண்டு முடித்து கிளம்பிவிட்டிருந்தனர்.
கபாலி மாலையில் எல்லோருடனும் இயல்பாக பேசினான். வசீகரன் அலுவலகம் கிளம்பிவிட்டான். ஆதிகேசவன் வீட்டில் இருந்தார். மருமகனோடு தனியே பேசிக் கொண்டிருந்தார் நிறைய நேரம்.. ஆதிகேசவனுக்கு, தவிர்க்க முடியாமல் பெண்ணை கொடுத்தோமே...
நான் உன் நிறையன்றோ!
19
கபாலி, எப்போதும் போல காலையில் எழுந்து ஜாக்கிங் சென்றுவிட்டான். மயூராவிற்கு இன்று மிகவும் தாமதமாக எழுந்தாள். என்னமோ விழிப்பே வரவில்லை.
கபாலி, ஜாகிங் முடித்து வந்து குளித்து.. உடைமாற்றி.. தயாராகியும் மயூரா விழிக்கவில்லை. கபாலிக்கு அவளின் அருகில் செல்ல கொஞ்சம் முரண் வந்தது. ம்.. இப்போதிக்கு அவள் தன்னை தரமாட்டேன் என சொல்லிவிட்டாளே,...