விடியலில் ஒரு வெண்ணிலா
பரவால்லமா, என்மேல உள்ள கோபத்துல உன்னைக் கல்யாணம் பண்ணாம போயிருவானோன்னு தான் நான் பயந்தேன்... நல்ல வேளையா, அப்படி எதுவும் பண்ணாம பேசின முகூர்த்தத்துல உன் கழுத்துல ஹரி தாலியைக் கட்டிட்டான்... என்ன, நான் ஜெயிலுக்குப் போன வேதனைல நம்ம அம்மாதான் சீக்கிரம் போயி சேர்ந்துட்டாங்க...”
“ம்ம்... என் அண்ணன் மேல கேஸ் போடாதீங்கன்னு நான்...
“என்னடி பார்க்காமலே காதல், லெட்டர்ல காதல், போன்ல காதல்னு போயி குரலை மட்டும் காதலிச்சு அவரை எங்க போயி தேடப் போற... கேட்டமா, வருத்தப்பட்டமா, விட்டுட்டு அடுத்த வேலையைப் பார்ப்பமான்னு இல்லாம மைக்ல பேசின ஒருத்தரோட குரலை மனசுக்குள்ள ரிபீட் பண்ணி எக்கோ வாங்கிட்டு உக்கார்ந்திருக்க...” எனக் கேட்டிருக்கிறாள்.
அப்போதெல்லாம் பாரதி தோழிக்கு எதுவும் பதில்...
அத்தியாயம் – 1
வெற்று வெள்ளைக்
காகிதம் நான்... அதில்
உன்னை வரைந்து
வண்ணமாக்கிய
வண்ணத்தூரிகை நீ...
“பாரதி, என்ன இருந்தாலும் நீ கவிதாவை எல்லார் முன்னாடியும் அப்படி அடிச்சது தப்புதான்...” தோழியைக் கடிந்து கொண்டே காலியாய் இருந்த மேஜையின் முன்னிருந்த நாற்காலியை இழுத்துப் போட்டு அமர்ந்தாள் வான்மதி. மதியம் முடிந்து மாலையை நெருங்கிக் கொண்டிருந்த நேரமாதலால் அந்த ரெஸ்டாரண்டில் கூட்டம் குறைவாகவே...
அந்த டெக்னீஷியன் சரியான சாப்பாட்டுப் பிரியனாய் இருக்க வேண்டும்... இல்லாவிட்டால் வெளிநாட்டில் மொக்கையான உணவுகளை சாப்பிட்டு சோர்ந்திருந்த அவன் நாவின் சுவை அரும்புகள் தாய் நாட்டு சாப்பாட்டில் சிலிர்த்து எழுந்திருக்க வேண்டும்... விதவிதமான உணவுகளை ஆர்டர் செய்து ரசித்து, ருசித்து சாப்பிடத் தொடங்கினான்.
பாரதி சிக்கன் பிரைடு ரைஸ் சொல்ல, கெளதம் பிரியாணி லெக் பீஸை...
அத்தியாயம் - 9
பாரதி ரிஷி சொன்னதைக் கேட்டு அதிர்ச்சியில் அமைதியாய் இருக்கவே அவன் சிரிப்புடன் தொடர்ந்தான்.
“என்ன, பேச்சையே காணோம்... என்னடா இவன்...? அன்னைக்கு தண்ணி போட்டுட்டு போதைல புரபோஸ் பண்ணான், இன்னைக்கு தண்ணி போடாமலே புரபோஸ் பண்ணறான்னு ஷாக் ஆயிட்டீங்களா...?”
அவன் குரலில் தன்னை மீட்டுக் கொண்டவள், “ஹலோ, என்ன மிஸ்டர் இது... சாரி சொல்லறேன்னு...
அத்தியாயம்- 5
சூரியன் சட்டென்று கருமேகப் போர்வைக்குள் ஒளிந்து கொண்டு காணாமல் போக, காலநிலை ஆராய்ச்சியாளர்கள் கணித்தது போல மழை வருமா, இல்லியா என பயமுறுத்தி நின்ற மேகம் சட்டென்று ஒரு முடிவுக்கு வந்து வேகமாய் தூறலைப் போடத் தொடங்கி இருந்தது.
அந்த உயர்தர ரெஸ்டாரண்டின் ஓரமாய் இருந்த மேஜை ஒன்றின் முன் கன்னத்தில் கை வைத்துக்...
அத்தியாயம் – 14
அன்று மாலை பாரதி ஆபீசிலிருந்து வேலை முடிந்து கிளம்ப எட்டு மணி ஆகிவிட்டது. ஸ்டாப்ஸ் எல்லாரும் கிளம்பியிருக்க, ருக்மணியும் வேறு ஒரு பெண்ணும் மட்டுமே இருந்தனர். அவர்களிடம் அன்று முடித்த வேலைகளை சொல்லிவிட்டு ஹாஸ்டலுக்கு கிளம்பினாள். உடல் சோர்வாக இருந்தாலும் மனதுக்குள் புரியாத புதிய வேலைகளை செய்து முடித்த உற்சாகம் இருந்தது.
பாகை...
அத்தியாயம் - 6
மழை நின்றும் மிச்சமிருந்த மழைத்துளிகள் மரத்திலிருந்து தண்ணீர் முத்துகளாய் கீழே விழுந்து சிதறிக் கொண்டிருந்தது. சுகமான மாலைக்காற்று தேகம் தழுவ அந்தப் பூங்காவில் சிலர் நடை பயின்று கொண்டும், மழைக் காற்றை ரசனையோடு அனுபவித்துக் கொண்டும் இருந்தனர். பூச்செடிகளின் மேல் சில பூச்சிகள் ரீங்காரமிட்டபடி இசையமைத்துக் கொண்டிருந்தன.
பூங்காவின் வெளியே ஒரு காரில்...
அத்தியாயம் – 26
ரிஷியின் பிசினஸ் மீட்டிங் முடிய மதியமாகிவிட்டது. அவனுக்கு அந்த கஸ்டமர் அவர் கம்பெனியிலேயே லஞ்ச் ஆர்டர் செய்திருந்தார். அவருடன் உணவை முடித்துக் கொண்டு அலைபேசியை எடுத்தவன் பாரதியின் மெசேஜைக் கண்டதும் திகைத்தான்.
அதைத் திறக்க ‘வேலை விஷயமாய் வெளியே செல்கிறேன், இரவு பேசுவோம்...’ என அனுப்பி இருந்தாள்.
“ரதிக்கு என்ன வெளிய வேலை...?” யோசித்தவன்...
“ரிஷி...! கொஞ்சமாச்சும் புரிஞ்சுக்க டிரை பண்ணுங்க, உங்க அண்ணி உங்களுக்கு தெய்வமா இருக்கலாம், ஆனா என்னோட பிரச்சனைகள் வேற... நான் வேற யாரையாச்சும் குத்தம் சொல்லறேனா, எதுக்கு உங்க அண்ணியை மட்டும் சொல்லணும்...? என்னால என் மொபைல்ல கூட உங்களுக்கு கால் பண்ண முடியலை, என் கால்ஸ் டிரேஸ் பண்ணப் படலாம்... ஆடியோ, வீடியோன்னு...
ஹாலில் காலை நீட்டி அமர்ந்து சீரியல் பார்த்துக் கொண்டே சப்பாத்திக்கு மாவு பிசைந்து கொண்டிருந்தார் வான்மதியின் அன்னை கௌசல்யா.
இவர்களைக் கண்டதும் புன்னகைத்து, “வாங்கடி, டைம் ஆச்சே, உங்களைக் காணமேன்னு பார்த்தேன்...” என்றார்.
“ம்ம்... கிளம்ப கொஞ்சம் லேட்டாகிருச்சு, அப்பா எங்கே மா...” என்றாள் வான்மதி.
“கடைக்குப் போயி பழம் வாங்கிட்டு வரேன்னு போனார், இப்ப வந்திருவார்... நீ...
அத்தியாயம் – 13
கங்கா ரிஷியிடம் பேசிவிட்டு தங்கள் அறைக்கு வரும்போது ஹரி மெல்லிய குறட்டையுடன் உறங்கியிருந்தான். அவனை எரிச்சலுடன் பார்த்தவள், மேஜை மீதிருந்த தண்ணி பாட்டிலை எடுத்து தொண்டைக்குள் கவிழ்த்துக் கொண்டாள்.
“ச்சே... இந்த ரிஷியை இத்தனை நாளா நம்ம கைக்குள்ள வச்சிருந்தோம்... இப்ப அவன் யோசிக்கிறதும், பேசறதும் பார்த்தா கை விட்டுப் போயிருவான் போலருக்கே......
அத்தியாயம் – 24
“ரோஷன், ரிஷி...! ரெண்டு பேரும் எழுந்திருங்க...” கங்காவின் குரலில் போர்வைக்குள் இருந்து எட்டிப் பார்த்தான் ரிஷி. அவன் மீது காலைப் போட்டு உறங்கிக் கொண்டிருந்த ரோஷன் “குட் மார்னிங் மம்மி...” என எழுந்து அமர்ந்தான்.
“குட் மார்னிங், நீ உன் ரூமுக்குப் போயி பிரஷ் பண்ணிட்டு பால் குடி...” மகனை அனுப்பிவிட்டு ரிஷியிடம்...
அத்தியாயம் – 15
தனது அறைக்கு வந்த பாரதி ஒரு குளியலைப் போட்டு வருவதற்குள் அலைபேசி இரண்டு முறை அடித்து ஓய்ந்தது. வேகமாய் நைட்டிக்குள் நுழைந்து வெளியே வந்தவள் அலைபேசியை நோக்க வீட்டு எண்ணைக் காட்டியது.
“அச்சோ, அக்கா என்னைக் கூப்பிட்டு கிடைக்கலேன்னா பயந்திருப்பாளே...” யோசனையுடன் அவளே அழைத்தாள். முதல் ரிங்கிலேயே அழைப்பு எடுக்கப்பட்டு சக்தியின் பதட்டமான...
அத்தியாயம் – 21
கங்காவின் கையில் இருந்த செல்லில் கணேஷ் காலிங் என ஒளிர்ந்து கொண்டிருக்க இதழில் புன்னகை மலர்ந்தது.
“எஸ்... அண்ணாகிட்ட இதைப் பத்தி சொன்னா சூப்பரா ஒரு ஐடியா கிடைக்கும்...” புன்னகையுடன் எடுத்து காதுக்குக் கொடுத்தாள் கங்கா.
“ஹலோ அண்ணா...”
“ஹலோ கங்கா மா... ஹரி பக்கத்துல இல்லியே, நீ தனியா தானே இருக்க...”
“ஆமாண்ணா, எப்படியும் நீ...
அத்தியாயம் - 12
ரிஷி சொன்னதை வியப்புடன் கேட்டிருந்த பாரதியின் மனதுக்குள் சில காட்சிகள் வந்து போக அமைதியாய் யோசித்துக் கொண்டிருந்தவளை அவன் குரல் கலைத்தது.
“என்ன ரதி, ப்ரீஸ் ஆகிட்ட... ஏதாவது சொல்லு, அன்னைக்கு உடல் ஊனமுற்றோர் தினத்துல நீ என்னைப் பார்த்தியான்னு தெரியல... ஆனா, நீ பேசினதைக் கேட்டு நான் உன்னைப் பார்க்கணும்னு ரொம்ப...
“எதுக்குடி ஒரு நிமிஷம்... ஒரு சீரியல் பார்க்க நிம்மதியா விடறிங்களா, அடுத்து ஏதாச்சும் பஞ்சாயத்து கொண்டு வந்திருக்கியா என்ன... நேத்து காலைல சென்னை கிளம்பிப் போனவ இன்னைக்கு சாயந்திரம் வீட்டுக்கு வர்ற... ஹால்ல உக்கார்ந்திருக்கிற என்னை மதிச்சு ரெண்டு வார்த்தை பேசுனியா... யாரோ உக்கார்ந்திருக்கிற போல கண்டுக்காம உள்ள போற, எல்லாம் உன் மாமா...
அத்தியாயம் – 17
எட்டு மணி வரை பாரதி கம்ப்யூட்டரில் பிஸியாய் இருக்க, கவலையுடன் தனது அறையிலிருந்து அவளைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த ரிஷி எழுந்து அவளிடம் வந்தான்.
“பாரதி... மணி எட்டாச்சு... போதும், நிறுத்திட்டு கிளம்பு...”
“இது மேடம் கொடுத்த வேலை, நீங்க எப்படி என்னை போக சொல்ல முடியும்... நான் முடிச்சிட்டு கிளம்பிக்கறேன், நீங்க கிளம்புங்க...”
“ப்ச், சொன்னாக்...
ராணியின் நினைவுகள் கண்களுக்குள் கனவாய் விரிந்ததில் திடுக்கிட்டு எழுந்து அமர்ந்தாள் பாரதி.
“ராணி, ஏன் இப்படிப் பண்ண ராணி...? கடவுள் தந்த உயிரை மாய்ச்சுக்க உனக்கென்ன உரிமை இருக்கு... வாழ்க்கையை பேஸ் பண்ண தைரியம் இல்லாம இப்படி கோழையா செத்துப் போயிட்டியே...” கண் கலங்கினாள்.
சிறிதுநேரம் அப்படியே அமர்ந்திருந்தவள் எழுந்து முகம் கழுவி தண்ணீர் குடித்துவிட்டுப் படுத்தாள்....
“நீங்க அப்பாவி இல்லை, அடப்பாவி...!” அவன் கன்னத்தைப் பிடித்து ஆட்டியபடி சொல்ல கை பரபரத்தது.
“என்ன ரதி...? எதுவும் சொல்லாம என்னையே பார்க்கற...? நான் அவ்ளோ அழகாவா இருக்கேன்...”
“ஹூக்கும், போதும் வழிஞ்சது... ரோட்டைப் பார்த்து வண்டி ஓட்டுங்க...” பட்டென்று அந்தப் பேச்சுக்கு கேட்டைப் போட்டுவிட்டு திரும்பி அமர்ந்து கொண்டாள் ரதி.
“ஹூம் அதானே, நாமளும் எப்படி எல்லாமோ...