“யாரோ கதவைத் தட்டுறாங்க.”
   “அவங்க தட்டிட்டே இருக்கட்டும். நாம கொஞ்ச நேரம் இப்படியே இருக்கலாம் தியா.”
   “ப்ச்.. எதாவது முக்கியமான விஷயமா இருக்கப்போகுது. பார்க்கலாம் வாங்க.”
   “ஏய் கதவு திறந்துதான் இருக்கு. அவங்களே நாகரீகம் கருதி நிற்கிறாங்க. நீ ஏன் அவசரப்பட்டு ஓடுற” என்று மெல்லிய குரலில் கடிய… அவளோ நிமிர்ந்து கணவன் முகம் பார்க்க… சட்டென்று கண்ணடித்து
   உள்ளம் கொள்ளை போகுதே
   உன்னைக் கண்ட நாள்முதல்
   உள்ளம் கொள்ளை போகுதே
   அன்பே என் அன்பே – தலைதூக்கி ‘நிஜமா’ என அவள் பார்வையிருக்க…
   காதல் காதல் இது காதல் என்றேன்! கண்சிமிட்டி உண்மையென்றதும் அப்படியே தோள்சாய்ந்து இதயப்பகுதியில் முத்தமிடஇ இதயத்துடிப்பின் ஓசைகள் மட்டுமே அங்கே.
   “ஏய் அண்ணி இப்ப வெளியில வரல நீங்க எப்படியிருந்தாலும் பரவாயில்லன்னு உள்ள வந்திடுவேன்” என்று கீர்த்தி மிரட்டல் விட…
   சட்டென்று இருவரும் விலகி “வா லூசு” என சம்மதம் தெரிவிக்க முதலில் வந்தவளைப் பார்த்து இவ்வளவு நேரமாக மலர்ந்திருந்த முகம் சட்டென்று வாடியது.
   இவர்கள் பேசட்டும் என்று கீர்த்தி குழந்தையுடன் கீழே சென்று அனுவுடன் சேர்ந்து கொண்டாள்.
   நேரே ஆனந்திடம் வந்த கார்த்திகா “என்னை மன்னிச்சிருங்க அண்ணா. நான் நிறைய தப்புப் பண்ணிட்டேன். அதுவும் உங்களை… சாரி” என்று அழ ஆரம்பிக்க…
   “ஏய் பச்சையம்மா என்ன இது புதுசா. அண்ணன்ற மன்னிப்புன்ற ஆர் யூ ஆல் ரைட்” என்று சுபாஷைப் பார்த்து என்னவென்று ஜாடையாய் கேட்க…
   “இதுவரை இவளுக்குத் தெரியாத சிலதைச் சொல்லிப் புரியவச்சேன் மச்சான்” என்றான் அமைதியாக.
   “சாரி அண்ணா. நான்தான் என்ன செய்யுறேன்றது புரியாம உங்களை ரொம்ப நோகடிச்சிட்டேன். ஐம் சாரி” என்று திரும்பத்திரும்ப மன்னிப்பு கேட்க…
   “ஹேய் தியா உன் அண்ணி என்னை அண்ணா சொல்லி பச்சையம்மாள்னு பெயர் சொல்ல முடியாம பண்ணிட்டா” என்றான் சந்தோஷமாக.
   “நீங்க சொல்லலைன்னா பரவாயில்ல மச்சான். நான் கருவாச்சியை விட்டுட்டு பச்சையம்மாவுக்கு மாறிட்டேன்” என்றதும் கார்த்தி அவனைக் கிள்ள மற்றவர்கள் சிரிக்க வித்யா மட்டும் எதிலும் கலந்து கொள்ளாமல் அமைதியாக நின்று வேடிக்கை பார்த்திருந்தாள்.
   அதைக்கண்ட கார்த்தி மனம் சுருங்க வித்யாவின் கைபிடித்து “நான் அப்படி சொல்லியிருக்கக்கூடாது வித்தி. இனிமேல் அண்ணாவை தப்பா எதுவும் எப்பவும் பேசமாட்டேன்.”
   “நடந்ததை எப்படி அண்ணி மாத்தமுடியும்? என்னால சட்டுன்னு மறக்க முடியல.”
   “வித்தி கார்த்திதான் மன்னிப்பு கேட்கிறாள்ல.”
   “சாரிண்ணா. என்னால அந்த விஷயத்தை அவ்வளவு ஈஸியா எடுத்துக்க முடியல. இப்பவும் மனசுக்குள்ள…”
   “என்ன விஷயம் தியா? அதுக்கு காரணம் நானா?” ஆனந்த் கேட்க…
   “அப்படிலாம் எதுவுமில்லங்க. நீங்க என்ன தப்பு செய்தீங்க காரணமாயிருக்க? இது வேற விஷயம். அண்ணா நீங்க கிளம்புங்க. நாங்க நாளைக்கு வர்றோம்” என்று தன் நிலையில் நிற்க…
   “வித்தி ப்ளீஸ் இப்படிலாம் பேசாத. வேணும்னா அண்ணா கால்ல விழுந்து மன்னிப்பு கேட்டுக்கறேன்” என்று மற்றவர்கள் சுதாரிக்கு முன் ஆனந்த் நோக்கித் திரும்ப சட்டென்று ஆனந்த் விலக சுபாஷ் வந்து அவளைத் தடுத்து “என்ன பண்ற கார்த்தி?” என்றான் அதட்டலாக.
   “அச்சோ ஏன் அண்ணி இப்படிப் பண்றீங்க?” என்று வித்யா பதற…
   “ஏய் பச்சையம்மா! ஏன்மா? உன்னை தங்கச்சின்னு பிரமோட் பண்றதுக்குள்ள டிபிரமோட் ஆகுற” என்றான் அலறலாக.
   “என்னது டிபிரமோட் பண்ணிட்டீங்களா? சட்டப்படி இது செல்லாது. நான் கேஸ் போடப்போறேன்” என்று கார்த்தி வேகமாக சொன்னதும். “அண்ணி இதை நான் ஆமோதிக்கிறேன்” என்று வித்யா கார்த்தியினருகில் வந்தாள்.
   “சாரி வித்தி. என் பிள்ளைக்கு தாய்மாமா உறவு வேணும்ன்றதைப் புரிஞ்சிக்கிட்டேன். கூடப்பிறந்தவனே இருந்திருந்தாலும் இப்போதைக்கு அந்த உரிமை அண்ணாவுக்கு மட்டும்தான். ப்ளீஸ் மாட்டேன்னு சொல்லிடாத” என்றாள் கெஞ்சலாக.
   “அண்ணி விடுங்க நான் மறந்துட்டேன். அவங்களுக்கு இது தெரிய வேண்டாம். தெரிஞ்சா தாங்கிக்க மாட்டாங்க.”
   “வித்யா” என்று கண்கலங்க.
   “ப்ச்… கண்ணைத் துடைங்க அண்ணி. உண்மையைச் சொல்லட்டுமா நீங்க என்னோட ஹீரோயின். உங்க கல்யாணத்துக்கு முன்னாடியும் நாம பேசிக்கலன்னாலும் உங்க கேரக்டர் எனக்கு ரொம்பப் பிடிக்கும். நீங்களே என் அண்ணியா வந்தப்ப நான் எவ்வளவு சந்தோஷப்பட்டேன் தெரியுமா? உங்க கல்யாணம் பிரச்சனையில்லாமல் நடக்கணும்னு எத்தனை சாமியை வேண்டியிருக்கேன்னு எனக்குத்தான் தெரியும்.”
   “வித்தி!” என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் அவளின் அன்பில் மலைத்து நிற்க…
   “அண்ணி இந்த ரெண்டு நாளா நடந்த எல்லாத்தையும் நாம மறந்திடாம். ஓகேவா? என்றதும் நாத்தனாரை அணைத்துப் புன்னகைத்தாள் கார்த்திகா.
   “நீங்க என்ன பேசிக்கறீங்கன்னு புரியல. கடைசியா சொன்னது பெஸ்ட். மறப்போம்! மன்னிப்போம்! தமிழர் பண்பாடு!”
   “அதுவாங்க அண்ணி பெயர் பச்சையம்மாள்னா அவங்க அண்ணன் பெயர் பச்சையப்பன்னு சொன்னேன்” என கிண்டலாய் மொழிய…
   “ஏய்” என்று அவளை விரட்டஇ படியிறங்கி வந்தவள் மாமியாரின் பின் ஒழிய… “தியா வந்திரு” என்றழைக்க… அவளோ “அத்தை காப்பாத்துங்க” என்று மாமியாரிடம் சரணடைய…
   “ஹேய் என்ன நடக்குது இங்க? வயசுப்புள்ள ஒருத்தி உட்கார்ந்திருக்கேன் என் முன்ன ஓடிப்பிடிச்சி விளையாடுறீங்க? இதோ வர்றேன்” என்று எழப்போக…
   “கீர்த்திமா குழந்தை ஜாக்கிரதை” என்று வரலட்சுமி சத்தமிட…
   “ஹையோ! நம்ம வீடா இது? இவ்வளவு கலகலப்பா. அண்ணா உன் கல்யாணத்தால வீட்டுக்கே ஒரு அழகு வந்திருக்கு தெரியுமா?”
   “அப்ப என்னால இல்லையா அண்ணி” என வித்யா அப்பாவியாய் கேட்க…
   “கல்யாணத்துல ஹீரோயினே நீங்கதான அண்ணி. ஆல் கிரெடிட் உங்களுக்கு மட்டுமே!”
   அன்று முழுவதும் கலகலப்பாக சென்று இரவு வர… “ஹேய் மிஸஸ்.வித்யானந்த் மேக்கப்லாம் கொஞ்சம் தூக்கலாயிருக்கு. என்ன விசேஷம்?” என்று ஒருவித ஆராய்ச்சியுடன் கேட்க.
   “சும்மாதான்.”
   “நம்பிட்டேன். காய்ச்சல் போயிருச்சா?”
   “கல்யாண ஜுரம் போயிருச்சி. வேணும்னா செக் பண்ணிக்கோங்க” என்று கழுத்தை அவன்புறம் காண்பிக்க…
   “நான் செக் பண்ணினா அது வேற மாதிரியிருக்கும். எப்படி வசதி?” என்றதும் “பரவாயில்லை” என்று வெட்கத்தில் தலை கவிழ… “தியா என்ன நீ வெட்கப்பட்டு என் ஹார்ட் பீட் எகிற வைக்கிற. நிஜமாவேதானா?”
   கணவனின் சந்தோஷ அலறலில் “நான் பொய் சொல்லமாட்டேன்” என்றாள் பட்டென்று.
   மனைவியின் ஜுரத்திற்கான டெம்பரெச்சர் அளவை அவளின் கழுத்தில் தன் உதடுகளால் அளவிட ஆரம்பித்து அது முடிவில்லாமல் போய் அவர்களின் இல்லற வாழ்க்கையை இனிதே ஆரம்பித்து வைத்தது.
   மறுநாள் குடும்பத்துடன் செங்கல்பட்டு சென்று பெயர் வைக்கும் விழாவை சிறப்பாக்க திருமணத்தன்று வம்பு பேசிய வாய்கள் எல்லாம் அவர்களின் ஒற்றுமையைக் கண்டு அடங்கிஇ புகழ ஆரம்பித்தது.
   பெயர் வைக்கும் சமயம் ஆனந்திடம் வந்த கார்த்திகா “அண்ணா என் பொண்ணுக்கு தாய்மாமனா நீங்க பெயர் வைங்க” என்று நிற்க…
   “பெரியவங்க இருக்கும்போது நான் எப்படி? அவங்ககிட்ட சொல்லுமா” என்றான்.
   “அவங்க எல்லார்கிட்டேயும் பெர்மிஷன் வாங்கியாச்சி. நீங்க சொல்லுங்க” என்றதும் கண்கள் மனைவியைக் காண அவளின் விழியசைப்பில் குழந்தையின் முகம் பார்த்தவன் “நிலா மாதிரி ஜில்லுன்னு எப்பவும் ஜொலிக்கணும். அதனால என் மருமகளுக்கு ‘சந்தியா’ன்னு பெயர் வைக்கிறேன்” என்று குழந்தையின் காதில் மூன்று முறை பெயரைச் சொல்லி செயினும் மோதிரமும் போட்டான்.
   விழா முடிந்து காலை பதினோரு மணிக்கெல்லாம் ஆசிரமம் வந்து பேசியபடி அங்கிருந்தோருக்கு மதிய உணவுக்கு ஏற்பாடு செய்து அவர்கள் வயிராற உண்டு மனதார வாழ்த்திட அதை முக மலர்வுடன் ஏற்றுக் கொண்டார்கள் புது மணமக்களும்இ புதிதாகப் பூத்திருந்த அந்த நிலா மகள் சந்தியாவும்.
   என் சோகக் கதையைக்கேளு
   தாய்க்குலமே அம்மா தாய்க்குலமே!
   மாலை ஐந்து மணியளவில் சோக கீதம் ஒன்று ஆசிரமத்தில் கேட்க… “திரும்பவும் அதே பாட்டா?” பாடிய ஆனந்தைப் பார்த்தபடி “அவன்தான் கல்யாணம் வேண்டாம்னு பாடினான். உனக்கென்னப்பா? நீதான் பிடிச்ச பொண்ணையே கட்டிக்கிட்டியே அப்புறமென்ன?” தேனு பாட்டி கேட்க…
   “அதான தேனு. உன் சோகம்தான் என்னன்னு சொல்லுப்பா ஆனந்து?” என்றார் முத்துப்பாட்டி.
   “அதுவா பாட்டி நான் பொண்ணு கேட்டதும் எங்க கல்யாணத்துக்கு அவங்க ஒத்துக்க மாட்டேன்னு சொல்லி மறுத்து ஹீரோயிஸம் காண்பிச்சி அட்வென்ஜர்லாம் பண்ணி கஷ்டப்பட்டுக் கல்யாணம் பண்ணிக்கனும் நினைச்சிருந்தேன். இவளோட அத்தை என்னடான்னா ஈஸியா தூக்கிக் குடுத்துட்டாங்க” என்று சோகமாக சொல்லி பாவமாய் முகம் வைக்க…
   “சுபாஷ் பயலே நமக்கேத்த புள்ளையைத்தான் வித்யாவுக்குப் பார்த்திருக்கீங்க. எப்பவும் இதே சந்தோஷத்தோட மனநிறைவா வாழணும்பா” என்று வயதான பெண்மணிகள் ஒரு மனதாக வாழ்த்தினார்கள்.
   “வேற சுபாஷோட மச்சான்னா சும்மாவா!” என்று காலர் தூக்க… “எங்க அண்ணாவாச்சே!” என்று கார்த்திகா கணவனுடன் சேர்ந்து சொன்னாள்.
   “ஆனந்த் தம்பி ஏன்பா என்னை உன் பொண்டாட்டிகிட்ட போட்டுக் குடுத்துட்டீங்க? அவ உங்களை எப்படி முறைக்கிறாள்னு பாருங்க?” சுபாஷிணி தன் பங்கிற்கு வித்யாவைத் தூண்டிவிட…
   “நான் உங்களுக்கு ஈஸியா கிடைச்சிட்டேனா? அட்வென்ஜர் பண்ணி ஹீரோயிஸம் காட்ட ஆசையிருந்துச்சா? இப்பவும் ஒண்ணும் குறைஞ்சி போயிடல. நான் இங்கேயே இருக்கேன். நீங்க ஹீரோயிஸம் காட்டுங்க” என்று நடக்க ஆரம்பிக்க… மனைவியின் கோபம் உணர்ந்தவனோ சமாதானப்படுத்தியபடி பின்தொடர ஆரம்பித்தான்.
   “ஹா..ஹா அண்ணா நீங்க காலி!” கீர்த்தி கத்த… வீட்டுப் பெரியவர்கள் அவர்களின் சேட்டைகளை ரசித்திருந்தார்கள்.
   “ஏய் தியா நில்லு. நீ இப்படிலாம் சொல்லக்கூடாது. எனக்கு ஹீரோயிஸம் வேண்டாம். நீ.. நீ மட்டும் போதும். நீ எனக்கு ஈஸியால்லாம் கிடைச்சிடல. உனக்காக ரொம்ப கஷ்டப்பட்டிருக்கேன்.”
   “அப்படியென்ன கஷ்டப்பட்டீங்க?”
   “கல்யாணத்தன்னைக்கு நீ மயக்கம் போட்டு விழுந்தப்ப உன்னை நான்தான் கஷ்டப்பட்டுத் தூக்கிட்டுப் போனேன். ஷப்பா என்ன வெய்ட்டு என்ன வெய்ட்டு” என்று மனைவியவளை வம்பிழுக்க…
   அவன் எண்ணம் போல் வேகமாக கணவனருகில் வந்து “நான் வெய்ட்டா? உங்களை…” என்று செல்லமாய் தோளில் அடித்து அதிலேயே சாய்ந்து கொண்டவளை அணைத்துப் பிடித்து “இந்த இடத்துலதான் உன்னை முதல்முறையா பார்த்தேன். உனக்கு வரப்போற மாப்பிள்ளையைப் பற்றியும் தெரிஞ்சிக்கிட்டேன். அது நானாயிருக்கணும்னுதான் காத்திருந்து கல்யாணமும் பண்ணிக்கிட்டேன். என்ன நீ கேட்ட சைட்டடிக்கிற சூழ்நிலை மட்டும் இல்லாமல் போயிருச்சி” என்றான் மென்மையான குரலில்.
   “நீங்க அக்கறையா அன்பா பார்த்த பார்வை அனைத்துமே எனக்கு சைட்டடிக்கும் பார்வைதான். காதல்னா கட்டிப்பிடிச்சிட்டு கொஞ்சிட்டே இருக்கிறதுன்னு அர்த்தம் கிடையாது. காதல்ன்றது வாழ்ந்து காட்டுறது. நீங்க என் வாழ்க்கையில் வந்ததுக்கு நன்றி சொல்லணும்தான். பட் கணவன் மனைவிக்குள்ள அதெல்லாம் சரிப்படாதுல்ல. சோஇ ஐ லவ் யூ!” என்றாள் சிரித்தபடி.
   அவள் தலையோடு மெல்ல மோதி “அது எனக்கும் பொருந்தும் தியா. என் வாழ்க்கை முழுமையடைய என் மனைவியா நீ வந்ததுக்கு நானும் ஐ லவ் யூ!”
   மௌனங்கள் மட்டுமே அவ்விடத்திலிருக்கஇ மனங்கள் மட்டும் ஒருமித்ததோ!
  
நட்புடன்
சொர்ணா சந்தனகுமார்