கடந்து செல் காதலுடன்! 12

குருமூர்த்தி கல்லூரி சென்று வரும் மகளுக்காக காத்திருந்தார்.

“டீ எடுத்துட்டு வரவாப்பா?” என்று கற்பகம் பாட்டி கேட்க,

“என் பொண்ணு வந்ததுக்கு அப்புறம் பார்த்துக்கலாம்” என்றார் குருமூர்த்தி.

மாசிலாமணி தான் சம்யுக்தாவை கல்லூரியில் இருந்து அழைத்து வர சென்றிருந்தார். “என்கிட்ட எதாவது சொல்லணுமா பாப்பா?” என்று மணி கேட்க,

“ஆஹ். இல்லை. இல்லை அங்கிள்” என்ற சம்யுக்தா மொபைலை பார்ப்பது, மணியை பார்ப்பது என்றிருந்தாள்.

‘ஆதாரம் இருக்கிறது. அதை வெளியில் விட வேண்டும்’ என்று சர்வாச்சார்யா  சொன்னதை இவரிடம் சொல்வதே உத்தமம் என்று சம்யுக்தாவிற்கு நன்கு புரிந்திருந்தது.

அந்த விடாக்கண்டன் ஆதாரம் இருக்கிறது என்பதையெல்லாம் கண்டிப்பா யாரிடமும் சொல்லியிருக்க மாட்டான். ஒருவேளை அவர்கள் இவனை துரத்துவதும் அந்த ஆதாரத்திற்காக என்றால்? சம்யுக்தாவிற்கு நெஞ்சம் திக்கென்றானது.

ஆனால் உனக்கு எப்படி அது தெரியும் என்று இவர்கள் பதில் கேள்வி கேட்டால் தான் மாட்டிக்கொள்வோம் என்ற அச்சமும் அவளை திணறடித்தது.

ரகசிய வழியை பற்றி முதலிலே தந்தைக்கு சொல்லியிருக்க வேண்டும், அதுவும் இல்லை என்றால் அந்த நல்லவனுக்கு தெரிந்த பிறகாவது சொல்லியிருக்க வேண்டும். 

இரண்டுமே செய்யாமல் இப்போது சொல்வது! அதுவும் அவன் இரு முறை இவளின் அறைக்கு வந்து சென்றுவிட்ட பின் சொல்வது என்பது? சம்யுக்தா உடல் குருமூர்த்தியை நினைத்த நேரமே நடுங்கி போனது.

தந்தை எனும் ஸ்தானம் அவளை மிரட்ட, நகத்தை கடித்து கொண்டாள்.

“பசங்க யாராவது தொந்தரவு பண்றாங்களா பாப்பா?” மணி அவளை கவனித்து கேட்க,

“இல்லை. இல்லை அங்கிள்” என்றாள் சம்யுக்தா.

அவளின் வேகமான பதிலில், மணி புருவங்கள் சுருங்கியது. 

“வேறென்ன? எதுவா இருந்தாலும் எங்ககிட்ட சொல்லணும் நீ! சூழ்நிலை சரியில்லை. உனக்கு தெரியும் இல்லை. பொறுப்பா நடந்துக்கணும் பாப்பா” என்று மணி அறிவுரையாக தான் சொன்னார். 

ஆனால் அந்த குரல், கண்டிப்பு,  இடுங்கிய புருவங்கள் சம்யுக்தாவிற்கு படபடப்பை தான் கொடுத்தது.

இவரே இப்படின்னா அப்பாகிட்ட பேச கூட முடியாது போலவே!

சம்யுக்தா தவறு செய்து தந்தையிடம் நிற்பது இதுதான் முதல் முறையாக இருக்க போகிறது!

கடங்காரன் என்னை அப்பா முன்னாடி தலை குனிஞ்சு நிற்க வைக்க போறான். தடிமாடு! 

சம்யுக்தா கார் நின்றால் போதுமென இறங்கி ஹாலுக்கு ஓட, குருமூர்த்தி மகளை எதிர்பார்த்து காத்திருக்கிறாரே!

மகள் நடையில் அவசரம் தெரிய, தந்தை முகம் கடினமாக, “என்னாச்சு?” என்று எழுந்து இவளிடம் வந்தார்.

கடவுளே! சம்யுக்தா அப்படியே நின்றுவிட்டாள்.

“என்ன மணி?” என்று பின்னால் வந்தவரிடம் கூர்மையாக கேட்க,

“ண்ணா. எனக்கும் தெரியல. என்னமோ பாப்பா ஒருமாதிரி தான் இருக்காங்க” என்றார் அவர்.

“இல். இல்லைப்பா. ரூமுக்கு போகணும். அதான்” என்றாள் சம்யுக்தா.

“சரி போ” என்ற  குருமூர்த்தி கண்ணசைக்க மணி உடனே போன் எடுத்தார்.

“பாட்டி. பாப்பாவை பார்க்க போங்க” என்று கற்பகம் பாட்டியை மகள் அறைக்கு அனுப்பி வைத்தார் குருமூர்த்தி.

வயது மகள் என்ன அவசரமோ? உடல் ஏதும் சரியில்லையோ? தந்தை பலவாறு யோசித்து ஹாலிலே இருந்து கொண்டார்.

கற்பகம் பாட்டி, “என்ன கண்ணு? என்ன பண்ணுது?” என்று சம்யுக்தாவிடம் கேட்டார்.

“பாட்டி. ஒன்னுமில்லை. ரெஸ்ட் ரூம் போகத்தான் வந்தேன்” என்றாள் சம்யுக்தா.

“சரி போ கண்ணு” என்று கற்பகம் பாட்டி வெளியே வந்துவிட்டார்.

சம்யுக்தா ஓய்வறைக்குள் நிமிடம் அப்படியே நின்றுவிட்டாள். இத்தகைய அனுபவம் அவளுக்கு புதிது!

தன் சிறு முகமாற்றமும் இந்தளவு கவனிக்கப்படுகிறதா? 

கள்ளத்தனம் இல்லா பெண் சம்யுக்தா!

நிமிர்ந்த நடை, நேர்கொண்ட பார்வை, நேர்மையான குணம் தான் குருமூர்த்தியின் வளர்ப்பு!

அதில் சிறு குறையும் குருமூர்த்தி விரும்ப மாட்டார்!

சம்யுக்தாவும் தந்தையின் பார்வையில் கீழ் இறங்குவதை துளியும் ஏற்று கொள்ள மாட்டாள்!

ஆனால் எதற்கும் முதல் முறை என்ற ஒன்று உண்டே!

சர்வாச்சார்யா அந்த முதல் முறையாகி போனான்!

இதில் இருந்து விடுதலை பெற இரண்டே இரண்டு வழி தான். ஒன்று தந்தையிடம் சொல்லி விட வேண்டும்! இல்லையென்றால் அவனை அந்த ரகசிய வழியை பயன்படுத்தாமல் தடுக்க வேண்டும்! 

இரண்டில் எது சுலபம்! நிச்சயம் அந்த நடிகனிடம் பேசுவது மட்டுமே!

சம்யுக்தா தெளிந்து குளித்து ஹாலுக்கு வர, குருமூர்த்தி மகளின் முகத்தை ஆராய்ந்தார்.

“டீ எடுத்துட்டு வரவாப்பா?” என்று சம்யுக்தா சாதாரணமாக கேட்க,

“சரி” என்று தலையசைத்தவர்,  மகளுடன் டீ குடித்தார். அவர் மகளிடம் பேச காத்திருந்தது வேறு. ஆனால் அதை விடுத்து, மணிக்காக காத்திருந்தவரின் வாட்ச் ஒளிர்ந்தது.

“நான் ஷூட் பண்ண போறேன்ப்பா” என்று சம்யுக்தா இன்றைக்கான அவளின் பயிற்சிக்கு செல்ல, குருமூர்த்தி சர்வாச்சார்யாவை பார்க்க சென்றார்.

“எனக்கு இங்க இருக்க முடியலை. வெளியே போகணும்” என்றான் நல்லவன்.

“நீங்க ஒரு கை வைச்சு கூட ட்ரைனிங் எடுக்கலாம். வாங்க” என்று குருமூர்த்தி அவரை அழைக்க,

“எப்போ பார்த்தாலும் அதுவே தானா? நான் என்ன மெஷினா?” என்று பொரிந்தான்.

“எதுக்கு இப்போ கோவம்? நான்” என்று குருமூர்த்தி பேச, அவரை கண்டுகொள்ளாமல் அவன் கதவுக்கு அருகில் சென்று நின்றான்.

குருமூர்த்தி இனி இவனை கட்டுப்படுத்த முடியாது என்று புரிந்து பயிற்சி கூடத்திற்கு அழைத்து வர, அவனோ நேராக துப்பாக்கி சுடும் இடத்திற்கு சென்றான்.

சம்யுக்தா அங்கிருக்க, “நாம சிலம்பம் பயிற்சி எடுக்கலாம்” என்றார் குருமூர்த்தி.

“முடியாது. கையை உடைச்சுட்டு சிலம்பம் வேற சுத்தணுமா உங்களுக்கு?” என்று எகிற, சம்யுக்தா அவன் திடீர் கத்தலில் குறியை  தவறவிட்டாள்.

“உங்களால பொறுமையா பேச முடியாதா?” சம்யுக்தா அவனிடம் கடுப்பாக கேட்க,

“உனக்கு சுட தெரியலைன்னு சொல்லு” என்றான் அவன் நக்கலாக.

குருமூர்த்தி அங்கிருப்பதில் சம்யுக்தா அவனை திட்ட முடியாமல் திரும்பி கொள்ள, “எனக்கு தண்ணீர் வேணும்” என்றான்.

குருமூர்த்தி எடுக்க செல்ல, எவ்வளவு தைரியம் இருந்தா என் அப்பாவை வேலை வாங்குவான்? “நீங்க இருங்கப்பா” என்ற மகள், அவனுக்கு எடுத்து வந்தாள்.

“யார் ஓபன் பண்ணி கொடுப்பா?” என்று அவன் திரும்ப அவளிடமே நீட்ட, 

“நீ போம்மா. நான் பார்த்துகிறேன்” என்று குருமூர்த்தி பாட்டிலை வாங்க போக, 

“ப்பா. நீங்க இருங்க” என்று தந்தைக்கு முன் பாட்டிலை வாங்கி கொண்ட சம்யுக்தா பல்லை கடித்து கொண்டு திறந்து கொடுத்தாள்.

“என் கை உடைக்கும் போது மட்டும் நல்லா இருந்துச்சா? இப்போ செய்ங்க” என்றான் அவன் தண்ணீர் குடித்து.

“நீங்க உங்க சேட்டையை குறைச்சா கை, கால் எல்லாம் நல்லா இருக்கும் சார்” என்ற சம்யுக்தா பயிற்சிக்கு செல்ல,

“நான் என்ன சேட்டை பண்ணிட்டேன்னு உங்க பொண்ணு சொல்லிட்டு போறாங்க, எனக்கு இப்போ தெரிஞ்சாகணும்” என்று இவன் குதிக்க,

“சும்மா சொல்லியிருப்பாங்க. நீங்க ஷூட் பண்ண ட்ரை பண்ணுங்க வாங்க” என்றார் குருமூர்த்தி.

“முடியாது, எனக்கு ரெஸ்ட் வேணும்” என்று சட்டமாக அமர்ந்து கொண்டான்.

“நாள் முழுக்க ரெஸ்ட் எடுத்து இன்னும் ரெஸ்ட் வேணுமாம்” சம்யுக்தா முனக,

“உங்க பொண்ணு என்னை ஏதோ திட்டுறாங்க” என்றான் உடனே.

“திட்டலைப்பா. ரெஸ்ட் எடுத்தே சோர்ந்துட்டார் பாவம்ன்னு தான் சொன்னேன்ப்பா” என்றாள் சம்யுக்தா அப்பாவியாக!

“என்னை ஒரு இடத்துல அடைச்சு வைச்சிருக்கிறதே உன் அப்பா தான், அவரை கேளு” 

“அவர் தான் இப்போ பயிற்ச்சி எடுக்கவும் கூப்பிடுறார். போக வேண்டியது தானே”

“கை கட்டு போட்டிருக்கிறது தெரியலையா உனக்கு? இதுல எப்படி ட்ரைனிங் எடுக்க முடியும், அப்படியே முடியும்ன்னாலும் நான் எடுக்க மாட்டேன்” 

“அதை சொல்லுங்க முதல்ல! சொகுசான ஆளு தானே நீங்க”

“யார் நான் சொகுசான ஆளா? எத்தனை ரைடிங், ட்ரக்கிங்க போயிருக்கேன் தெரியுமா நான்?” 

“ஓஹ் இதெல்லாம் கஷ்டத்துல வருமா?” என்று சம்யுக்தா வியக்க,

“போதும். நீ ஷூட் பண்ண போ” என்று குருமூர்த்தி இடையிட்டு மகளிடம் சொல்ல, 

“ஆஹ்ன் அதெப்படி? உங்க பொண்ணு பேசினத்துக்கு நான் பதில் சொல்ல வேண்டாமா?” என்று வரிந்து கட்டினான் சண்டைக்காரன்!