Idam Maarum Manangal

இடம் மாறும் மனங்கள்! 24 மது அலைபேசியில் பேசிக் கொண்டிருந்தாள் எல்லோருடனும். விஜயா எல்லோரையும் அறிமுகம் செய்து வைத்தாள்.  வர்ஷினி, சர்வேஷ் பக்கம் திரும்புவதாக இல்லை.. தந்தைக்கு பெண்ணின் நிலை புரிய.. “வர்ஷினி, நீ முகம் கழுவி வா.. ஏதாவது சாப்பிடு” என்றார். அப்போதுதான் எல்லோருக்கும் எதோ புரிய.. துர்கா “மாமா, சர்வேஷ் வர்ஷினியோடு கொஞ்சநேரம் மொட்டைமாடியில் சென்று பேசி...

சிவகுமார் காரோடு வெளியே நின்றார் “இன்றும் நானே ட்ரோப் செய்கிறேன்.. வா” என்றார். முகம் உர் என இருந்தது. அதை பார்க்க, தந்தையின் கண்களுக்கு சிறுபிள்ளை போல்தான் தெரிந்தாள் பெண். அதனால்  “வளர வளர நீ குழ்ந்தையாகுற டா. முன்பெல்லாம்.. என்மேல கோவமென்றாலும் அதை காட்டிக்கொள்ளாமல் அமைதியாக உன் வேலையை பார்ப்ப.. இப்போது, முகம் வாடி...

இடம் மாறும் மனங்கள்! 23 வீடு வந்தார் சிவகுமார்.. மனையாள் ஆழ்ந்த சிந்தனையில் இருந்தார். அதை நோட்டமிட்டபடி மனைவியின் அருகே அமர்ந்தார். விஜயாவிற்கு கணவன் மனது நோகாமல் பெண்ணின் திருமணம் நடக்க வேண்டும்.. அவர் மனது வெளிநாட்டு வாழ்க்கையை ஒத்துக் கொள்ளவில்லை.. அதை சமாதானம் செய்து நல்லபடியாக திருமணத்தினை முடித்திடலாம் என பெரும்பாடு படுகிறார்.. ஆனால், இந்த பெண்...

ஹரே கிருஷ்ணா இடம் மாறும் மனங்கள்! சர்வேஷ், அங்கே தவமிருந்தான்.. ஏனோ வர்ஷினியிடம் பேசாமல் அவனுக்கு உறக்கம் வரவில்லை.. இவளானால்.. இன்னமும் அழைக்கவில்லை. நேரம் இந்திய நேரப்படி பத்திற்கு மேல்தான் இருக்கும் ‘என்ன பிரச்சனை.. இன்னமும் அப்பாவுடம் பேசிக் கொண்டிருக்கிறாள்’ என குமறிக் கொண்டான். வர்ஷினிக்கு, தந்தையின் முகம் இறுக்கமாக இருப்பதை மட்டுமே கவனித்துக் கொண்டிருக்கிறாள். அவளுக்கும் இரவு...

வர்ஷினி இனிப்பு காரம் எடுத்து வந்தாள்.. லக்ஷ்மி, எழுந்து சென்றாள்.. உதவுவதற்காக. சிவகுமாரின் அக்கா சாந்தி “அதான் எங்கோ பார்த்தமாதிரி இருக்குன்னு நினைச்சேன்.. அதுசரி, குமராவேல் பெண்ணு கல்யாணத்தில் பார்த்திருப்பேன்” என்றார். மீண்டும் முத்துநாயகியின் குடும்பம் அமைதியானது. சாந்தி “ம்.. அவங்க பொண்ணுக்குதான் நிச்சயமான மாப்பிள்ளையோட கல்யாணம் ஆகலையே” என இழுத்தார். லக்ஷ்மி “அதான்.. நிக்கவைச்சி கழுத்தருத்துட்டாங்களே” என்றாள், சட்டென...

இடம் மாறும் மனங்கள்! 21 எப்போதுமே முடிவுகள் எடுக்கிறோம் எனும்போது பதற்றம் இருக்கத்தானே செய்யும். அதிலும் தன் வாரிசுகளின் முடிவுகளை எடுக்கும் போது.. அந்த பதற்றத்திற்கு பெரிய பங்குண்டு. இப்போதும் அப்படிதான்.. மனையாள் உணவு உண்ண அழைத்தும் வராமல் யோசனையில் இருந்தார் சிவகுமார். விஜயா, கணவருக்கு உண்பதற்கு எடுத்து வந்தார். சிவகுமார் ஏதும் சொல்லாமல் உண்ணத் தொடங்கினார். விஜயா “முதலில்...

ஞாயிறு என்பதால்.. கடையில் வேலை செய்யும் ஆட்கள் இல்லை.. சிவகுமாரின் நண்பர்தான் கடையை திறந்து வைத்துக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தார். காலை நேரம் என்பதால் கூட்டமும் அவ்வளவாக இல்லை. சிவகுமார் வெளியே இருக்கும் ஸ்டூல்லில் அமர்ந்தார். நண்பரும் சிவகுமாரினை பார்த்ததும் “வாய்யா.. டீ குடிக்கனும்.. உன்னை நினைச்சேன்.. வந்துட்ட” என்றார். “உனக்கும் சொல்லவா.. வடை வேண்டுமா” என்றார். சிவகுமார்...

இடம் மாறும் மனங்கள்! 20 சர்வேஷ் வீட்டிலிருந்து.. அவனின் அன்னை இரண்டு அக்காக்கள்.. லக்ஷ்மியின் கணவர் கார்த்திக்.. என நால்வரும் வர்ஷினியின் வீட்டிற்கு இன்று வர இருக்கிறார்கள். வர்ஷினியிடம் நேற்று இரவுதான் சொல்லியிருந்தான் சர்வேஷ். வர்ஷினிக்கு ஏன் என்னிடம் முன்பே சொல்லவில்லை என கோவம். அத்தோடு, ‘நான் பார்த்துக் கொள்ளுகிறேன் என சொன்னேனே.. அப்பா ஏதாவது அவர்களை சொல்லிவிட்டால்...

இடம் மாறும் மனங்கள்! 19 வர்ஷினிக்கு அடுத்து வந்த நாட்கள் சாதாரணமாக கடந்தது. ஹரிணி வைகுந்த் இருவரும் வீட்டில் இருக்க.. நேரமாக வீடு வருபவள் அவர்களோடு வெளியே சென்று வந்தாள். தந்தை தாய் இருவரும் வர்ஷினியோடு கிட்டதட்ட பேசவில்லை எனலாம். ஹரிணி இருப்பதால், வர்ஷினி கொஞ்சம் வீட்டில் இயல்பாக இருக்கிறாள்.. உணவு சமைக்கிறாள்.. ஹரிணிக்கு உடைகள் வாங்க வெளியே...

தந்தைதான் “இப்போது அப்பா அம்மா வேண்டாம்.. நீங்களே பார்த்துப்பீங்க” என்றார். பெண்ணவள் “அப்பா.. அப்படியெல்லாம் இல்ல. எனக்கு என்ன பண்றதுன்னு தெரியலை. நீங்க எங்கிட்ட பேசவேயில்ல..” என்றாள். தந்தைக்கும் என்ன சொல்லுவதென தெரியவில்லை “ஆல்ரைட்.. ஈவ்னிங் சீக்கிரமாக வீடு வா.. வேலையை பார்..” என்றார் எப்போதான குரலில். பெண்ணவள் “சாரி ப்பா..” என்றாள். “ஈசியான வார்த்தைதானே.. சொல்லு. நான் போய்...

இடம் மாறும் மனங்கள்! 18 வர்ஷினியிடம் அடுத்த இரண்டுநாளும் வீட்டில் யாரும் பேசவில்லை. சிவகுமார் தன் அக்காவின் அழைப்பினை ஏற்கவில்லை இப்போது. என்ன காரணம் சொல்லுவது என தயங்கினார்.. ‘எல்லாம் முடிவாகும் நேரம்.. இப்படி சொல்லுகிறாளே பெண்..’ என கைதவறிய பொருளுக்காக ஏங்குவது போல சிவகுமார் உடைந்து அமர்ந்தார்.  சிவகுமாரின் அக்கா விஜயாவின் எண்ணுக்கு அழைக்கத் தொடங்கினார். மது விஜயா இருவரும்...

இடம் மாறும் மனங்கள் 17 அடுத்த நான்குநாட்களும் வர்ஷினியின் மனதை தயார் செய்தான் சர்வேஷ். “வர்ஷி என்னை தெரியும்தானே உன் அப்பாக்கு, ஏன் குடும்பத்திற்கே தெரியுமே.. நான் பேசுகிறேன் வர்ஷி.. எனக்கும் சரிபாதி பங்கிருக்கே..” என பலவாறாக  பேசினான். வர்ஷினியை,  அவளின் தந்தை என்ன சொல்லுவாரோ என எண்ணி தானே பேசுகிறேன் என சொல்லிக் கொண்டிருந்தான். வர்ஷினிக்கோ சர்வேஷ்ஷின்...

இடம் மாறும் மனங்கள்! 16 வர்ஷினிக்கு வேலை ஓடவில்லை அலுவலகத்தில்.. இன்னமும் இரண்டுமணி நேரத்தில் க்ளைண்ட் கால் இருக்க.. அதற்கு தேவையானவைகளை பார்த்துக் கொண்டிருந்தாள் பெண். ஆனால், கவனம் அதில் செல்லாமல் அவளை அன்னையின் பேச்சிலேயே சிந்திக்க வைத்துக் கொண்டிருந்தது. சர்வேஷ், அவள் அலுவலகம் வரும் நேரம் கணக்கிட்டு எப்போதும் போல ஒரு செய்தி அனுப்பியிருந்தான்.. “வந்துட்டியா.. டேக்...

இடம் மாறும் மனங்கள்! 15 உள்ளே வந்த வர்ஷினியால் அமைதியாக ஓரிடத்தில் அமர முடியவில்லை. தந்தை போனில் பேசிக் கொண்டிருந்தார்.. விஜயா டிவியில் கவனமாக இருக்க.. பெண்ணவள்.. கிட்சென் சென்றாள்.. “அம்மா.. சாப்பிட என்ன இருக்கு” என்றாள். “தோசை ஊற்றவா” என்றார் அன்னை. “ம்கூம்.. எங்க அந்த காராசேவ்” என்றாள். “மேல  பச்சை டப்பாவில் இருக்கு பாரு” என்றார். பெண்ணவளுக்கு அந்த பச்சனை...

வர்ஷினி “அமைதியா வாங்க.. இல்லை, அதான் நடக்கும்” என்றாள். சர்வேஷ் “இங்க.. இந்த ஹோட்டலில் நிறுத்து, இந்த கடை.. என்னால் உட்கார முடியலை” என்றான்.. அவளிடம் பேசிட வேண்டும்.. நேரமில்லை என வீடு சென்றிட போகிறாள்.. என எண்ணி. வர்ஷினி தன் அலுவலக எல்லையை தாண்டிதான் சர்வேஷ் சொல்லுவதை காதில் வாங்கினாள்.. நல்ல காபிஷாப் பார்த்து நிறுத்தினாள். வண்டியை...

இடம் மாறும் மனங்கள்! 14 இதெல்லாம் கனவுதானா என வர்ஷினி அறையில் கலங்கி அமர்ந்திருந்தாள். மீண்டும் சர்வேஷ்.. வார்த்தைகளால் வதைத்துருக்கிறான். அவளுக்கு டிரஸ்ட் பிரச்சனை.. பிறந்ததிலிருந்து யாரும் அவளுக்கு துணையாக இல்லை என எண்ணம் அவளுக்கு. அதை மெய்பிப்பது போல சர்வேஷ் மீண்டும் பேசிவிட்டான். சர்வேஷ்க்கு, பெண்ணவளின் எல்லா சமிக்கைகளும் எனக்கு சாதகமாக இருக்க.. எப்படி அவள் என்...

வர்ஷினி சோர்ந்து போனாள்.. “சர்வேஷ் பேசனும்ன்னு சொல்றார்.. எதோ சொல்லனும்ன்னு சொன்னாங்க. எனக்கு பழச யோசிக்க, பயமா இருக்கு.. நான் என்ன பண்ணேன்னு என்கிட்டே ஒருவார்த்தை கேட்கவேயில்ல அப்போது. அப்படி ஒரு பழி.. இன்னமும் அந்த வார்த்தைகளை மறக்க முடியலை. நான் அதை க்ரகிச்சி வந்துட்டேன். இப்போது முதலிலிருந்து ஆரம்பிக்க பயமா இருக்கு. அத்தோட இங்க...

இடம் மாறும் மனங்கள்! 13 சிவகுமாரின் அறுபதாவது பிறந்தநாள் விழா நெருங்கியது. மருமகள் ஐஸ்வர்யா.. ஆதிரனோடு ஒருவாரம் முன்பே வந்தாள். தர்ஷன் இரண்டுநாட்கள் முன்பாக வருவதாக ஏற்பாடு. மருமகள்  பொறுப்பாக வீட்டில்.. உறவுகளை வரவேற்று இன்முகமாக எல்லாம் செய்யத் தொடங்கினாள். ஆதிரன் வீட்டில் இருந்தது எல்லோருக்கும் மகிழிச்சியாக இருந்தது. சேர்ந்தார் போல குழந்தை இப்படி.. தங்கியதே இல்லை.. இப்போது பேரன்...

இடம் மாறும் மனங்கள்! 12 வர்ஷினிக்கு சர்வேஷ் அழைத்தான்.. அந்த வார இறுதியில். அவள் வேலையிலிருந்து இப்போதுதான் வருவாள்.. இப்போது உண்டிருப்பாள்.. என நேரத்தினை கணக்கு செய்து.. அழைத்தான். வர்ஷினி உண்டுக் கொண்டிருந்தாள்.. அம்மா அப்பாவோடு.. தன் அலுவலக கதைகளை பேசிபடியே. அவளின் தந்தை.. போன் அழைப்பதை உணர்ந்து.. “யாரும்மா” என வினவினார். பெண்ணவள் “சர்வேஷ் பா” என்றாள். அவளின் தந்தையும்...

அந்த வார இறுதியில் வர்ஷினி சர்வேஷ்ஷூக்கு செய்தி அனுப்பியிருந்தால் “எப்படி இருக்கீங்க சர்வேஷ்” என. “ஒகேதான்.. கால் பரவாயில்ல ஸ்டிக் இல்லாமல் நடக்க முடியுது. கைதான் இன்னமும் அசைக்க கூடாதுன்னு சொல்லியிருக்காங்க.” என செய்தி அனுப்பினான். “ராக்கி கூப்பிட்டாங்களா” என்றாள். “தினமும் பேசுகிறோம்.. அபீஸ் ஓகேன்னு சொன்னான்.” என்றான். “மஞ்சரியிடம் பேசினேன்.. துருவ் அழுகையாம் தாத்தா பாட்டி பார்க்கனும்ன்னு.. பாவமில்ல”...