Mottavizhntha Thaenarumbae 1
அம்மாவிடம் தெளிவாக பேசியிருந்தான் ருத்ரன்.
“அவளை எனக்கு பேசும் போதே ஏதோ உறுத்தல் மா, சரியா வராதுன்னு தோணிட்டதான் இருந்துச்சு. நடந்து போச்சு, அதுக்காக ஒரே வீட்ல மூஞ்ச திருப்பிகிட்டு எப்படி வாழறது? அதை விட…” என சொல்லத் தயங்கியவன் குரலை செருமிக் கொண்டு, “அவ நினைப்பு எனக்குள்ள இருக்கிறதா அர்த்தம் வந்திட்டா அபத்தம் ஆகிப்...
மொட்டவிழ்ந்த தேனரும்பே -4
அத்தியாயம் -4
ருத்ரனின் ஆசையை கேட்ட பிறகு என்ன முடிவெடுக்க என்றே வள்ளிக்கு தெரியவில்லை. அவருக்கு உதவி செய்ய என்றே இருந்தது வைதேகியின் வருகை. ருத்ரன் மதிய உணவை முடித்து கிளம்பிய பிறகு மகளை அழைத்துக் கொண்டு மாடிக்கு வந்து விட்டார் வள்ளி.
விஷயத்தை கேட்ட வைதேகி “அண்ணனே சொல்லுச்சாம்மா?” என வியப்பாக கேட்டாள்.
வள்ளி...
மொட்டவிழ்ந்த தேனரும்பே -20(pre final)
அத்தியாயம் -20
சொக்கனும் கௌரியும் ஊர் வந்து சேர்ந்த சிறிது நேரத்துக்குள் எல்லாம் அந்த செய்தி ஊருக்குள் தீயாக பரவியது.
கைப்பேசி வழியாக சிவாவுக்கு தகவல் தந்த சுடர், “அங்குட்டு வாழ நாதியில்லாம இங்குட்டே வந்து சேர்ந்திட்டாடி உன் அக்கா, அவ புருஷனோட குடிசைலதான் இருக்காக ரெண்டு பேரும். இப்படி வாழ்க்கைய வீணாக்கிக்கிட்டியேன்னு...
மொட்டவிழ்ந்த தேனரும்பே -3
அத்தியாயம் -3
அன்று பகலில் தென்னந்தோப்பில் நீர் பாய்ச்சும் படி கலையரசனிடம் சொல்லியிருந்தான் ருத்ரன். போர் செட்டில் தண்ணீர் போட்டு விட்டவன் அதை அணைக்க மறந்து விட்டு நண்பர்களோடு சீட்டு விளையாட சென்று விட்டான். ருத்ரனுக்கு யாரோ விஷயத்தை சொல்ல, சொக்கனை விட்டுத்தான் தண்ணீரை நிறுத்த வைத்திருந்தான்.
இந்த விஷயம் மாலையே கலையரசனுக்கும் தெரிந்திருக்க...
மொட்டவிழ்ந்த தேனரும்பே-14
அத்தியாயம்-14
சிவரஞ்சனி தன் அம்மாவின் உடல்நிலை பற்றி சொன்ன போது, ஏதும் கூறாமல் குளித்து விட்டு வந்த ருத்ரனுக்கு அவளுக்கு என்ன பதில் சொல்லவென தெரியவில்லை. சிவாவின் நிலையும் புரிகிறது, தனக்கு தீராத அவமானத்தை தேடி தந்து விட்டவர்களை அத்தனை எளிதாகவும் அவனால் மன்னிக்க இயலவில்லை.
குழப்ப மன நிலையிலேயே ஆடை மாற்றிக் கொண்டிருந்தான்.
இப்படி தானும்...
“ஆமாம் உன் பொண்ணு வாழற வீட்டுக்கு போயிருந்தோம், வான்னு கூப்பிட கூட வெளில வரலை. உன் பொண்ண விட தரம் தெரிஞ்சவதான் சிவா, என்னவோ உடம்புக்கு முடியாம போயிருக்கும், போயிருப்பா, வர்ற எடம் எல்லாம் இப்படி ஏதாவது பேசணுமா உனக்கு? அதான் உன் மருமவளும் உன்கிட்ட வடிக்க மாட்டேன்னு தனியா போயிட்டா” என சகுந்தலையை...
மொட்டவிழ்ந்த தேனரும்பே -12
அத்தியாயம் -12
மாலையில் ருத்ரன் வீடு வந்த போது வீட்டில் ஒரே சண்டை.
கலையரசன் மது அருந்தி விட்டு வந்திருப்பான் போலும். சகுந்தலை இன்னும் இந்த வீட்டில்தான் இருக்க, மகளோடு சேர்ந்து கொண்டு அவரும் மருமகனை திட்டியிருக்கிறார். அவன் பதிலுக்கு கோவமாக பேசியிருக்கிறான்.
தடுக்க போன செங்கமலத்தை பிடித்துக்கொண்ட சகுந்தலை “நல்ல மகனை வளர்த்து வச்சிருக்க,...
அந்த வாரத்தில் நல்ல நாளாக பார்த்து கோயிலை செப்பனிடும் பணிகள் ஆரம்பிக்க பட்டது.
“நான் சொல்லித்தான் இந்த வேலையெல்லாம் இழுத்துகிட்டு அல்லாடுற, இனிமேட்டு விட்ருடா, சேகர்கிட்ட சொல்லி பார்க்க சொல்லிக்கிடுறேன்” என ருத்ரனிடம் சொன்னார் தாத்தா.
“ஐயாவுக்கு என் பொண்டாட்டி சொன்னதுல கோவமோ?” என விசாரித்தான் ருத்ரன்.
“வெசனப்பட என்ன இருக்குய்யா? ஆயி சொன்னது நெசம்தானே? நீ ஒருத்தந்தான்...
“நெஜத்தை சொல்லுங்க” என கண்டிப்போடு கேட்டாள்.
“பொறவு சொல்றேன் புள்ள, இங்குட்டு வச்சு வேணாம்” என்றான்.
இன்னும் தள்ளி அழைத்து போனவள், “இப்ப சொல்லுங்க” என்றாள்.
“ஐயாவும் ஆத்தாவும் கெறங்கி போயி கெடக்காங்க, நேரம் காலம் தெரியாம படுத்தி வைக்காத” என கடுப்பாக சொன்னான்.
அந்நேரம் பார்த்து அவனது கைப்பேசிக்கு ஏதோ அழைப்பு வந்தது. அவனது சட்டைப் பை புடைப்பாக...
“எள்ளு வயல்ல பூச்சி மருந்து அதிகமா அடிச்சதுல எல்லாம் பாழா போச்சு, அண்ணன் முன்னாடியே அளவெல்லாம் சொல்லுச்சு, அது பேச்சை கேட்காத நான்தான் என் இஷ்டத்துக்கு பண்ணிப்புட்டேன், அதான் அடிச்சிட்டாரு” என வேகமாக யோசித்து பொய் ஒன்றை அவிழ்த்து விட்டான் கலை.
கலையை ஏளனமாக பார்த்தான் ருத்ரன். மறுத்து சொல்லி விடாதே என அவனிடம் கண்களால்...
முன்னால் பால்கனி, ஹால், ஒரு அறை என இருந்த மாடியில் மற்ற இடமெல்லாம் திறந்த வெளியாக இருந்தது. கடைசியில் ஓய்வறை இருப்பதை பார்த்தவள் உபயோகித்து விட்டு வந்தாள். ஹாலில் பாய் தலையணை ஓரமாக இருக்க விரித்து போட்டு படுத்து விட்டாள்.
தன் வாழ்க்கை என்னவாகும், அக்கா எங்கே இருப்பாள் என்ன கஷ்ட படுவாளோ, அம்மாவும் அப்பாவும்...
மொட்டவிழ்ந்த தேனரும்பே -13
அத்தியாயம் -13
காலையில் கண் விழித்ததிலிருந்து கணவனை கண்டிருக்கவில்லை சிவரஞ்சனி. முன் நேரமாகவே எழுந்து சென்றிருப்பான் போலும்.
அவனை எதிர் பார்த்துக் கொண்டே வேலைகளை முடித்து குளித்து புறப்பட்டும் விட்டாள்.
“நேத்து ராத்திரி நடந்தது எல்லாம் கனவா என்ன? இப்படியா ஒரு மனுஷன் கண்டுக்காம எந்திரிச்சு ஓடுவாரு, ஒரு வேளை என்னை பார்க்க வெட்க பட்டுட்டு...
குளிர் தாளாமல் தன் துப்பட்டாவை விரித்து போர்த்திக் கொண்டாள் சிவா.
“அந்த மெல்லிசு துணி எப்படி புள்ள குளிர் தாங்கும்? போன்னாலும் கேட்டுக்க மாட்டேங்குற” என்றவன் தன் சட்டையை கழட்டி அவளிடம் நீட்டினான்.
“வேணாம் வேணாம், உங்களுக்கு குளிரும், போடுங்க” என்றாள்.
“அதெல்லாம் எனக்கு ஒன்னும் செய்யாது, ஏன் நான் போட்ருந்ததுன்னு யோசிக்கிறியா?” என அவன் கேட்கவும், “குளிர்ல...
“என்டர்டெயின்மெண்ட்டுக்கு ஒரு விஷயம் செஞ்சா அப்பவும் அடிச்சுகிட்டு நிக்க வேண்டியது!” அலுத்துக் கொண்டு புறப்பட்டான் கலையரசன். அவன் விழாக் கமிட்டி தலைவர் ஆகிற்றே, பொறுப்பாக பெண்டிர் இடும் சண்டையை மத்திசம் செய்து வைக்க வேண்டுமே.
வாலிபர்கள் எல்லாம் உற்சாகமாக விழாவை எடுத்து கட்டி செய்தார்கள். ருத்ரன் எப்போதுமே இதில் எல்லாம் கலந்து கொள்ள மாட்டான். தள்ளி...
வேகமாக செயல்பட்ட ருத்ரன் மாமாவை பிடித்து இழுத்து வந்து மீண்டும் ஹாலிலேயே அமர வைத்து, “பெரிய மனுஷன் செய்ற வேலையா மாமா?” என அவரை கண்டித்தான்.
“எப்புடி பேசினா பார்த்தீல்ல ருத்ரா? குடும்ப மானத்தை சந்தி சிரிக்க வைக்கிறேங்கிறா” என்றவர் மனைவியை பார்த்து, “உம்பொண்ண வாயை குறைச்சுகிட்டு ஒழுங்கா அவன் கூட குடும்பம் பண்ண சொல்லு....
அனைவரும் ஸ்தம்பிக்க, பிறையை முறைத்த ருத்ரன், “அன்னம் சாமிக்கு சமம், ஒரு பருக்கை விளைவிக்க எம்புட்டு உழைப்பு போடணும்னு தெரியுமா? கூறு கெட்டு போச்சா உனக்கு?” என திட்டி விட்டான்.
இந்த வீட்டிற்கு மருமகளாக அவள் வந்ததிலிருந்து ஒரு வார்த்தை பேசியிராதவனுக்கு சாப்பாட்டை வீண் செய்யவும் கோவம் வந்து பேசி விட்டான்.
“ரொம்ப நல்லவரு மாதிரி பேசாதீய,...
அவர் சொன்ன விதமே பயப்பட ஏதுமில்லை என்பதை சொல்லி விட, கணவனும் மனைவியும் ஆவலாக அவரை பார்த்தனர். அவர்களை ஏமாற்றாமல் சிவா கருவுற்றிருக்கும் செய்தியை சொன்னார் மருத்துவர்.
குழந்தை ஆசையிருந்தாலும் இப்போது வரும் என எதிர்பார்திருக்கவில்லை இருவரும். அவன் அமைதியாகி விட்டான். அந்த மருத்துவமனையிலேயே உள்ள மகப்பேறு மருத்துவரை பார்க்கும் படி அனுப்பி வைத்தார் மருத்துவர்.
வெளியில்...
“ஐயைய அக்கா என்னதிது? அத்தைய பத்தி தெரியாதா? எதுக்கு சண்டை, வாங்க இங்குட்டு” என சமாதானம் சொல்லி ஓரகத்தியை உள்ளே அழைத்து சென்றார் செங்கமலம்.
தன்னிடம் இவ்வளவு கோவப்பட்டிராத மூத்த மருமகள் சென்ற திசையை தாடையில் கை வைத்து அதிசயித்து பார்த்த பாட்டி, வெற்றிலை பாக்கு பெட்டியை கையில் எடுத்துக் கொண்டு கொட்டகை பக்கம் நடையை...
“இம்புட்டு நேரம் அமைதியா வேலை நடந்திட்டு இருந்துச்சு, திரும்பவும் சத்தம் போட வந்து நின்னுட்டீயளே” என்றான் நடுத்தர வயதுடைய ஆள்.
“என்ன சத்தம் போட்டேண்ணா நான்? வேலைய பாருங்க” என சாந்தமாக சொன்னான் ருத்ரன்.
சிவாவை நோக்கி கை காட்டி, “ஆயி இங்குட்டு வருவீயளாம்” என்றான் அந்த வேலையாள்.
சிவாவும் அங்கு வர, “உறுமுற புலி உன்னை கண்டுல்ல...
எனக்கு தெரியாமல் இதென்னடி வேலை என முதலில் மகளை கோவித்துக் கொண்ட சுடர், “அது அப்படியே இருக்கட்டும். கௌரிக்குத்தான் எல்லாம் அவ மாமியார் கொடுத்திட்டாங்களே. உனக்கு வச்சுக்கலாம்” என்றார்.
“அக்காவுக்கு மதிப்பா இருக்காதுமா, லேட் ஆனாலும் அவளுக்குனு சேர்த்ததை அவளுக்கே கொடுத்தாதான் எனக்கு திருப்தி” என சொல்லி விட்டாள் சிவா.
அடுத்த நாள் காலைப் பொழுதிலேயே வள்ளியிடம்...