காதல் நெஞ்சில் பூகம்பம்
“தென்கலம் பஸ் அப்பவே போயிருச்சே சார்?”, என்றான் சரவணன்.
“போச்சா? பாப்பா இன்னைக்கு லேட்டா தான் ஸ்கூல்க்கு போவா போல? சரி நீ எங்கப்பா கிளம்பிட்ட?”
“டவுனுக்கு போறேன் சார்”
“அப்படின்னா வெண்மதியை ஸ்கூல்ல இறக்கி விட்டுறியாப்பா?”, என்று அவர் கேட்டதும் அதிர்ச்சியாக அவனைப் பார்த்தாள் வெண்மதி. அவனுக்கும் அதிர்ச்சி தான். அது மட்டுமில்லாமல் அவள் அதிர்ச்சியை வேறு...
“சரி டி”, என்று கிளம்ப ஆரம்பித்தாள் வெண்மதி. பூர்ணிமா மருந்து சீட்டை தேடி எடுத்துக் கொண்டு கீழே வந்தவள் கணவனிடம் விஷயத்தைச் சொல்ல அவனுக்கு நண்பனை நினைத்து தலை வேதனையாக இருந்தது.
வெண்மதி கிளம்பி வெளியே வர எப்போதுமே அவளைப் பார்த்து ரசிக்கும் சரவணன் அன்று அவள் புறம் திரும்பவே இல்லை. அவன் பார்த்த காட்சி...
அவன் சத்தத்தில் பதறி அடித்து எழுந்தவள் “ஐயோ இவ்வளவு நேரமா என்னை தூங்க விடுவீங்க? இன்னைக்கு பஸ்ஸை விட போறேன். நீங்க தான் என்னைக் கொண்டு போய் விடணும். சரி வாங்க அம்மா வீட்டுக்கு போய் குளிச்சு கிளம்பனும். டிரஸ் எல்லாம் இங்கயே கொண்டு வந்துரலாம்னு சொன்னா யாரும் கேக்க மாட்டுக்கீங்க?”, என்று புலம்பிய...
அத்தியாயம் 20
அகிலத்தையே வென்று
விடுவேன் உந்தன் பார்வை
என் மீது பட்டால்!!!
வளைகாப்பு அன்று எல்லா உறவினர்களும் வந்திருந்தார்கள். பெற்றோர்கள் இறந்த போது செந்திலை தனியே விட்டுச் சென்ற அவனது உறவினர்கள் கூட வந்திருந்தார்கள். அவர்களை அழைக்க மாட்டேன் என்று தான் செந்தில் சொன்னான். அவனை கை கழுவி விட்டுச் சென்றவர்களின் மீது அவனுக்கு துளி கூட நல்ல...
அத்தியாயம் 15
புதுமலராய் அவளும்
நுண் வண்டாய் நானும்
காதலாய் தேனும்!!!
வெண்மதி அமைதியாக வரவும் “மதி”, என்று அழைத்தான் சரவணன்.
மதி என்று உருகிய குரலில் அவன் அழைத்ததும் “ஆன்”, என்ற படி அவனைப் பார்த்தாள்.
“நாம இப்ப பாத்தோமே, அவர் யாருன்னு உனக்கு தெரியுமா?”, என்று சரவணன் கேட்டதும் “தெரியும்”, என்று சொல்லி அவனையே அதிர வைத்தாள் வெண்மதி.
“தெரியுமா?”, என்று...
அத்தியாயம் 8
பனிச்சாரலாய் மனம்
நனைத்துச் செல்கிறது
உந்தன் நினைவுகள்!!!
கூடலை விட பிரிவில் காதலை அதிகம் உணரலாம் என்பது அந்த நொடி இருவருக்கும் புரிந்தது. “பூர்ணி என்ன பாத்துட்டு இருக்க? உன் புருஷனை உன்னோட வீட்டுக்கு கூட்டிட்டு போ. குளிச்சு முடிச்சதும் சாப்பிட வாங்க”, என்று சொன்ன சரவணன் வசந்தாவிடம் கண்ணைக் காட்டினான்.
“சரிண்ணா”, என்று சொன்னவள் செந்திலுடன் கிளம்ப...
அத்தியாயம் 12
வலி தரும் வார்த்தைகளை
வீசிச் செல்வது ஏனடி சகியே?!!!
விசாலத்துக்கும் அதிர்ச்சி தான். ஆனால் அது ஆனந்த அதிர்ச்சி. அவர்களின் மகள் வாழ்க்கையில் விடிவுகாலம் வந்து விட்டதா? இருவர் முகமும் மலர்ந்து போனது.
“ரெண்டு பேரும் வாழ வேண்டிய வயசுல வாழ்க்கையை இழந்துட்டு நிக்குறாங்க. ரெண்டு பேருக்கும் சின்ன வயசு. கல்யாணம் ரெண்டாவதுன்னாலும் உங்க பொண்ணும் மாப்பிள்ளை...
அத்தியாயம் 6
ஒவ்வொரு நொடியும் அடங்க
மறுக்கிறது எந்தன் மனம்
உந்தன் நினைவில்!!!
தந்தை பேசியதை எல்லாம் கேட்டுக் கொண்டிருந்த வெண்மதிக்கு அடுத்து ஒரு வாய் உணவு கூட உள்ளே இறங்க வில்லை. இறந்து போன அந்த பையனை எண்ணி அவள் மனம் அலைபாய்ந்த படி தான் இருந்தது.
“எனக்கு போதும் மா. என்னால சாப்பிட முடியலை. நான் கிளம்புறேன்”, என்று...
“அப்பா அவளைப் பாக்க பாவமா இருக்கு பா”, என்றான் சரவணன்.
“இதுல நாம தலையிட முடியாது சரவணா. சில விசயங்கல்ல இருந்து ஒதுங்கி போறது தான் நமக்கு நல்லது”, என்றார் வெற்றிவேல்.
வைஷ்ணவியின் கதறல் அதிகமாக கேட்க ஒரு கான்ஸ்டபிள் தான் வந்து மூர்த்தியை தடுத்து நிறுத்தினார்.
“விடுங்க சார், இதுக்கு மேல அடிச்சா அந்த பொண்ணு செத்துரும்....
அதற்கு பின்னர் தான் நடப்புக்கு வந்து என்ன செய்ய என்று யோசித்தான். போலீஸ் ஸ்டேஷன் சென்று அவன் கார் நம்பரைக் கொடுத்தாலும் உடனே அவர்கள் விசாரிப்பார்கள் என்று தெரிய வில்லை. அதற்குள் அவளுக்கு ஏதாவது ஆகி விட்டால் என்ன செய்வது என்று கவலையாக இருந்தது. மதியைக் காப்பாற்றுவது தான் முதலில் முக்கியம் என்று அவனுக்கு...
அத்தியாயம் 4
காதலில் விதி என்பது
உணர்வுகளைச் சுழற்றி அடிக்கும்
விளையாட்டாக திகழ்கிறது!!!
தனக்கு திருமணம் நடந்து விட்டது, தன்னை ஒருவன் மனைவியாக எண்ணிக் கொண்டு அவன் வாழ்க்கையை அடகு வைத்திருக்கிறான் என்றெல்லாம் அவள் மனதில் எழவே இல்லை. அவளை அன்போடும் பண்போடும் வளர்த்த பெற்றவர்களும் அவளுக்கு நினைவில் வரவில்லை. குட்டிமா, கண்ணு, செல்லம், வைஷு குட்டி என்ற அவர்களின்...
அத்தியாயம் 10
உந்தன் வாசனை கூட
எந்தன் உயிரை உருக்குவதை
நீ அறிவாயோ?!!!
அவள் இன்று ஸ்பெஷலாக எந்த அலங்காரமும் செய்ய வில்லை தான். ஆனால் தான் ஓரளவுக்காவது பார்க்கும் படி இருக்கிறோமா என்று எண்ணி அடிக்கடி கண்ணாடியைப் பார்த்துக் கொண்டாள்.
“வெண்மதி போகலாமா? போய்ட்டு வந்து தான் மாவு அரைக்கணும். வா”, என்று விசாலம் அழைத்த பிறகு தான் கீழே...
மகள் முகத்தில் இருந்த உற்சாகம் உடனே வற்றி விட அதை எப்படி அந்த தாயால் காண முடியும்? “சும்மா சொன்னேன் டா? உன்னை மாப்பிளை கூட அனுப்ப தான் பலகாரம் எல்லாம் செஞ்சிட்டு இருக்கேன். இங்க பாரு”, என்று சொல்ல அவள் முகம் மலர்ந்தது.
“மாப்பிள்ளை கூட போறது சரி தான். ஆனா சீக்கிரம் எங்களை...
ஆனால் அதைக் கேட்டு சங்கடப் படுத்தக் கூடாது என்பதால் அதை அப்படியே விட்டுவிட்டு வேறு பேசிக் கொண்டிருந்தார்கள். அப்போது அங்கே வந்த வசந்தா “டேய் உன்னை உடனே வரச் சொன்னேன்ல? சரி சரி வா வயலுக்கு போயிட்டு வா”, என்று சொல்ல அவளிடம் கண்களால் விடை பெற்று விட்டுச் சென்றான் சரவணன்.
நேரம் ஆவதை உணர்ந்த...
வீட்டுக்கு சென்ற மூர்த்தி முதலில் வெற்றிவேலிடம் பேசுவோம் என்று எண்ணி அவரை போனில் அழைத்தார்.
“சொல்லுங்க மச்சான்”, என்றார் வெற்றிவேல்.
“ஒரு விஷயம் பேசணும் மாப்பிள்ளை. ஆனா ஒரு தடவை செஞ்ச தப்பால அதை உரிமையா பேச முடியலை”
“நடந்ததுல நீங்க என்ன செய்வீங்க மச்சான்? எல்லாம் விதி. எங்க யாருக்கும் உங்க மேல எந்த வருத்தமும் கோபமும்...
அவளைக் கண்டதும் அவனுடைய பெற்றோர் இருவரும் சந்தோசமாகவே அவளை வரவேற்று பேசினார்கள்.
“எங்க மகன் போனாலும் நீ எங்களுக்கு எப்பவுமே மக தான் மா. அடிக்கடி எங்களை வந்து பாத்துட்டு போ”, என்று சொன்னாள் நிர்மலின் தாய் சாரதா.
“இந்த வயசானவங்களை எங்க மகன் கை விட்ட மாதிரி நீயும் எங்களைக் கை விட்டுறாதே மா. அப்ப...
அத்தியாயம் 9
தீருமோ எந்தன் காதல்
தாகம் நீயில்லாமல் போனால்!!!
வெண்மதிக்கு அழுகை பொங்கிக் கொண்டு வந்தது. தன் வாழ்க்கை மட்டும் ஏன் இப்படி என்று அவள் உள்ளம் குமுறியது. ஏதோ மனதில் பாராங்கல்லை வைத்து அழுத்துவது போல அவளுக்கு வலித்தது. பூர்ணிமா இருந்திருந்தால் அந்த பாட்டி இப்படி எல்லாம் பேசி இருக்க மாட்டாளோ என்று தோழியின் அருகாமைக்காக...
அதற்கு மேல் எதுவும் பேசாமல் அவள் படுத்து விட அவன் மீண்டும் எழுந்து விளக்கை அணைத்து விட்டு படுத்துக் கொண்டான். அவனுக்கு தன்னைப் பிடித்திருக்கிறது என்றால் எதற்காக இந்த விலகல் என்று குழம்பிப் போனவளுக்கு அவனிடம் போர்வை கேட்க வேண்டும் என்றும் நினைவில் இல்லை. தன்னுடைய பேகில் இருந்து போர்வையை எடுக்க வேண்டும் என்றும்...
அத்தியாயம் 7
மழையில் நனையும்
போதும் தாகத்தில் தவிப்பது
உன்னால் பெண்ணே!!!
வெண்மதிக்கோ கல் தலையில் மோதியதால் மூளையில் லேசாக அடிபட்டு இருந்தது. அதனால் அவளுக்கு நினைவு வருவதும் போவதுமாக இருந்தது. ரத்தம் வேறு அதிகமாக போயிருந்ததால் ரத்தம் வேறு ஏற்றிக் கொண்டிருந்தார்கள். அது மட்டுமில்லாமல் கை கால்களில் எல்லாம் அவளுக்கு எலும்பு முறிவு ஏற்பட்டு இருந்தது. மொத்தத்தில் சுயநினைவின்றி...
“இவ்வளவு பிளான் போட்டு கடத்தினவன் அவ்வளவு சீக்கிரம் நம்ம கிட்ட சிக்க மாட்டான் அண்ணா. நீங்க இங்க இருந்தாலும் வேஸ்ட் தான். இனி மதியை கவனமா பாத்துக்கோங்க. இப்ப எங்க கூட வாங்க”, என்று சொன்னான் சரவணன்.
அதற்கு மேல் மருது மறுக்காமல் அவர்களுடன் செல்ல இருவரையும் ஏற்றிக் கொண்டு ஆட்டோ டிரைவர் ஆட்டோவை எடுத்தார்....