இதயமே இதயமே

சஞ்சய் இரவு நீண்ட நேரம் கழித்தே வீட்டுக்குத் திரும்பினான். அவனது அலுவலகத்தில் ஒரு பிரச்சனையை முடித்துவிட்டு வரத் தாமதமாகிவிட்டது. அவனது முகமும் மனதும் கோபத்தில் நிறைந்து கிடந்தது. அவனது ஆபீஸ் மார்க்கெட்டிங் மேனேஜர் திலீப் என்பவன், அவனைக் காதலித்த பெண் வேறு ஒருவனை கல்யாணம் செய்து கொண்டதால் மனமுடைந்து விஷம் குடித்துத் தற்கொலை செய்ய முயற்சி...

புன்னகைத்தவள், அவர் தந்த காப்பியுடன் ஹாலுக்கு சென்றாள். “அம்மா... விக்கி, வர்ஷா, ராஜீவ் எல்லாம் எங்கே... யாரையுமே காணோம், தீபாவைக் கூடக் காணோம்...” என்றாள் சுற்றிலும் பார்த்துக் கொண்டே. “அவங்க ஒரு வேலையா வெளிய போயிருக்காங்கடா... கொஞ்ச நேரத்துல வந்திருவாங்க...” என்ற ரேணுகா, “சஞ்சு எழுந்துட்டானா...” என்றார். “ம்ம்... குளிச்சிட்டு இருக்கார்மா...” என்றவளின் முகத்தில் நாணத்தின் புன்னகை. “சரி......

அவளது அதிர்ந்த முகத்தைக் கண்டவன், “ஹேய்... சும்மா... நைஸ் மீட்டிங் யூ... பை...” சொல்லிக் கொண்டே அங்கிருந்து நகர்ந்தான். அவனோடு சேர்ந்து அதுவரை அங்கே நிறைந்திருந்த பர்ப்யூம் மணமும், அவளது மனமும் செல்ல, சட்டென்று ஒரு வெறுமையை உணர்ந்தாள் வர்ஷா. ஐந்தே நிமிடம்... ஐந்து நிமிடத்தில் அவளது தெளிவாய் இருந்த மனக் குளத்தில் கல்லை விட்டெறிந்து...

“அய்யய்யோ... இது சில்வண்டு நம்பராச்சே, இவளுக்கு என் புது நம்பர் எப்படிக் கிடைச்சுது... ஹூம், என் அருமை நண்பன் தான் இந்த சேவையை செய்திருப்பான்னு நினைக்கறேன்...” மனதுக்குள் புலம்பிக் கொண்டே அதை எடுத்து ஹலோவினான். “ஹ..ஹலோ... யாருங்க...” “ஹூம்... நான் எச்டிஎப்சி பாங்குல இருந்து பேசறேன்... உங்க கிரெடிட் கார்டு விஷயமா பேசலாம்னு கூப்பிட்டோம் சார்...” இழுத்த...

இதயம் – 13 காலையில் நேரத்திலேயே பூஜையை முடித்துக் கொண்டு பூஜை அறையிலிருந்து வெளியே வந்தார் ரேணுகா. “ராணி எனக்கு காபி எடுத்திட்டு வா...” “இதோ கொண்டு வரேன் மா...” என்ற ராணி சர்க்கரை இல்லாமல் காபி கலந்து அவரது அறைக்குக் கொண்டு போய் கொடுத்தார். “சஞ்சு ஜாகிங் முடிச்சு வந்துட்டானா...” “இன்னும் இல்லைம்மா, இப்ப வர்ற நேரம் தான்...” “ப்ரீத்தி எழுந்துட்டாளா......

இதயம் – 16 சற்று நேரத்தில் பிரீத்தியை சுமந்திருந்த அலுமினியப் பறவை ஆகாயத்திற்கு எழும்பி, மெதுவாய் வேகத்தைக் கூட்டி சிறு பறவையாய் பறந்து மறைந்தது. அது கண்ணிலிருந்து மறையும் வரை நின்று பார்த்துக் கொண்டிருந்த ஹர்ஷாவை அழைத்தான் சஞ்சய். “ஹர்ஷா, கிளம்பலாமா...” அவனது குரலில் இனிமையாய் ஒலித்த தன் பெயரை ரசித்துக் கொண்டே யோசனையாய் ஏறிட்டவள், “ம்ம்...” என்று...

இதயம் – 21 சஞ்சய் அமேரிக்கா சென்றிருக்க, மதிய உணவு முடிந்து உறங்க சென்றிருந்தார் ரேணுகா. தனது அறையில் ஓய்வாய் இருந்த ஹர்ஷாவின் மனது வர்ஷாவை நினைத்துக் கலங்கியது. எப்போதும் தனிமையில் தன்னை ஒதுக்கிக் கொண்ட சின்ன மகளின் மீது உமாவின் சந்தேகப் பார்வை விழ, அவள் எதுவும் சொல்லாததால் ஹர்ஷாவிடம் கேட்டார். “வேலையில் எதோ பிரச்சனை,...

“கொஞ்சம் முறுக்கும் அதிரசமும் வச்சிருக்கேன்... தீபாவுக்கும் ஆண்ட்டிக்கும் கொடு...” என்றவள், அவளது பாகில் எல்லாவற்றையும் எடுத்து வைத்தாள். “நேரத்துக்கு சாப்பிடுடி... உடம்பைப் பார்த்துக்கோ, நல்லபடியா எக்சாமை முடிச்சிட்டு வா... எப்பவும் ஷாம்பூ போட்டுக் குளிக்காதே... முடியெல்லாம் கொட்டிடும், கொஞ்சம் எண்ணை காய்ச்சினது வச்சிருக்கேன்... தினம் தலைக்கு வச்சு குளி, குளிர்மையா இருக்கும்...” என்றார் உமா. “ம்ம்... நான்...

“ஹர்ஷூ... அவனைப் பத்தி எங்களுக்குத் தெரியும், அவன் சும்மா வறட்டுப் பிடிவாதம் பிடிக்கிறான்... இப்ப வேண்டாம்னு விட்டுக் கொடுத்துட்டு அப்புறம் வருத்தப்பட்டுட்டு இருப்பான்... நாம செய்தது சரின்னு அப்புறம் சொல்லிப் புரிய வச்சுக்கலாம், இந்த விஷயத்தை உடனே அத்தைகிட்டே பேசி முடிவு பண்ணிடுவோம்... அங்கிள், நாம இப்பவே ஹர்ஷு அம்மாகிட்டே பேசிட்டு வந்திடலாமா...” என்றான்...

இதயம் – 2 அழகான இளமாலை நேரம்... சென்னையில் மூன்று நட்சத்திர அந்தஸ்தைப் பிடித்திருந்த அந்த ரெஸ்டாரன்ட் மிதமான வெளிச்சத்தில் மின்னிக் கொண்டிருந்தது. அங்கங்கே இருக்கையில் ஆர்டர் கொடுத்துவிட்டு பசிக்காகவும், ருசிக்காகவும் காத்திருந்த முகங்கள். ஐந்து நாற்காலிகளால் சூழப்பட்டிருந்த வட்டவடிவ மேசை நிறைய விதவிதமான பதார்த்தங்கள் இடம் பிடித்திருக்க, கைக்கும், வாய்க்கும் பரிமாற்றம் நடந்து கொண்டிருந்தாலும் உற்சாகத்திற்கும் சிரிப்புக்கும்...

“அய்யா... நான் சொன்னதெல்லாம் உண்மைங்க... மழை வர்ற மாதிரி இருக்கு... எதாவது பண உதவி செய்தீங்கன்னா கிளம்பிருவேங்க...” அவன் கண்களில் அவசரம் தெரிந்தது. “சரி... உன் வீடு எங்கே...” “இங்கே காந்திபுரம் பக்கத்துலங்க...”  “ஓ... சரி, முழு அட்ரஸ் சொல்லு...” என்றான் சஞ்சய். “சஞ்சு... ஏதாவது கொடுத்து அனுப்பிடேன் பா...” என்றார் ரேணுகா. “இருங்கம்மா...” என்றவன், “நீ அட்ரஸ் சொல்லு...” என்றான். “அய்யா......

அதற்கு பிறகு வந்த நாட்கள் மிகவும் இனிமையாய்க் கழிந்தன. பிரீத்திக்கு அவள் தமிழ் கற்றுக் கொடுப்பதிலும் அவள் அதைக் கொலை செய்து படிப்பதிலுமாய் நாட்கள் அழகாய் சென்றன. அவள் கனடா செல்ல சில நாட்களே இருந்ததால் விக்கியை வரச் சொல்லி ரேணுகா அழைக்க, அவன் பிசியாக இருந்ததால் வர முடியாமலே போயிற்று. பிராஜக்ட் முடியும்...

இதயம் – 7 மீட்டிங் முடிந்து, மாலையில் வீடு திரும்பிய சஞ்சய், ராணியிடம் ஹர்ஷாவைப் பற்றிக் கேட்க, அவள் அன்று வரவில்லை எனத் தெரியவும், அன்னையின் அறைக்கு சென்றான். “அம்மா... மதியம் மாத்திரை போடலைன்னு ராணி சொன்னாங்க, கால் வேற வலிக்குதுனு சொன்னிங்களாமே... மலைக் கோவிலுக்குப் போக வேண்டாம்னு சொன்னா கேட்டா தானே.. சரி, இப்ப எப்படி...

இதயம் – 6 வெகு நாட்களுக்குப் பிறகு அந்த ஞாயிற்றுக் கிழமை வீட்டில் இருந்தான் சஞ்சய். ஹர்ஷா ரேணுகாவுடன் நன்றாக ஒட்டிக் கொண்டாள். வேலைக்கு சேர்ந்து ஒரு மாதம் ஓடிப் போயிருந்தது. ரேணுகாவின் அக்கறையான பேச்சும், சுபாவமும் மிகவும் பிடித்ததால் அவரை அன்புடன் சந்தோஷமாகவும் பார்த்துக் கொண்டாள். சஞ்சய் அதிகம் வீட்டில் இல்லாததால் அவளும் சுதந்திரமாய்...

“ஏய்... இது ஒரு நல்ல சந்தர்ப்பம்... உன் மனசுல உள்ளதை விக்கி கிட்டே சொல்லிடு... ரெண்டு பெரும் மனசு விட்டுப் பேசிடுங்க...” “ம்ம்... சரிடி, நீயும் பத்திரமாப் போ... அங்கே ரீச் ஆனதும் எனக்குக் கால் பண்ணு...” “ம்ம்... நீயும் வீட்டுக்குப் போனதும் எனக்குக் கால் பண்ணு...” என்றவள் ட்ரெயின் வரும் ஹாரன் கேட்கவே திரும்பினாள். மதிய நேரமாதலால்...

இதயம் – 11 “விக்ரம்... இன்னைக்கு நீயும் என்னோட ஆபீஸ் வர்றே, ரெடியாகிடு...” காலையில் ஜாகிங் முடிந்து திரும்பி வந்த சஞ்சய், அப்போது தான் எழுந்து கொட்டாவியுடன் வெளியே வந்த தம்பியிடம் கூறி விட்டு மாடியேறினான். “ஆபீஸ்க்கா... ரெண்டு நாள் ஜாலியா வீட்டுல இருக்கலாம்னு நினைச்சா, இந்த அண்ணன் ஆபீஸ்ல கொண்டு போயி உக்கார வச்சிருவார் போலருக்கே...”...

இதயம் இணையும் தருணம் அத்தியாயம் 2 கல்லூரிக் காலம் மிகவும் இனிமையாகச் சென்றது என்றால் அது மிகை அல்ல... இரண்டாம் வருடத்தில் முதல் செமெஸ்டர் விடுமுறை முடிந்து கல்லூரி திறந்திருக்க... கடைசி வரிசையில் இருந்த முகேன், ஆகாஷ், ஜெய், அருண், பிரவீன், நிவேதா, உமா , ஹேமா மற்றும் வினோதா நெருங்கிய நண்பர்களாக இருந்தனர்....

இதயம் – 5 ஹர்ஷாவின் முகம் அடிபட்ட குழந்தை போல சிறுத்துப் போய் சிவந்திருக்க, கண்களில் கரை தாண்டத் தயாராய் இரண்டு கண்ணீர் முத்துகள் உருண்டு நின்றன. அவனை ஏறிட முடியாமல் தலை தாழ்ந்து நின்றிருந்தாள். அதற்குள் வெளியே வந்த ரேணுகா, அவளது முகத்தைக் கண்டதும் வருந்தினார். ஆனால் சஞ்சய், சிறிதும் கம்பீரம் குறையாமல் அவளை ஏறிட்டான். “ஓ... நீதான்...

“அது சரி... அவன் ஒரு முரட்டு முசுடன்னு பார்த்ததுமே புரிஞ்சுகிட்டியா நீ... என் மருமக கெட்டிக்காரிதான்...” என்று அவளது தலையில் கை வைத்து தடவினார் ரேணுகா. “உங்களை எல்லாம் பார்க்கும்போது, பேசி சிரிக்கும்போது நான் எவ்ளோ மிஸ் பண்ணிட்டேன்னு தோணுது அத்தை... என்ன இருந்தாலும் நம்ம ஊரு நம்ம ஊரு தான்... அம்மா இல்லாத எனக்கு...

இதயம் – 1 அயிகிரி நந்தினி நந்தித மேதினி விஸ்வ வினோதினி நந்தநுதே கிரிவர விந்த்ய சிரோதி நிவாஸினி விஷ்ணு விலாஸினி ஜிஷ்ணுநுதே பகவதி ஹே சிதிகண்ட குடும்பினி பூரிகுடும்பினி பூரிக்ருதே ஜயஜய ஹே மஹிஷாசுர மர்தினி ரம்யா கபர்தினி சைலசூதே.... கோவை கோனியம்மன் கோவில். காலை பதினொரு மணிக்கு கதிரவன் மெல்ல உச்சத்துக்கு வந்து கொண்டிருந்தான். இதமான காற்றில் மிதந்து வந்த துர்கை அம்மனின் பாடல்...