Mallika S

"மதி...மா... போலாம் வா",  என சற்று குரலை உயர்த்தி அழுத்தமாக கூறிவிட்டு மதியுடன் விறுவிறுவென படிக்கட்டில் ஏறி விட்டான். மூவரும் அவனை ஆச்சரியமாக பார்திருந்தனர்.   கோவத்தின் உச்சியில் இருந்த கௌதமி கூட அவன் குரலையும்...

கனவுக்குள் காவல் - ௯ "இதோட போய் நின்னா என்ன ஆகுமோ?" என  வாய்விட்டு புலம்பியவாறு, தன் ஈருருளியில் (scooty)  இருக்கும் வலப்பக்க கண்ணாடியில் தன் முகத்தை பார்த்து கொண்டு இருந்தாள், மதி. ஒரு முறை...

அத்தியாயம் – 5 கையில் காபியுடன் அவன் அமர்ந்து இருக்க, அவன் நினைவுகள் பின் நேக்கி சென்று இருந்தது. அம்மாவும், அப்பாவும் ஆசிரியர்கள் என்றாலும் அவனுனின் விருப்பம் என்னவோ மருத்துவமாக தான் இருந்து. பெரும்பாலும்...

அத்தியாயம் – 4 காலை சூரியன் தன் கதிர்களை கொண்டு பூமியை வெளிச்சமாக்கிக்கொண்டு இருக்க. இங்கே  தன் உறக்கும் கலைந்து திரும்பி படுத்தவன், தன் படுக்கையில் படுத்த படி சேம்பல் முறித்தான். பின் எழுந்தவன்...

தமக்கையின் கண்களுக்குள் பார்த்தவன், “அதெல்லாம் ஒண்ணும் வேண்டாம். நான் நேரடியா பிருந்தாகிட்டயே கேட்டுகிறேன்.’’ என்றான். நீண்ட பெருமூச்சை வெளியேற்றிய மித்ரா, “அண்ணா அந்தப் பொண்ணு நம்மகிட்ட ஒரு டிஸ்டன்ஸ் கீப் அப் பண்றா....

மேலும் இரு தினங்கள் கடக்க, பிருந்தாவை சாதாரண சிகிச்சை பிரிவிற்கு மாற்றினார்கள். அதுவரை படுத்தே இருந்த பிருந்தா, அப்போது எழுந்து நடக்கும் போது தான் தன் கழுத்தில் தடிமனாய் இருந்த சங்கிலியை கவனித்தாள். குழப்பமாய்...

பால் வீதி – 12 கார்த்திக் வலை பயிற்சியில் ஈடுபட்டிருதான். இன்னும் இரு வாரங்களில் டி- 20 உலக கோப்பை தொடங்க இருந்தது. கார்த்திக் சென்னை சூப்பர் கிங்க்ஸ் அணியின் சார்பில் விளையாட ஏலம்...

சொல்லாமல்...! மௌனம் 10(ii) இன்று.. தன் முன்னே ருத்ரமூர்த்தியாய் அமர்ந்திருந்தவனைக்கண்டதும் அவருக்கு நா வரண்டு போயிற்று. தீட்சண்யம் மின்னும் விழிகளில் அளவுக்கு மீறிய கோபம் அப்பிக் கிடக்க அந்த கூரிய பார்வையை தாங்கிடும் சக்தி அவருக்கு சற்றேனும் இல்லை...

சொல்லாமல்...! மௌனம் 10(i) சில வருடங்களுக்கு முன்பு... யாருடனோ பேசிய படி வந்தவனின் குரல் அவளின் விழிகளை விரியச் செய்தது என்றால் அந்த அழுத்தமான காலடியோசையைக் கேட்டு மெதுமெதுவாய் ஊற்றெடுத்தது, பயம். "ஐயோஓஓஓஓ...மாட்டுனோம்டா சாமி.." என்றவளுக்கு சத்தியமாய் தப்பிக்கும்...

சொல்லாமல்...! மௌனம் 09(ii) இன்று... தன்னைக் கண்டதும் அவன் முகத்தில் எழுந்திட்ட கோபம் உள்ளுக்குள் வலியை கீறலைத் தோற்றுவித்திட அதை வெகுவாக மறைத்திட பிரயத்தனப்பட வேண்டி இருந்தது, தர்ஷினிக்கு. அழுத்தமான முகம் உணர்வுகளை பிரதிபலிக்க மறுத்திட  ஓர விழியால் அவனை...

சொல்லாமல்...! மௌனம் 09(i) சில வருடங்களுக்கு முன்பு... கல்லூரியின் தன் வகுப்பில் ஒரு வித யோசனையுடன் அமர்ந்திருந்தான், தேவா. நேற்றைய அதிர்வில் இருந்து அவன் அவனாய் இல்லை என்பதே சத்தியமாய உண்மை. "டேய்..என்னடா இது மந்திரிச்சு விட்ட கோழி மாதிரி அமைதியா...

சொல்லாமல்... மௌனம் 08(ii) இன்று.. அந்த இருட்டறையில் கசிந்து கொண்டிருந்த மெல்லிய வெளிச்சத்தில் சுற்றும் பார்த்தவரின் விழிகளில் அத்தனை பயம். வாய் முழுக்க துணியை அடைத்து வைத்திருக்க மூச்சு விடுவதே சிரமமாய் இருந்த நிலையில் கத்துவதற்கு திராணி ஏது..? கைகள்...

சொல்லாமல்... மௌனம் 08(i) சில வருடங்களுக்கு முன்பு... அந்த மைதானமே கரகோஷத்தில் அதிர்ந்து கொண்டிருந்தது, அவனின் வேகத்தில். அவர்கள் கல்லூரிக்கும் இன்னொரு கல்லூரிக்கும் இடையே கிரிக்கெட் போட்டி ஒன்று நடைபெறவே இத்தனை சத்தம் அந்த அரங்கத்தில். வேகமும் விவேகமுமாய் தேவா துடுப்பெடுத்தாடி...

சொல்லாமல்... மௌனம் 07(ii) இன்று... மறுநாள் காலை பொழுதில் ஏதோ யோசனையுடன் அமர்ந்து இருந்த மகனை தட்டிக் கலைத்தார், சாரதா. மகனோ அவரைப் பார்த்து மென்மையாய் முறுவலித்திட அவன் முகத்தில் இருந்த சிந்தனை கோடுகள் அவருக்கும் புரியத் தான் செய்தது. "ஆதி..என்னடா...

சொல்லாமல்... மௌனம் 07(i) சில வருடங்களுக்கு முன்பு... அவளிடம் இருந்து கொஞ்சம் அழுத்தம் தொனித்து வந்த பதிலில் அவனின் புருவங்கள் உயர்ந்து வில்லென உயர்ந்து நின்றன. "வாட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்ட்.." அதிர்வின் துளிகளை தோய்த்துக் கொண்டு அவன் குரல். சட்டென அவன் தாவிக்...

     வியப்பில் விரிந்த விழிகளால் அவள் அவனைப் பார்க்க ஒரு நொடி தன்னுடைய விழிகளை அவள் விழிகளுடன் உறவாட விட்டான். எந்த பேச்சும் இல்லாமல் அவனையே நோக்கினாள் பவித்ரா. அவள் கண்களையே இமைக்காமல்...

     அவன் தனக்காக தான் செல்கிறானோ என்ற சந்தேகத்தில் படுத்தவள் அப்படியே தூங்கி விட்டாள். அவன் வேலை முடிந்து வரும் போது கட்டிலின் ஒரு ஓரத்தில் அவள் படுத்திருக்க சிறு சிரிப்புடன் அவள்...

அத்தியாயம் 14  என்னை மயங்கவும்  செய்கிறது மதி இழக்கவும்  செய்கிறது உந்தன் காதல்!!!      அபி நேராக சென்றது வடிவு வீட்டுக்கு தான். நடுராத்திரியில் கதவு தட்டப் பட்டதும் கதவைத் திறந்தது அவனது மாமா தேவன் தான்.      “அபி...

சொல்லாமல்... மௌனம் 06(ii)  இன்று... அமைதியாக காரை செலுத்திக் கொண்டிருந்தவனின் முகத்தில் படர்ந்திருந்ய யோசனை ரேகைகள் அவளையும் குழம்பிடச் செய்தது. "அத்தான்ன்ன்ன்.." "ப்ச்ச்..என்ன..?" "ஏதாச்சும் ப்ராப்ளமா..?" "நத்திங்க்.."பட்டும் படாமல் வந்த அவன் பதிலில் அவள் முகம் ஒரு நொடி வாடி மறுநொடி இயல்பாகியது. கேட்காமல்...

சொல்லாமல்... மௌனம் 06(i) சில வருடங்களுக்கு முன்பு... "தர்ஷினீஈஈஈஈ...என்னாச்சுன்னு சொல்லித் தொலடி.." "ம்ஹும் வேணாண்டி..நீ வேணுன்னா அந்த பக்கி கிட்டவே கேட்டுக்க.." என்றவளின் பார்வை யன்னலுக்கு வெளியே மேயத் துவங்கியது. "ரொம்பத் தான் அழுத்தம்ம்ம்ம்ம்ம்.." சிறு இதழ் சுளிப்புடன் சொல்லியவளுக்கு தோழியின்...