என் இதயாளே இதழினியே

8   “என்னைப் பார்த்தா உனக்கு எப்படி தெரியுது??”   “எனக்கு அண்ணனா தான் தெரியுது”   “அய்யோ காலங்காத்தால என் உயிரை வாங்குறாலே” என்று வாய்விட்டு புலம்பினான் அவன்.   “அண்ணா உங்களுக்கு கல்யாணம் ஆகிடுச்சு தானே”   “அதுக்கென்ன இப்போ”   “உங்க வைப் பேரு பாரதி தானே”   “அதெப்படி உனக்கு தெரியும்”   “பேஸ்புக்ல தான் பேமிலி போட்டோ போட்டு இருக்கீங்களே”   “தெரியாம போட்டுட்டேன்”   “அதுக்கு அப்புறம் கவலைப்படுங்க. உங்க வைப் யாருன்னு தெரியுமா”   “அவன்...

5   “உங்க பிரண்ட்ஸ்க்கு லைன் போச்சா திரும்ப டிரை பண்ணீங்களா??”   “வை பை வேலை செய்யலையே” என்றாள்.   “போன் போகலையா??”   “சிக்னல் இல்லை...”   “இங்க வரும் போது அதெல்லாம் தெரியாதா உங்களுக்கு...”   அவள் தலை இல்லையென்பதாய் ஆட்ட விதுரன் குடித்து முடித்திருந்த காலி கோப்பையை எடுத்துக்கொண்டு சமையலறை நோக்கிச் சென்றான்.   திரும்பி வந்தவன் பேட்டரி ஏறி இருக்கிறதா என்று பார்த்து அவன் நண்பனுக்கு முயற்சி...

“வேற யாருடா எல்லாம் என் தங்கச்சி தான்”   “அதான் யாருடா??”   “ஏன்டா உனக்கு கல்யாணம் ஆனா எல்லாம் மறந்திடுமா. உன் பொண்டாட்டி தானே என்னோட தங்கச்சி, இன்ஸ்டன்ட் தங்கச்சி”   “இது எப்போடா நடந்துச்சு?? அந்தளவுக்கு ஆகிப்போச்சா...”   “அதெல்லாம் அப்படித்தான்...” என்றவன் “ஹலோ சொல்லும்மா” என்றான் பாசமாக.   ‘என்னைய விட்டு இவனுக்கு எதுக்கு போன் பண்ணுறா’ என்று தான் பார்த்தான் விதுரன். அவனுக்கு...

  “நம்பலை நம்பலை”   “எதை நம்பலை, ரொம்பவும் கஷ்டப்பட்டு கதை சொன்னேனே நம்புற மாதிரி இல்லையா”   “மாமா சொன்னதும் நீங்க என்னை பார்க்கலைங்கறதை நம்பறேன், அவர் சொன்ன சொல்லை நீங்க மதிங்கறீங்க அப்படிங்கறதை நான் நம்பறேன்”   “வேற எது நான் சொன்னதுல நம்புற மாதிரி இல்லை”   “என் மேல இன்ட்ரெஸ்ட் இல்லாத மாதிரி ஒரு கதை சொன்னீங்களே. அதை நான் நம்பவே...

  18   இதழே இதழே தேன் வேண்டும் இடையே இடையே கனி வேண்டும் இதழே இதழே தேன் வேண்டும் இடையே இடையே கனி வேண்டும் இது போல் இன்னும் நான் வேண்டும் இன்பம் எல்லாமே நீ தரவேண்டும் தரவேண்டும்   என்ற இதயக்கனி படப்பாடல் தொலைக்காட்சியில் ரிப்பீட் மோடில் சத்தமாய் ஒலிக்கவிட்டு கேட்டுக்கொண்டிருந்தான் விதுரன்.   சைலேஷ் உள்ளே நுழைந்துக் கொண்டிருந்தவன் என்ன பாட்டு இது என்று...

  19   இதழினி இல்லாத அறையில் விதுரனுக்கு சுத்தமாய் உறக்கம் பிடிக்கவில்லை. தனியாக அதே அறையில் தான் திருமணத்திற்கு முன் உறங்கியிருக்கிறான், ஏனோ அவளின் வருகைக்கு பிறகு இது தான் முதல் முறை அவள் இல்லாது அந்த அறையில் இருப்பது.   உடனே அவளை பார்க்க வேண்டும் என்று தோன்றியது. மறுநாள் காலையில் எழுந்ததும் முதல் வேலையாக சைலேஷுக்கு போன்...

  9   “அச்சோ போதும் விடுங்க” என்று அவள் வாய்விட்டு சொல்லிவிட “இப்போ உன்னை யாரும்மா பிடிச்சு வைச்சிருக்கா விடச்சொல்றே” என்றான் சைலேஷ்.   அவள் கண்திறந்து பார்க்க சைலேஷ் அவளை தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். “என்னம்மா??”   “இல்லைண்ணா ஒண்ணுமில்லைண்ணா சாரிண்ணா” என்று அவள் பாட்டுக்கு உளறிக்கொட்டினாள்.   “ஹ்ம்ம்” என்று ஒரு பெருமூச்சுடன் அவன் திரும்பிக் கொண்டான். விதுரனும் அவளைத்தான் பார்த்துக் கொண்டிருந்தான்.   இதழினியோ...

4   இயற்கை எழில் மிகுந்த மூணாரின் மலைப்பாதையில் மேலேறிக் கொண்டிருக்கின்றது இதழினியின் குழுவினர் சென்றுக் கொண்டிருந்த வண்டி.   சன்னலோர இருக்கையொன்றில் அமர்ந்திருந்தவள் பச்சைப்பசேலென்றிருந்த அவ்விடத்தை தன் கண்களில் நிரப்பிக் கொண்டிருந்தாள்.   பஞ்சு பொதிகளாய் பனி சூழ்ந்த மேகங்கள் மலைமகளின் மடி மீது தவழ்ந்து கொஞ்சி விளையாடி அங்குமிங்கும் ஓடி மறைந்துக் கொண்டிருந்தது பார்க்க கொள்ளையழகாய் இருந்தது அவளுக்கு.   இடையிடையே சிற்றருவி...

14   “நீங்க அப்போ என்கிட்ட போன்ல பேசினப்பவும் ஆஹோ ஓஹோன்னு பேசிடலை தான். ஆனா நீங்களா ஒண்ணு ரெண்டு வார்த்தை பேசவாச்சும் செஞ்சீங்க... இப்போ அது சுத்தமா இல்லை...”   “ஏதோ கடமையா பீல் பண்றீங்களோன்னு தோணுது. ஓகே எதையும் கட்டாயப்படுத்தி வரவைக்க முடியாது. அதை நான் எதிர்பார்க்கவும் இல்லை. உங்களுக்கு எப்போ தோணுதோ அப்போ என்கிட்ட இயல்பா...

  13   “உள்ள வாங்க” என்றுவிட்டு அவள் தன் கணவனை அழைத்துக்கொண்டு அவளும் மகிழினியும் இருந்த அறைக்குள் நுழைய “ஏய் இதழ் எப்போ வந்தே நான் கவனிக்கலை. ஹாய் மாம்ஸ்” என்றாள் மகிழினி.   “நீ இங்க என்னடி பண்றே??” “புக்ஸ் எடுக்க வந்தேன் இதழ் எடுத்திட்டேன் கிளம்பறேன்” என்றவள் வெளியே சென்றிருந்தாள்.   “இந்த ரூம் அவளோடதா”   “நானும் அவளும் ஒண்ணா தான் யூஸ்...

6   “நான் ரெடி போகலாம்” என்றாள்.   “நிஜமா தான் சொல்றீங்களா??”   “நான் ஏன் விளையாட போறேன். எனக்கு வீட்டுக்கு போகணும், எங்கம்மாவை பார்க்கணும். அவங்ககிட்ட பேசி ரெண்டு நாளாச்சு…” என்றவள் வெகு சீரியசாக பேசுவது தெரிந்தது.   “என் போன் இருந்து பேசுங்க” என்றவன் போனை அவளிடம் கொடுத்தான்.   “தேங்க்ஸ் நான் என் தங்கச்சிக்கிட்ட பேசிட்டு தரேன்” என்று சொல்லி வாங்கிக் கொண்டாள்.   “அம்மாகிட்ட...

12   மறுநாள் விதுரன் வீட்டினர் இதழினியின் வீட்டிற்கு மறுவீட்டு விருந்திற்கு சென்றனர். காலையிலேயே யாழினி தன் கணவனுடன் அழைக்க வந்திருந்தாள் அவர்களை.   இதழினியின் வீட்டின் முன் பந்தல் போடப்பட்டிருந்தது. விருந்திற்கு விதவிதமான உணவுகள் ஆட்களை வைத்து செய்திருந்தனர்.   விதுரன் வீட்டினர் காலை உணவு முடிந்து தான் கிளம்பியிருந்தனர். பதினோரு மணி வாக்கில் அவர்கள் வர வேணியும் வெங்கட்ராமனும் இன்னும்...

  10 நிச்சயம் முடிந்ததும் ரிசப்ஷன் வைத்திருந்தனர். சைலேஷ் விதுரனின் அருகிலேயே நின்றிருந்தான் அவனுக்கு துணையாய்.   விதுரன் மற்றவகளிடம் சிரித்தானே தவிர இதழினியிடம் கொஞ்சம் கூட சிரிப்பை காட்டவில்லை. ‘காட்டுங்க காட்டுங்க எல்லாருக்கும் ஈன்னு பல்லைக் காட்டுங்க யாரு வேணாம்ன்னு சொன்னது, கடைசில என்கிட்ட தானே நீங்க வரணும்’ என்ற பொருமல் தான் அவளுக்கு.   “விது...” என்று காதைக் கடித்தான்...

7   “நீ என்ன சொல்றேன்னு புரிஞ்சு தான் பேசறியா??”   “ஹ்ம்ம் புரிஞ்சு தான் பேசறேன்”   “அப்போ வேணாம்ன்னு ஏன் சொன்ன”   “அப்போ எனக்கு பயமா இருந்துச்சு”   “எதைப்பார்த்து”   “அவரோட வேலை”   “இப்போ மட்டும் பயமாயில்லையா”   “இருக்கு” என்று அவள் ஒளியாமல் சொல்ல திரும்பி அவள் முகம் பார்த்தான்.   “புரியலை...”   “இப்பவும் பயம் இருக்கு தான்...” “உனக்கு பைத்தியம் தான் பிடிச்சிருக்கு, முதல்ல பிடிச்சிருக்குன்னு பேச்சு வார்த்தை ஆரம்பிச்சீங்க. கொஞ்ச நாள்...

17   ‘என்னாச்சி இந்த பொண்ணுக்கு எப்போமே நல்லா பேசும். இன்னைக்கு எதுவும் பேசாமலே வைச்சிடுச்சு. குரலும் சரியில்லையே’ என்றுணர்ந்தவன் தன் மனைவிக்கு அழைத்தான்.   “சொல்லுங்க”   “பாரதி நீ கொஞ்ச நேரம் கழிச்சு இதழினிக்கு போன் பண்ணு”   “என்னாச்சுங்க எதுவும் பிரச்சனையா??”   “அதை தெரிஞ்சுக்க தான் உன்னை பேசச் சொல்றேன். விது நெய்வேலி போயிருக்கான், வீட்டுக்கு சொன்னானான்னு தெரியலை. அந்த பொண்ணு பேசுறது...

11   ‘அவர் பேசலைன்னா என்ன நான் தான் பேசறேனே. அவரை பேச வைக்க முடியாதா என்னால இதுக்கு முன்னாடி பேசினாரு தானே...’   ‘இந்த நிமிஷத்துல இருந்து ஒவ்வொரு நிமிஷத்தையும் நான் அனுபவிச்சு வாழப்போறேன். அவரோட இருக்கற அந்த தருணங்களை மறக்க முடியாததா மாத்திக்க போறேன்’ என்று அவளுக்குள் முடிவெடுத்த பிறகு மனதில் ஏறியிருந்த பாரம் விலகியிருந்தது.   தெளிவான முகத்துடன்...

16   விதுரன் வேலையாக வெளியூர் செல்லும் தருணம் தவிர்த்து எப்போதும் சனி, ஞாயிறு வீட்டிற்கு வந்துவிடுவான். அந்த வாரம் இடையில் தான் விதுரன் அலுவலகம் செல்லவாரம்பித்திருந்ததால் அதையடுத்து வந்த சனி, ஞாயிறு அவன் வீட்டிற்கு வந்திருக்கவில்லை.   மகளைப் பார்க்கவென இதழினியின் குடும்பம் தான் வந்திருந்தது அன்று. “ஹேய் மகிழ் எப்படிடி இருக்க??”   “ம்மா பாருங்கம்மா இவளை புதன்கிழமை தானேம்மா...