முத்தம் சிதறிய முகிலே
அதே மனநிலையில் கிளம்பி கல்லூரி வந்தவளை வரவேற்றது என்னவோ ஆனந்தின் சோகமான முகம் தான்.
“என்ன மச்சான் டல்லா இருக்க?” என்றாள் சிரிப்புடன்.
“அதையேன் கேட்கிற வேதா? நானும் வந்தப்ப இருந்து அதைத்தான் கேட்கிறேன். வாயவே திறக்க மாட்டேன்றான்” என்றாள் ரம்யா.
“வொய் சோகம்?” என்றாள்.
“எல்லாம் உன்னால தான்” என்றான் ஆனந்த்.
“நான் என்னடா பண்ணேன்?”
“நீதான வேதா அனுப்பறேன்னு சொல்லிட்டு...
“இப்போ எதுக்கு விஜய் குட்டி போட்ட பூனை மாதிரி மாடிக்கும் வீட்டுக்கும் நடந்துகிட்டே இருக்க?” என்று வாய்விட்டு கேட்டும் விட்டார் சித்தி.
“ஒண்ணுமில்லை சித்தி! ஏதோ டென்ஷன்” என்று சமாளித்தான்.
“நீயும் அவங்களோட கிளம்பி ஊருக்கு போயிட்டு வந்திருக்கலாம். நம்ம வீட்ல இருந்து யாராவது போகலைன்னா தப்பா நினைப்பாங்க. சித்தப்பாவை விட்டுட்டு நான் எப்படி போக? என்ன...
அத்யாயம் 10:
“இப்ப உங்களுக்கெல்லாம் சந்தோஷமா?இதைத் தான எதிர்பார்த்திங்க? என்னையவே அடிச்சுட்டிங்கள்ல..! இதை நான் சும்மா விட மாட்டேன்..” என்ற சந்தியா அவர்கள் அறைக்குள் சென்று கதவை பட்டென்று அடைத்துவிட்டாள்.
“அவ பேசுனது தப்பாவே இருந்தாலும் நீங்க இப்படி அடிச்சிருக்க வேண்டாம்மா..!” என்றான் மனோ, காதம்பரியைப் பார்த்து.
“அவ எங்களைப் பேசினதோட நிறுத்தியிருந்தா பரவாயில்லை மனோ. ஆனா, சரண்...
அத்யாயம் 20:
கனிமொழியின் வீட்டினர் இவர்களை வரவேற்க, அங்கிருந்த கூட்டத்தைப் பார்த்த விஜய் மலைத்துப் போனான்.
“இதென்ன சரண் இவ்வளவு கூட்டம். இது சிம்பிளான வளைகாப்பு பங்க்ஷன் தானே?” என்றான்.
“இது கிராமம் மச்சான். அதுலயும் நாமளும் பெரிய குடும்பம். கனியைக் கட்டிக் குடுத்ததும் பெரிய குடும்பம். கனி அவங்க வீட்டு மூத்த மருமக வேற. அப்போ வீட்டுக்கு...
அவளை இறுக்கிக் கட்டிக் கொள்ள வேண்டும் என்று தோன்றிய உணர்வுகளை கட்டுப் படுத்த முடியாமல், அதன் கனத்தை தாங்க முடியாமல், எங்கே இருந்தால் எல்லை மீறி விடுவோமோ என்ற எண்ணம் தோன்றிய அடுத்த நிமிடம் அங்கிருந்து வெளியேறி விட்டான் விஜய்.
அவன் வெளியே சென்ற அடுத்த நிமிடம் சரணும் கீர்த்தனாவும் உள்ளே வர, அவர்களைப் பார்த்து...
அத்யாயம் 16:
நாட்கள் அதன் போக்கில் செல்ல, இப்போதெல்லாம் விஜயை நன்கு ஊன்றி கவனிக்க ஆரம்பித்திருந்தாள் வேதா. அவனது பழக்க வழக்கங்கள் கூட அவளுக்கு அத்துபடி ஆகியிருந்தது. இத்தனை நாட்கள் கருத்தில் படாத விஷயங்கள் ஒவ்வொன்றும் இப்போது கண்ணிலும், கருத்திலும் பட, ஒவ்வொன்றையும் கவனித்தவள், மறந்தும் எந்த இடத்திலும் தனக்கு உண்மை தெரியும் விஷயத்தை சரணைத்...
‘என்னடா இது எனக்கு வந்த சோதனை? சொன்ன பொய்யை மெயின்டைன் பண்ணவும் முடியலை. புதுசா ஒரு பொய்ய சொல்லவும் முடியலை. உண்மையையும் சொல்ல முடியலை. ஒரு பக்கம் இவ அடிக்கிறா, இன்னொரு பக்கம் அவன் அடிக்கிறான். இப்படி ரவுண்டு கட்டி அடிச்சா நான் என்ன பண்ணுவேன்’ என்று புலம்ப,
“அண்ணா..! மனசுக்குள்ள புலம்புறதா நினைச்சு சத்தமா...
அத்யாயம் 29:
“அம்மாடி வேதா அக்கா உன்னை கூப்பிடுறாங்கடா” என்றவரின் குரலில் கீழே வந்தாள் வேதா.
“என்னாச்சு ஆன்ட்டி?” என்றாள்.
“தெரியலைடா அக்கா தான் கூப்பிட சொன்னாங்க” என்றவர் அவளை அழைத்துக் கொண்டு போக, உள்ளே சென்றவள்,
“சொல்லுங்க அத்தை” என்றாள் அமுதாவின் அருகில் சென்று.
அவளின் கையை தன் நடுங்கிய கரங்களால் தொட்டவர், ஏதோ சொல்ல வர, அவளுக்கோ எதுவும்...
“நீங்க தான் சார் பிரச்சனை. ஏன் சார் இவ்வளவு ஹேண்ட்ஸமா இருந்துகிட்டு டீச்சிங் ப்ரோபஷன் வந்திங்க. ஒரு டோலியும் எங்களைத் திரும்பிப் பார்க்குறது இல்லை. சரின்னு மனசைத் தேத்திக்கிட்டு காலேஜ் வந்துகிட்டு இருந்தோம். அப்போ தான் எங்க வாழ்க்கையில ஒளி ஏத்த வந்தா வேதா. வேதா டார்லிங் எங்க தேவதை சார். அடுத்த காலேஜ்ல...
மேடையில் போட்டோ செஷன் முடிந்து, நண்பர்களின் கேலியும், கிண்டலும், நடனமும் என்று ஆரவாரமாய் இருந்தது. டிஜேவும், அவர்களின் வைபிற்கு ஏற்றவாறு பாடல்களை ஒலிபரப்ப.. ஆட்டமும்,பாட்டமும் ஆனது அவ்விடம்.
“எங்க காலத்துல எல்லாம் மாப்பிள்ளை முகத்தை பார்க்கவே அவ்வளவு வெட்கப்படுவோம். இப்ப இருக்க பிள்ளைங்க எல்லாம் வெட்கம்னா என்னன்னு கேட்குறாக? இதுல ஆட்டம் வேற ஆடுறாக” என்று...
ஸ்டாப் ரூமை விட்டு வெளியே வந்தவள், சரணுக்காக காத்திருந்தாள்.
“என்ன வேதா இங்க வெயிட் பண்ணிட்டு இருக்க?” என்றான் சரண்.
“இப்போ நீங்க அண்ணனா, இல்லை ப்ரொபசரா?” என்றாள் சந்தேகமாய்.
“அப்கோர்ஸ் அண்ணன் தான். காலேஜ் டைம் ஓவர்” என்றான்.
“அது..” என்று எதையோ சொல்ல வந்தவள், விஜய் வருவதைப் பார்க்கவும்,
“அண்ணா, இன்னைக்கு ஒரு வாத்து மூக்கன் வாத்தி என்னை...
“அது தான் நமக்கு வேணும். அவளுக்கு அவனும் புருஷனாகக் கூடாது. தாலி கட்டுனவனும் வேணாம்னு சொல்லணும். அவளுக்கு தான் அதிர்ச்சியா சொல்லக் கூடாதுன்னு சொன்னாங்களாமே? அப்ப இதெல்லாம் தெரிஞ்சா எப்படி இருக்கும்?” என்றார்.
“அய்யோ சின்ன அத்தை..! வேதாவுக்கு ஏதாவது ஆகிட்டா என்ன பண்றது? இதெல்லாம் வேண்டாம். எனக்கு அந்த விஜய் தான் வேதாவுக்கு புருஷனா...
“வேதாம்மா..! உன்னை குற்றவாளி ஆக்கனும்னோ, இல்லை குற்ற உணர்ச்சில தள்ளனும்னோ நான் இதை சொல்லலை. புருஷன் பொண்டாட்டினா, ஒருத்தரோட கஷ்ட்டமான நேரங்கள்ல இன்னொருத்தர் ஆறுதலா துணையா இருக்கணும். அப்பவும் நீயா, நானான்னு போட்டி போட்டுட்டு இருக்கக் கூடாது. உன்னோட எல்லா கஷ்ட்டமான சூழ்நிலையிலும் அவன் கூட இருந்திருக்கான். உனக்காக அழுதிருக்கான், தவிச்சிருக்கான். ஏன்? பைத்தியம்...
“டேய்..! இதெல்லாம் ரொம்ப ஓவர். அது ஞாபகம் இல்லாமையா இவ்வளவு தூரம் வந்திருக்கேன். ஜஸ்ட் டென் மினிட்ஸ். வந்திடுறேன்..” என்றான்.
“இவன் மாறவே மாட்டானாடா?” என்றான் ஒருவன்.
“அவன் மாறிட்டா உலகம் அழிஞ்சுடும், பரவாயில்லையா?” என்று மற்றொருவன் பதில் கொடுக்க,
“சரண் ரெடியா? அங்க மணமேடைக்கு கூப்பிடுறாங்க!” என்றபடி வந்த மைதிலி, மகனின் கன்னம் வரித்து திருஷ்டி சொடக்கு...
“எதுக்கு கீர்த்தனா இந்த விஷப் பரீட்சை எல்லாம். நான் வேணும்னா வெளிய ஆர்டர் போடட்டுமா?” என்று ரகு கேட்க,
“போதும் நீங்க ஓட்டுனது. ஆனா, நானும் நல்லா சமைச்சு, ஒரு நாள் இல்ல ஒரு நாள்..” என்று பேசிக் கொண்டிருக்கும் போதே,
“இந்த சபதம் எல்லாம் வேண்டாம் அண்ணி . அதுக்குள்ள எல்லார் உசுரும் ஊசல் ஆடிடும்.....
அத்யாயம் 2:
சரண்- கீர்த்தனா திருமணம் முடிந்து ஐந்து நாட்கள் ஆகியிருந்தது. இதோ இன்று அவர்களை சென்னை அழைத்துச் செல்ல கீர்த்தனாவின் குடும்பத்தினரும், அவர்களுடன் ரகுவும் வந்திருந்தான். முன்தினம் பெய்த மழையில் காலநிலையும், சுற்றுப்புறமும் ரசிக்கும் படியாகவே இருந்தது.
அண்ணன் தம்பிகள் மூன்று பேரின் வீடும் அடுத்தடுத்து வரிசையாக, ஒரே மாதிரியான கட்டமைப்பில் இருந்தது. வீட்டினை சுற்றிலும்...
“எப்படி வேதா முடியும்? இல்ல எப்படி முடியும்னு கேட்கிறேன். நாங்க இருக்கும் போதே, இத்தனை பேரை கூப்பிட்டு வச்சு சட்டமா சொத்தை எழுதிக் கேட்குற உன் அண்ணி, அதை அமைதியா வேடிக்கை பார்க்குற உன் அண்ணன், இவங்களை நம்பி என் பொண்ணுக்கு ஒண்ணுமில்லாம எப்படி நான் விட முடியும்.” என்றார் காதம்பரி.
“அம்மா..! எப்பவுமே உங்களுக்கு...
“அதுவா மச்சி,நம்ம ஆனந்த் இருக்கான்ல..!” என்று ஆனந்தின் தோளில் கைபோட்டு இழுத்த ரம்யா,
“இவனுக்கென்ன?” என்றாள் புரியாமல்.
“மச்சானுக்கு லவ் செட்டாகிருச்சு. சார் நேத்து பர்ஸ்ட் இயர் பொண்ணுகிட்ட ப்ரபோஸ் பண்ணிருக்கார். இன்னைக்கு ரிசல்ட்க்காக நாங்க எல்லாரும் ஒண்ணா சேர்ந்து வெயிட் பண்றோம். இப்ப நீயும் ஜாயின்ட் பண்ற” என்றாள் ரம்யா.
“டேய் சோடா புட்டி சொல்லவே இல்லை..!...
“என்னடி கீர்த்தனா நம்ம ஒன்னு நினைச்சா அது ஒன்னு நடக்குது?” என்று புலம்பித் தள்ளிவிட்டார் அவளிடம்.
“அம்மா நீங்க எதுவும் பேசாதிங்க. அப்படி நாம ஏதாவது சொன்னாலும், எங்க விஷயத்தை நாங்க பார்த்துக்கிறோம்னு ரெண்டு பேரும் பேசி வச்ச மாதிரி பேசுவாங்க. பெட்டர் நாம அமைதியா இருக்குறதுதான்” என்றுவிட்டாள்.
“இவங்க ரெண்டு பேரும் இப்படி முட்டிகிட்டு நிக்கிறாங்கன்னு...
“ம்ம்..தேங்க்ஸ்!” என்றாள் சன்ன சிரிப்புடன். அவள் வளையல் போட்டுவிட்டு நிமிர, அவளுக்கருகில் நெருக்கமாக நின்றிருந்தான் விஜய். அவனை அவ்வளவு நெருக்கத்தில் எதிர்பார்க்காதவள், சற்று தடுமாறி வைக்க,
“ஹேய் பார்த்து” என்று பிடித்து நிறுத்தியிருந்தான்.
‘ என்னைய பார்த்ததும் தடுமாறி விழுறதே இவளுக்கு வேலையா போய்டுச்சு’ என்று எண்ணியவன்,
“சித்தி கிப்ட் குடுக்கனும்னு சொன்னாங்க. நான் எப்படி குடுக்க முடியும்?...