umasaravanan

மறுநாள் வீடு வந்த மகனையும் மருமகளையும் பார்த்த ரேணுகாவோ எதையும் கேட்டுக் கொள்ளவில்லை. ஆனால் எப்போதும் போல் விசாலாட்சி தான் வாயைத் திறந்திருந்தார். “ஏன்ப்பா ஆதி நேத்து வீட்டுக்கு வரலை?” என்றவரின் கேள்வி அவனைத்...

“போனதெல்லாம் எதுக்கு மாப்பிள்ளை,இனி நடக்குறது நல்லபடியா நடந்தா சரித்தான்” என்றவரை ஆழ்ந்து பார்த்தவன், “எனக்கு உங்ககிட்ட ஒரு விஷயம் கேட்கணும் மாமா? “கேளுங்க” “இல்ல, எப்படி எல்லாத்தையும் கடந்து வந்திங்க மாமா? இப்பவும் எப்படி எதையும் வெளிய...

அத்யாயம் 25: சிவாவின் வீட்டிற்கு வந்திருந்தனர் ஆதியும் சிவாவும். வந்தவளை பிடித்துக் கொண்டனர் காவேரியும், பேச்சியும். “ஒரு ஊருக்குள்ள இருக்குறன்னு தான் பேரு? பார்க்க முடியுதா சிவா உன்னை?” என்ற காவேரிக்கு சற்று மனத்தாங்கல் தான். “அப்படி...

“ரேணுகா தான் அத்தை..! இத்தனை வருஷமும் அமைதியா இருந்த அதே ரேணுகா தான். நீங்க செஞ்ச மொத்தப் பாவத்தோட அறுவடைக்கும் என் புருஷனை பலியா கொடுத்த அதே ரேணுகா தான். இப்போ உங்களுக்கு சந்தோஷமா...

“விடு விசாகா, இந்த ஆளைக் கொன்னா கூட என் ஆத்திரம் அடங்காது. இன்னும் இந்தாளு என்னல்லாம் பண்ணியிருக்காருன்னு தெரிஞ்சா நீயும் இப்படித்தான்டா ஆத்திரப்படுவ”  என்று அடங்காத காளையாய் அவன் திமிரிக் கொண்டு நிற்க, கண்களைத்...

அத்யாயம் 24: உணர்வுகளை அடக்க முடியாமல் நின்றிருந்த சிவாவின் அருகில் வந்த சுபத்ராவோ அவளின் கையைப் பிடிக்க, அவளுக்கு விபரம் தெரிந்த இத்தனை வருடங்களில் தாயின் முதல் தொடுகை உணர்வு. கண்ணீர் இப்பவோ அப்பவோ...

அவளின் ருத்ர தாண்டவத்தில் அனைவரும் வாயடைத்து நிற்க, “உனக்கு எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா  அப்பா வயசுல இருக்குற ஒருத்தரை அடிக்கக் கையோங்குற அளவுக்கு வந்திருப்ப?” என்றார் மேகலை கோபமாய். “ஏன்? பொண்ணு வயசுல இருக்குற என்கிட்ட...

“என்ன ஆதி உளர்ற?” என்றார் விசாலாட்சி. “உளறல் இல்ல பாட்டி, உண்மை இது தான்” என்றான் சாவகாசமாய். “அதெப்படி சொத்துக்கு உடமைப்பட்டவங்க இத்தனை பேர் இருக்கும் போது இந்த பொண்ணு பேர்ல மாத்த முடியும்?” என்றார்...

அத்யாயம் 23: காலையில் சற்று தாமதமாகத்தான் எழுந்திருந்தாள் சிவ தீர்த்தா. ‘என்ன இவ்வளவு நேரம் தூங்கிட்டேன்’ என்றவள் அருகில் பார்க்க, ஆதியையும் காணவில்லை. “அவங்க தான் சீக்கிரமே எழுந்து ஒரு ரவுண்ட் போய்டுவாங்களே? இப்படி தூங்கிட்டியே தீர்த்தா”...

குளித்து முடித்து நைட்டியுடன் வந்தவள், அவனைக் காணாமல் திகைக்க, பிறகு தான் கவனித்தாள் அவன் பால்கனியில் நின்றிருந்ததை. அவன் உடலிலும், முகத்திலும் தெரிந்த இறுக்கத்தில் அவளுக்கு உள்ளுக்குள் குளிர் பிறந்தது. சற்று நேரத்திற்கு...

அத்யாயம் 22: சிவா விடாமல் அவனைக் கட்டிக் கொண்டே நிற்க, “இன்னும் எவ்வளவு நேரம்டி இப்படி கட்டிபிடிச்சுகிட்டே நிக்கிறதா உத்தேசம்?” என்றான் ஆதி. “ம்ம்.. வாழ்நாள் முழுசுக்கும்” என்றாள் கண்களைத் துடைத்தபடி. “கால் வலிக்குமே” என்றான் சிரிப்புடன். “வலிச்சா தாங்கிக்கத்தான்...

“சரி அதை விடுங்க, எங்க உங்க பெரிய பையனை காணோம்? ஒரு பொறுப்பிருக்கா அவங்களுக்கு?” என்றாள் கடுப்பாய். “ஏன்? அவன் பொண்டாட்டி தான நீ? நீயே போன் பண்ணி கேட்க வேண்டியது தான?” என்றார்...

அத்யாயம் 21: உள்ளுக்குள் தோன்றிய அத்தனை கோபத்தையும் அடக்கிக் கொண்டிருந்தவளுக்கு, வந்த அழுகையே அடக்குவதும் பெரும்பாடாய் இருந்தது. “போதும் இதோட நிறுத்திக்கங்க” என்றாள் பல்லைக் கடித்தபடி. “எதுக்குடி நிறுத்தனும்? அதான் ஊரே பேசி சிரிக்குதே? உன் வீட்டு...

ஒரு வாரமாக வேலை வேலையென்று ஓடிக் கொண்டிருக்கிறான் ஆதிகேசவன். அதிகாலையில் சென்று விடுவதும், இரவு வெகு நேரம் கழித்தே வீடு திரும்புவதுமாய் இருக்க, சிவ தீர்த்தாதான் துவண்டு போனாள். அவளை கல்லூரியில் இறக்கி...

அத்யாயம் 20: மகா தேவன் பேசி விட்டு சென்றதும் சுபத்ராவின் நினைவுகளோ கடந்த காலத்தை நோக்கி சென்றிருந்தது. பஞ்சாயத்தில் குழந்தையை கொடுத்து விட்டு வந்திருந்த சுபத்ரா வீட்டில் ரத்தினத்தின் காலைப் பிடித்து அழுது கொண்டிருந்தார். “அப்பா என்...

“என்னாச்சு ஆதி? எதுக்கு இந்த கையெழுத்து?” என்று ரேணுகா தான் கேட்டிருந்தார். “அது டிவேர்ஸ் பேப்பர்ஸ் தான்மா” என்றான் அலுங்காமல் குலுங்காமல். சொன்னவன் போனை எடுத்துக் கொண்டு பைலுடன் வெளியே செல்ல, விசாலாட்சியும் மகாதேவனும் ஒருவரை...

அத்யாயம் 19: “விசாலாட்சி பேரனை புருஷனா ஏத்துக்கிறதுல அவ்வளவு தயக்கம் உனக்கு இல்லையா?” என்றவனின் குரலில் அவள் அதிர்ந்து பார்க்க, “இப்பவும் ஒன்னும் கெட்டுப் போகலை. என்னோட கட்டாயத்துக்காக உன்னை பிடிச்சு வச்சிருக்க மாதிரி இருக்கு....

அவள் அப்படியே நிற்க, “சாப்பிடு ஆதி. இன்னும் சிவாவும் சாப்பிடலை” என்றார் ரேணுகா. “சிவா” என்று ரேணுகா உலுக்க, “ங்கான்! ரேணுமா” என்றாள். “சாப்பிடுங்க சிவா. ஆதிக்கும் நேரம் ஆகிடுச்சாம்” என்றார் ரேணுகா. சிவா அவனைக் கேள்வியாய் பார்க்க, “இன்னைக்கு மதுரையில...

அத்யாயம் 18: நாட்கள் யாருக்காகவும் காத்திருக்காமல் அதன் போக்கில் உருண்டோடிக் கொண்டிருக்க, சிவ தீர்த்தாவிற்கும் கல்லூரி திறந்து, அவளும் கல்லூரி சென்று வந்து கொண்டிருந்தாள். அந்த வீடோ, வீட்டில் இருப்பவர்களின் குணமோ எதுவும் மாறியிருக்கவில்லை. ஆனால்...

“என்னாச்சு?” என்றான் ஒன்றும் தெரியாதவனைப் போல். அவள் கீழே இறங்க, தானும் இறங்கியவன்,அவளின் சொருகி இருந்த முந்தானையை எடுத்து வேர்வையை துடைத்துக் கொள்ள, அவளோ அவனை முறைத்தாள். “ஹேய் கர்சீப் இல்லம்மா” என்றான். “நம்பிட்டேன்” என்பதைப்...