எனை எரிக்கும் ஈர நினைவுகள்! - 14

Vishnu Priya

Well-Known Member
#1
1

எனை எரிக்கும்
ஈர நினைவுகள்!
[14]

அன்றிரவு! மீண்டும் ஒரு பௌர்ணமியை வரவேற்றுக் கொண்டிருந்தது இருள் சூழ்ந்த வானம்!

நேரமோ இரவு ஒரு மணியைத் தாண்டியிருக்க, தன் மஞ்சத்தில் ஆழ்ந்த நித்திரையில் இருந்தாள் மங்கை.

“மீண்டும் ஒரு பௌர்ணமி”!! இரண்டாயிரம் வருடங்களுக்கும் மேலாகப் பழைமையான அந்தக் கணையாழிக்கும் மீண்டும் வந்தது வேலை!!

சாளரம் தாண்டி விழுந்த சந்திரனின் ஒளிக் கற்றைகள், பேரிகையின் கண்ணாடியில் பட்டுத் தெறிப்படைந்து, அவள் அணிந்திருந்த கணையாழியை அடைய , அடுத்த விநாடி அங்கே பிறந்தது வித்தியாசமான ஒளியும், ஒலியும்!!!

அறை எங்கிலும் ஓர் மந்தகாசமான பொன் மஞ்சள் வண்ணமும், செந்நிறமும் கலந்த ஒளி பரவ, அவ்வொளியில்..

தங்கத்தாரிகை போல மிளிர்ந்தாள் மாது!

இது போதாதென்று அம்மோதிரம் வேறு, கிருஷ்ணனின் புல்லாங்குழல் நாதத்தை ஒத்த மனங்கவரும்.. கேட்பாரை ஸ்தம்பிக்க வைக்கும் ஓர் ஒலியையும் வெளியிட.. அங்கே முகிழ்த்தது ஓர் அதிசயம்.

யாதவனின் சுரூபினியோ ஆழ்ந்த உறக்கத்தில் இருந்தாளாகையால், அந்த ஒலி தானும் எங்கேயோ கிணற்றுக்குள் இருந்து கேட்பது போலக் கேட்கவாரம்பிக்க, அவள் கண்கள் மெல்ல சுருங்கின.

முதன்முறையாக ஆழ்ந்த தூக்கத்தில் இருந்த வேளை இதே ஒலியைக் கேட்ட போது தோன்றாத நினைவலைகள்... இம்முறை கணையாழி ஒலித்த போது கேட்கலாயிற்று.

மஞ்சத்தில் படுத்திருந்தவளின் காதுகள் திடீரெனச் சிவந்து, சற்றே உயர்ந்து தாழ்ந்து அவளது செவிமடுக்கும் திறனைக் கூட்டியது.

அவள் எதைத் தான் அங்கணம் செவிமடுத்தாள்? அவள் செவிமடுத்தது எல்லாம் இதோ இவை தாம்!!

அடர்ந்த காட்டின் காய்ந்த சருகுகள், பாதணியில் பட்டு மிதிபடும் ஓசையே அது!!

உறங்கும் சுரூபினியின் மேனியோ இரவு நேரக் கூதல்க்காற்றின் குளிர்மையை அனுபவிக்க..

அவள் திடுக்கிட்டுக் கண் விழித்த போது, அவள் அடையாளமே காணப்பட முடியாத ஓர் இருள் மண்டிய கானகத்தில், நின்றிருந்தாள்.

அவள் எப்படி கானகம் வந்தாள்? புரியவேயில்லை யாழினிக்கு.

அவள் உடை கூட, நவீன யுகத்திற்கு சற்றும் பொருத்தமற்றாற் போல,

மார்புக்கச்சையும், இடையிலிருந்து கால்வரை பெண்கள் அணியும் பழங்கால தோட்டியும் அணிந்திருப்பதைக் கண்டாள் அவள்.

அவளிடம் எப்படி இந்த மாதிரியான மாற்றம் தோன்றியிருக்கவும் கூடும்? என்று சிந்திக்க மனமேயற்று, அவளுடைய மார்புக்கு மேலான பிரதேசத்தையும், வெற்று வயிறையும் தழுவிக் கொண்டிருந்தது கூதல் காற்று!

கானகம் எங்கும் அடர்ந்த இருட்டுப் பரவியிருந்த வேளை தூரத்தில் எங்கேயோ ஒரு கோட்டான் மட்டும், கத்த, ஆந்தையின் அலறலில்,

திடுக்கிட்டுத் திரும்பி சத்தம் வந்த திசையை நோக்கினாள் யாழினி.

ஆகாயத்திலே இருந்த நிலவு மட்டும், அங்கே நடைபெறப் போகும் அதிசயத்தை ஏற்கனவே முன்கூட்டியே உணர்ந்தாற் போன்று,

தன் பூரணை முகம் காட்டி சிரித்துக் கொண்டிருக்க, கானகம் எங்கும் நெடிதுயர்ந்து வளர்ந்திருந்தன காட்டு மரங்கள்.

அந்த வனாந்தரத்தில் பூச்சிகள் இரையும் ஒலி மட்டும் ஓர் வித கானமாக எழுந்து கொண்டிருந்தது.

அந்தத் தனிமை!! இருள்!! எல்லாமும் சேர்ந்து பெண்ணவளுக்கு அச்சத்தைப் பரிசாகத் தர, சுற்றுமுற்றும் தலை திருப்பிப் பார்த்த வண்ணம் நின்றிருந்தாள் அவள்.

யாருமே இல்லாத அடர்ந்த காடு!!

திடீரென்று அவள் முதுக்குக்குப் பின்னால் காய்ந்த சருகுகள் மிதிபடும் ஓசை அதீதமாகக் கேட்க, சட்டென்று திரும்பிப் பார்த்த சுந்தரப் பெண் அதிர்ந்து தான் போனாள்.

அந்தக் கானகத்தின் மத்தியில் தான் நின்றிருந்தான் வலிய உடல் படைத்த புராதனப் புரவி வீரன்!!இல்லை இல்லை அவளுடைய கணவன் யாதவன்!!

யாருமில்லா வனாந்தரத்தே.. கொண்டானைக் கண்டதும் உள்ளமெங்கும் ஓர் சந்தோஷச் சாரல் பரவியது. எல்லாம் சொற்ப கணங்களுக்குத் தான்!

யாதவன்.. அவள் முன்னே நின்றிருந்த யாதவன் சுரூபினியின் கண்களுக்கு வித்தியாசமாகத் தெரிந்தான்.

அவனுக்கு ரோயல் லுக்கைகத் தரும் கோட்டும், சூட்டும் எங்கேயோ காணாமலாகியிருக்க.. பண்டைய காலத்தவர்களின் ரோயல் லுக்குடன் நின்றிருந்தான் அவளது கொண்டான்!!

நன்கே முறுக்கேறித் தெரிந்த கைச்சந்தில் தங்கத்தினாலான அணிகலன் அணிந்திருந்தான்!

வெற்று மார்புடன், இடுப்புக் கீழே ஓர் தோட்டியணிந்து.. புராத அரசர்கள் போல நின்றிருந்தான் அவளது கணவன்!!

இது அவள் கணவன் தானா? என்று ஆராயும் மனோநிலையில் அவள் இல்லை. காரணம் அவன் நின்றிருந்த நிலை அப்படி!

அவன் கண்களில் கருமணிகள் ஸ்தீரம் இல்லாதது போல மேலெ செருகிக் கொண்டிருக்க, நெற்றியின் ஓரத்திலிருந்து கன்னம் வரை வழிந்தது குருதி!!

அவனுடைய திண்மையான தோள்புஜங்களின் தோல் கிழிந்து எட்டிப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தது இரத்தம்!

அவன் அணிந்திருந்த வெள்ளை நிற தோட்டியின் முட்டிப் பகுதி முழுவதிலும் கூட இரத்தக்கறை படிந்திருக்க,

அவள் கணவன் போர்க்களம் கண்ட வீரனாகக் காட்சியளிக்கலானான்.

இரு யாழ்களை அருகருகே பூட்டி செய்யப்பட்டது போன்ற வலிமையான அவனுடைய மார்புகளில் இடது மார்பில், கொடிய விலங்கின் அகோரமான பற்தடங்கள் தெரிய,

மார்பிலிருந்து ஊற்றெடுத்த செந்நீர்.. அவனுடைய திடகாத்திரமான மேடு பள்ளம் நிறைந்த வயிற்றைத் தாண்டியும் வழிந்து கொண்டிருந்தது !

எல்லாவற்றிக்கும் மேலாக அவனுடைய கைகளில் ஓர் வில்லும், ஒரே ஒரு அம்பும் மாத்திரம் அடைக்கலமாகியிருந்தது.

கணவனின் உதிரம் கண்டு... யாழினியின் நெஞ்சு துடிக்கலாயிற்று! அவன் விழிகளில் ஓடும் வலி.. இவளையும் தொற்று நோய் போலத் தாக்க,

தாய்மை சொட்டும் அவள் விழிகளில் இருந்தும் பெருகலாயிற்று விழி நீர்!

கால்கள் தள்ளாட அவளது விழிகளையே பார்த்த வண்ணம் நின்றிருந்தவனை கைகளில் தாங்கி, மடியில் ஏந்த வேண்டும் என்ற ஒருவகையான காதல் உணர்வு அவளுள் மிகையாகத் தோன்றியது.

காயம்பட்டுத் தள்ளாடும் கணவனை நோக்கி.. கண்ணீருடன் ஓரடி எடுத்து வைக்கப் போக, அவளை நோக்கி நாண் பூட்டி அம்பெய்ய சித்தமாகியிருந்தது அவன் கரங்கள்!!

அவள் விழிகளிலோ.. தன்னை நோக்கியா அவன் அம்பெய்ய தயாராகிறான்? அவனது ‘ஜானுவை’ நோக்கியா அவனது வில்லும் குறிபார்த்து நிற்கிறது?? என்ற கேள்வி பிறக்க, அதில் உள்ளம் அடிபட்டுப் போனவள்,

அடுத்த அடி எடுத்து வைக்காமல் கௌதமன் சாபம் பெற்ற அகலிகையாகிப் போனாள்.

பெண்ணவளின் தடுமாற்றம் கண்டேனும், அந்தப் புராதன புரவி வீரன் தன் கரங்களை இறக்கினானா? இல்லையே!!

இதுவரை ஓர் நிலையில் நில்லாமல் மேல் சொருகக் காத்திருந்த அவனுடைய காந்தக் கண்களுக்கு எங்கிருந்து தான் வலு வந்ததோ??

அவன் நயனங்களில் ஓர் தீவிரம் கூட.. சரியாக அவளது நெற்றிப் பொட்டைப் பார்த்துக் குறி வைத்தான் யாதவன்!!

அவன் கைகள் கிடையாக, முன்னோக்கி நீண்டன. அவன் நாணை பின்னோக்கி இழுத்த போது.. அவன் கைகளும் பின்னோக்கி இழுப்பட...

இரத்தம் சொட்டும் அந்நிலையிலும் அவன் வில்லெறியத் தயாரான கணம்.. காவியத் தலைவனுக்கான அத்தனை பண்பும், அவன் மெய்ந்நிலையில்(posture) தெரிந்தது.

அவனுடைய மனங்கவர்ந்த சுரூபினியோ மூச்செடுக்கக் கூட மறந்தவளாக ஸ்தம்பித்து நின்ற வேளை, புரவி வீரன் தருணம் பார்த்து விட்டான் அம்பை.
 

kavitha28

Well-Known Member
#3
hi vishnupriya..
each n every line ,
kavithai azhagum ,athai vaasithaal nam kannukul viriyum kaatchigalum parisaaga kodutha ezhhuthu nadaiyum.., kaanagathil veesum koothal katrum,nilavoliyum,thanimaiyum irulum,athil oruvitha kaanamaaga olikum poochigalin naathamum avaluku achathai ''PARISAAGA'' kodupathum.,enakum athey +thenin suvaiyaiyum parisaaga alithu viteergall...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ithellam feel pannitey padithathaal,apuram thaan naan EN mayakathil irunthu vizhithu.,avalin unarchi kalavaiyai ulvaanga ,meendum padika vendiya nilamai.....!!!
u never fail me to mesmerize me ..!!! ...u ve done this again...!!!!
kanaiyaazhiyoda total internal reflection-i vida ,thangalin ezhuthin varna jaalangalin reflectionsum n refractions from me -um muzhu nilavaaga parinamithu --u were sheer magical...!!!!!!!!!
hmmmmm...thirumba poi padi....so thirumba padithu kathai kalathukulla poi thirumba veliya vanthu--tho ipadi anathitu iruken......going crazy i think...... so she is getting the connection little by little.....thats really wonderful..!!!!....semma ud dr....as always......!!!
 

Vishnu Priya

Well-Known Member
#4
சரியாக அவளை நோக்கி, காற்றைக் கிழித்துக் கொண்டு வந்த அம்பு, அவளது காதோரக் கார் குழலை உரசிக் கொண்டே போய்,

அவள் பின்னாடி இருந்த மணல் மேட்டில்.. இவளை நோக்கி பாயத் தயாராக இருந்த கழுதைப்புலியின் மேல் பாய்ந்தது!!

அம்பு சென்ற திசை நோக்கிப் பார்வைப் பதித்தவள், அங்கே ஈனக்குரலில் ஓர் கழுதைப்புலியொன்று செத்து விழுவது கண்டு திகைத்து நிற்க,
அவளைக் காதலுடன் மேய்ந்தன அவன் கண்கள்!

தன் இதயத்துக்கு உகந்த பெண்ணின் உயிரைக் காப்பாற்றி விட்டோம் என்ற அவன் முகமெங்கிலும் ஓர் திருப்தி நிலவ, அவன் வில்லேந்திய கைகள் மெல்ல தாழ்ந்தது நிலத்தை நோக்கி.

தன் தோள்புஜங்கள் ஏறி இறங்க பெரும் பெரும் மூச்சுக்களை எடுத்து விட்டுக் கொண்டே, அவளைப் பார்த்தவனுக்கு மீண்டும்

கண்கள் முற்றிலுமாக மேலே போய் சொருகிக் கொள்ள, அதற்கு மேலும் தாக்குப் பிடிக்க முடியாமல் சடாரென நிலத்தில் முகங்குப்புற விழுந்தான் யாதவன்!

பதறிப் போன சுரூபினியும் அவன் அருகே ஓடி வந்து, அவன் உடலைத் திருப்பி மடியில் தாங்கிய போது.. அவள் கை விரல்கள் எங்கிலும் இரத்தம்!!

அதைக் கண்டதும் இன்னும் கொஞ்சம் அழுகைப் பெருகியது சுந்தரப் பெண்ணுக்கு!!

அவனது வலிய தாடையைத் தட்டித் தட்டி, கலங்கிப் போன குரலில், “ய்யா.. தவ்.. ய்யாத..வ்..எழுந்திரு..எழுந்திருஊஊஊ..!!”என்று கொண்டவனை விழிக்க வைக்க முயல.. இறுதி வரை எழவேயில்லை அவன்!!

அந்நேரம் பார்த்து, கானகம் எங்கும் “அசரீரி” போல, டாக்டர். கோவிந்தராஜ்ஜின் கோபக் குரல்,

“க்கர்மாஆஆ... க்கர்மாஆஆ.. அவனை சும்மா விடாது!!”என்ற ஒலி கேட்க,
சடாரென தூக்கத்திலிருந்தும் விழித்தாள் பெண்.

விழித்த நேரம் அவள் அணிந்திருந்த நைட்டியின் புறமுதுகுப் பகுதியும், மார்புப் பகுதியும் வியர்வையில் நனைந்து போயிருக்க,

போதாக்குறைக்கு அவள் நெற்றியிலும் கூட மணிமணியாகத் தூறல் போட்டிருந்தது வியர்வை!

எழுந்த வேகத்தில், அவளுக்கு மேல்மூச்சு, கீழ்மூச்சு வாங்க, எது கனவு? எது நனவு? என்ற வித்தியாசத்தை உணர முடியவில்லை அவளால்.

அடர்ந்த நயன இமைகள் கொண்ட விழிகளோ, அலைப்புறுதலுடன், தன் தலைவனைத் தான் தேடியது. பக்கத்தில் அவன் இல்லை.

எங்கே அவன்? பாதி இரவில் கண் விழிக்கும் போது.. அவளருகே வழமையாகக் கிடக்கும் அவளுடைய கணவன் எங்கே?


தண்ணீர் அருந்த வேண்டும்.. களைப்பு தீர முகம் அலம்ப வேண்டும் என்ற எதுவுமே தோன்றவில்லை அவளுக்கு.

அவள் மூளையில் ஓடிக் கொண்டிருந்தது எல்லாம், அவள் “யாதவன்”முகம் பார்க்க வேண்டும்!


கை, கால்களில் இரத்தம் வழிந்தோட நிற்பவனுக்கு ஏதும் ஆகவில்லை. அவன் நன்றாகத் தான் இருக்கிறான் என்று ஊர்ஜிதமும் செய்து கொள்ள வேண்டும்!!அப்போது அவள் மனமும் நிலைப்படும்!

எழுந்து சென்று சாளரம் வழியாக கீழே முற்றத்தைப் பார்த்தவள்,

போர்ட்டிகோவில் அவன் கார் நில்லாதிருப்பது புரிய.. இன்னும் அவன் வீடு வந்து சேரவில்லை என்பது புரிய அவள் நடுக்கம் அதிகமானது.

நெற்றியோரத்தில் கபாலம் பிளந்து.. கன்னம் வழியாக வழிந்து கொண்டிருந்த இரத்தம் தோய்ந்த அவன் முகம்!

அந்த முகமே திரும்பத் திரும்ப அவள் மனக்கண் முன் வந்து போக, நிமிடத்துக்கு எழுபத்திரண்டு முறைத் துடிக்க வேண்டிய இதயம் தாருமாறாகத் துடித்தது.

அவன் வலுக்கட்டாயமாக, அவளது புது செல்லில் சேமித்து வைத்த அவனது நம்பரின் ஞாபகம் வர, டிராயரை நாடிச் சென்றவள், அதன் மேலுள்ள செல்லெடுத்து, கணவனுக்கு அழைப்பெடுத்துப் பார்த்துப் பார்த்து சோர்ந்து போனாள்.

“சப்ஸ்க்ரைபர் நாட் ரீச்சபிள் எட் த மொமென்ட். ப்ளீஸ் ட்ரை அகேய்ன் லேட்டர்!!”என்று கம்ப்யூட்டர் பெண்ணின் குரலே திரும்பத் திரும்ப ஒலிக்க அவளது நடுக்கம் இன்னும் அதிகமானது.

கனவின் கனம் அவ்வாறாயிற்றே?? அவனது சாந்த முகம் கண்டால் தான்.. அனைத்துமே சீராகும் என்ற பரபரப்பு திலை அவளிடம்!!

அவளால் அந்தக் கனவின் தாக்கத்திலிருந்து வெளிவர இயலவில்லை. உடம்பெங்கும் இரத்தம் வழிந்த நிலையில், உயிருக்கு போராடிக் கொண்டிருக்கும் கணவன்.

விடிகாலையில் கண்ட கனவு பலிக்கும் என்பார்களே! நேரம் வேறு விடிகாலையைத் தொட்டிருக்க, அவளுக்கு காலும் ஓடவில்லை. கையும் ஓடவில்லை.

ஹாலிலே..சோபாவில் அமர்ந்திருப்பது பெண்ணா? கற்சிலையா என்று பிறர் அஞ்சத்தக்களவுக்குக் கல்லாகிப் போனவளாக அமர்ந்திருந்தாள் யாழினி!!

சத்தமேயின்றி வழிந்து கொண்டிருந்த கண்ணீரில், அவளது கீழிமைத் தடித்து சிவந்து போயிருந்தது.

கனவு பலித்துக் கணவனுக்கு ஏதேனும் ஆகியிருந்தால்... அந்த எண்ணம் முகிழ்த்த கணம்.. கிடுக்கிப்பிடி பிடித்தாற் போன்று.. நெஞ்சிலே ஓர் வலி எழுந்தடங்கியது சுரூபினிப் பெண்ணுக்கு!!

அந்த நேரம் அவன் காதுகள் செவிமடுத்தது.. போர்ட்டிகோவில் கார் வந்து நிற்கும் சத்தம்!!

காதுகள் இரண்டும் கூர்மையடைய, அவன் வீட்டுப் படியேறி வரும்.. அவனது அழுத்தமான காலடி சத்தம் முதற்கொண்டு கூர்மையாகக் கேட்டாள் பெண்!!

வந்திருப்பவன் முழுமையாகத் தான் வருகிறானா? இல்லை கனவில் கண்டாற் போன்று ஏதேனும் அசம்பாவிதங்கள் நிகழ்ந்திருக்கவும் கூடுமோ?

கண்கள் இரண்டும் மன்னவனைக் காண அலைபாய, விழிநீர் வழிந்தோட எழுந்தாள் பெண்!!

விடிகாலை முழுவதும் வேலை பார்த்த அயர்வில், சோர்ந்து போனவனாகத் தன் கோட்டைக் கழற்றி முதுகுக்குப் பின்னால் போட்டுக் கொண்டு..

உள்ளே அணிந்திருந்த இளம் நீல நிற ஷேர்ட்டின் முதலிரண்டு பட்டன்களைத் திறந்து விட்ட வண்ணம் வந்து கொண்டிருந்த யாதவன்,

அங்கே நின்றிருந்த தன் ஜானுவைக் கண்டு.. அடுத்த அடி எடுத்து வைக்காமல் நின்று விட்டான்.

இத்தனை நேரம் வரை.. கண்களில் கண்ணீர் மல்க விழித்திருக்கும் அவனது ஜானு!! அவன் தேவி!!

மன்னவனின் உச்சாதி பாதம் வரை அச்சம் பரவ, நின்ற இடத்திலேயே, இதயம் பதறிப் போனவனாக, “என்னாச்சுமாஆ?”என்று கேட்டதும் தான் தாமதம்,

தான் வயிற்றுப் பிள்ளைக்காரி என்பதை மறந்தவளாக, ஓடி வந்து.. கணவனின் இடையூடுக் கையிட்டு அணைத்துக் கொண்டவள்,

அவனது பரந்து விரிந்த மார்பில் தலை புதைத்து விசும்பலானாள்.
விசும்புகிறாள்..விசும்புகிறாள்..விசும்புகிறாள்?? அவள் விசும்பல் ஓயவேயில்லை.

முதன் முதலாக அவளாகவே தரும் அணைப்பு! எங்கேயோ வானத்தில் உயர உயரப் பறக்கும் உணர்வு அந்த வலிமையான ஆண்மகனுக்கு!!

இருந்தாலும் அவள் அழுகை? மனைவியின் விழிகளில் இருந்து வழியும் ஒரு சொட்டுக் கண்ணீரில், சர்வமும் புரியாமல் தவித்தவன்,

அவளுடைய உச்சந்தலையை மெல்ல வருடி விட்டவனாக, “ஹேய் ஜானு.. என்னாச்சுமா?..” என்று கேட்க, அவள் அழுகை இன்னும் கொஞ்சம் அதிகமானது.

அவளின் கட்டுப்படுத்த முடியாத அழுகைக்குப் பின் யாரோ அவள் மனம் நோகடித்திருக்க வேண்டும்!! இல்லையானால் மனைவி இப்படித் தேம்பித் தேம்பி அழக் கூடுமோ??

“யாராவது ஏதாவது சொன்னாங்களா என்ன? அப்.. அப்பா உன் அப்பா ஏதாவது...??”என்று மகேந்திரனின் ஞாபகம் வர, அவனாகவே முடிவெடுத்துக் கூறியவன்,

கை முஷ்டி இறுக, பற்களைக் கடித்துக் கொண்டு, “அவர்ர்...ர”என்று சண்டைக்குச் செல்ல ஆயத்தமாக, அவள் அணைப்பின் அழுத்தம் அதிகமானது.

மனைவியின் அணைப்பில் நகராமல் நின்ற சூரியன், அவளிரு கன்னங்களைக் கையில் ஏந்தி.. தன் மனையாளான உஷையின் வதனம் பார்த்தான்.

கலங்கிய விழித்திரையுடன், அவனைப் பார்த்தவள், அனைத்தையும் சொல்லி விட நாடி,.. “நா.. நான்.. நா.. உன.. உன்னை” என்றவளுக்கு அதற்கு மேலும் பேச முடியாதளவுக்கு தொண்டை அடைத்தது.

தொண்டையில் அடைத்ததை விழுங்கிக் கொண்டவளின் விசும்பல், கணவனின் அணிந்திருந்த ஷேர்ட்டின் மேலிரண்டு பட்டன்கள் போடாதிருந்ததன் வழியாகத் தெரிந்த அவனது மார்பில் நிலைத்தது!!

ஏதோ... தோன்ற.. ஆவேசத்துடன் கணவனின் மற்றைய சட்டை பட்டன்களையும் கடகடவெனக் கழற்ற முனைந்தாள் மனைவி!

துகிலுறிக்கும் மனைவியின் செய்கையில் குழம்பிப் போனவனாக நின்றிருந்தவன், சட்டென அவள் கையைப் பிடித்துத் தடுத்து,
“என்ன பண்ற ஜானு?”என்று கேட்க,

இவளோ தன் கண்ணீரை புறங்கையால் துடைத்துக் கொண்டே, மூக்கை உறிஞ்சிய வண்ணம்,

ஞமஞமத்துப் போன குரலில், “முதல்ல ஷேர்ட்டைக் கழற்று..ஞா(நான) .. ஞான் (நான்) உன்னைப் பார்க்கணும்?” என்று சொன்னவள்,

அவன் ஷேர்ட்டைக் கழற்றுவதிலேயே குறியாக இருந்தாள்.
 

Vishnu Priya

Well-Known Member
#6
யாதவன் கேலியாக, “ இன்னைக்கு என் ஜானு சூடா இருக்கீங்க போல..”என்று தன் கண்களிர் ஒரு வித மோன நிலை ஏந்தி அவன் கேட்டதுவெல்லாம் அவள் செவிகளில் விழுந்ததா என்றும் தெரியாது!!

கணவனின் உள்பெனியன் முதற்கொண்டு கழற்றச் செய்தவள், இடுப்பில் கை வைத்து மாடல் போல நிற்கும் அந்த வசீகரனைப் பார்த்து காதல் பார்வை சிந்தினாள் என்று நீங்கள் எண்ணியிருப்பின் அது தவறு!

அவளோ, வரண்ட இதழ்களுடன் திக்கித் திணறி, “இர.. இர..இரத்தம்.. இரத்தம். ..கண்டேன்....நான் இரத்.. தம் கண்..கண்..டேன்...”என்று அதையே திரும்பத் திரும்பச் சொன்னவளாக,

கனவில் அவள் கண்ட... அவன் காயம்பட்ட இடங்களை எல்லாம் பரிசோதிக்க ஆயத்தமானாள்.

மனைவி ஏதோ கெட்ட கனவு கண்டிருக்கிறாள் என்பது தெளிவாகப் புரிந்து போனது யாதவனுக்கு!!

அதிலும் அன்றிரவு மனைவி அவன் மேல் வைத்திருக்கும் அதீத பட்ச காதல், அவள் அறியாமல் வெளியிட்டுக் கொண்டிருக்கும் இரவு!!

அவள் இடையூடு கையிட்டு அணைத்துப் பிடித்தவன், அவள் “உம்”மென்று சொன்னால் உயிரையும் கொடுக்கத் தயாரானவனாக அவளைப் பார்த்து,

“அப்படியெல்லாம் இல்லை ஜானுமா.. நான் நல்லா தான் இருக்கேன்..”என்று சொன்னது கூட அவளை சாந்தப் படுத்தவேயில்லை.


“ந்நீ ப்பொ..ப்பொய் சொல்ற!!.. நான்.. ந்நான்.. ப்பார்க்கணும்..”என்று தட்டுத்தடுமாறி சொன்னவள்,

அவள் கன்னம் திருப்பி நெற்றியோரம், இடது மார்பு, தோள் புஜம், முதுகுப் புறம் என்று ஒரு சின்ன இடத்தைக் கூட விடாமல் ஆராய்ந்தவள்,

கனவில் கால் முட்டியில் இரத்தக்கறை படிந்திருந்த ஞாபகம் வர, பேன்ட்டில் கை வைக்கலானாள் யாழினி.

சற்றே பதறியவன், அவளைத் தடுத்து நிறுத்தி, “ஹேய் ஜானு.. அங்கே ஒண்ணும் எனக்கு அடிபடலை... அப்படி பட்டிருந்தால் இப்படி நின்னு உன் முன்னாடி பேசிட்டிருந்திருப்பேனா? ஃபர்ஸ்ட்டு எனக்கு அடியே படலை.. நான் நல்லா தான் இருக்கேன்! ”என்று கேட்க கொஞ்சம் ஆசுவாசப்பட்டாள் ஒரு கன்டிஷனோடு.

“இனி நைன் தர்ட்டிக்கு முன்னால வீட்டில் இருக்கணும்.. இல்லைன்னா வீட்டுக்கே வராதே.. தலைக்கு மேலே வேலை இருந்தாலும் வீட்டில் பார்த்துக்கலாம்.. ”- விழியுருக்கி கறாராகச் சொன்ன அவள் செவ்விதழ்களில் மையம் கொண்டது அவன் பார்வை.

அவள் அடித்தொடைகளூடு ஒரு கை, முதுகோடு கையிட்டு அவளை அலேக்காகக் கைகளில் குழந்தை போல ஏந்திக் கொண்டவன்,

அவளது உதடுகளைப் பார்த்து உஷ்ணப் பெருமூச்சு விட்டவனாக, “வர வர.. நீ என்னோட பழைய ஜானுவா மாறிட்டே வர”என்று சொன்னவனின் குரலில் தான் எத்தனை போதை??

அவளைத் தூக்கி வந்து சோபாவில், மலர் மாலை போலக் கிடத்தியவன், டீ போய் மீதிருந்த தண்ணீரைப் பருக வைத்தான்.

அந்த கணமும் கூட மனைவி அவனை நீங்காது , அவன் முதுகை அணைத்துப் பிடித்திருக்க, பிறந்த குழந்தையைப் பார்ப்பது போன்ற பரவசத்துடன் பார்த்தான் யாதவ்.
அவள் கண்கள், வெற்று மார்புடன் அருகாமையில் அமர்ந்திருந்த, கொண்டவனின் உடலின் வனப்பை மேய்ந்தது.

அவளை மென்மையாகத் தழுவியிருக்கும் நரம்போடித் தெரியும் கை, திடகாத்திரமான அவன் புஜங்கள்,

புகழேந்தி வர்ணித்த நளன் போல.. காளையில் திமில் போன்ற இரு வலிய புஜங்கள்.. கவசமே பூணாது போருக்கு சென்றாலும் அம்பு தாக்காத வலிய மார்புகள்.. எல்லாம் அவளை ஏதோ செய்தது.

அனிச்சையாக எழுந்த அவள் கைகள்.. அவன் மார்பை மெல்ல தடவி அதன் வலிமையை உணர, உள்ளே பரவிய உணர்வுகளில் அவள் கீழுதட்டைத் தானே கடித்துக் கொண்டாள்.

அவன் இமைகள் மெல்ல உயர்ந்து தாழ்ந்தது.அவளது உஷ்ணமான மூச்சுக்காற்று.. அவன் தாடையில் பட்டு மோத, ஆண் மகன் அவனின் கண்களில் இருந்து பரவிய ஒரு வித காந்த அலை... அவளையும் தாக்கியது
.
இருவர் விழிகளும் சந்திரனும், சூரியனும் போல ஒன்றை ஒன்றை நோக்க, அங்கே முழங்கியது மாறனின் யுத்த சங்கு.

காலனின் யுத்த சங்கு உயிர்களைக் காவு வாங்கும்;மாறனின் யுத்த சங்கு?? மனங்களைக் காவு வாங்கும்!

சிவந்த செவ்வரியோடும் அவளுடைய அதரங்களையே கள்ளுண்ட மந்திக் கணக்காகப் பார்த்திருந்தவன்,

தன் இதழ்களை தானே சுவைத்துக் கொண்டே,

அவளை நோக்கி கொஞ்சம் கொஞ்சமாக முன்னேறியவனாக, ஹஸ்கி குரலில், “ஜானு.. என் மேல உனக்கு அவ்வளவு காதலா..?”என்றவன்,
அவள் மூச்சு விடும் இடைவெளியில் திறந்த அவளது கீழதரங்களை தடாலெனக் கவ்விக் கொண்டான்.

இருவரது உஷ்ண மூச்சுக்காற்றும் இருவர் நுரையீரலையும் தீண்ட..தன் கணவனின் அதிரடியில் தன்னை இழந்தாள் சுரூபினிப் பெண்.

கணவனுக்கு என்னானதோ ஏதானதோ என்று பதற்றத்தில் இருந்தவளுக்கு, கணவனின் எச்சில் தன்னோடு கலப்பதுவும் இன்பமாகவே இருந்தது.

அவள் கைகள் தானாகவே மேலெழுந்து.. அவனது பின்னந்தலைக் கேசத்தில் அளைந்து.. அவனைத் தன்னோடு இறுக்கி அணைத்தன!!

இருவர் நாவுகளும்.. காதல் போர்க்களத்தில் பொருதிட.. இரு சோடி விழிகளோ கண்கள் மூடி.. முத்த சுகத்தில் திளைக்கலாயிற்று.

அவளோ இன்னும் முத்தம் வேண்டும்.. அவன் எச்சில் ஸ்பரிசம் வேண்டும் என்று எதிர்பார்த்திருக்க, சட்டென அவளது இதழ்களை விடுவித்தான் யாதவ்.

இவளோ ஏமாற்றத்துடன் கணவன் விழிகளைப் பார்க்க, புன்னகைத்துக் கொண்டே அவளது கன்னங்களைக் கையில் ஏந்தியவன்,

“உன் சம்மதத்துக்காக.. எத்தனை நாள் காத்திருந்தேன் தெரியுமா?”என்று சொன்னவன், அவளது நெற்றி, கன்னம், மூக்கு, இதழ்கள், நாடி என ஓரிடம் விடாமல் முத்தம் கொடுத்து தன் சந்தோஷத்தை வெளிப்படுத்தியவன்,

அவசரமாக அவளது நைட்டியைக் கழற்ற, தோள் வழியாக பாதி நழுவியது ஆடை!!

கண் முன்னே அவனுக்கே அவனுக்கென்று பிரம்மன் படைத்த பொக்கிஷம்!!
மேனகையின் மறுஉருவாகப் பிறந்திருப்பவளின் பெண்மைக் கலசங்கள் அவன் கண்களுக்கு விருந்தாக,

அவளது வெண் சங்குக் கழுத்திலே இதழ்களை வைத்து, பெண்ணவளை சுவர்க்கத்துக்கும், நரகத்துக்கும் கூட்டிச் செல்ல அடிக்கல் நாட்டினான் யாதவ்
.
இருவர் உணர்வுகளும் பற்றியெரிந்து கொண்டிருந்த வேளை, அவனுடைய உஷ்ண மூச்சுக்காற்று.. அவள் சருமம் தீண்டி உன்மத்தம் அடையச் செய்து கொண்டிருந்தது.

அவள் கரங்கள், அவனுடைய திண்மையான முதுகை அளைய, நாசியோ அவனுக்கே அவனுக்கென்று சொந்தமான பர்பியூமுடன் இணைந்து வரும் வியர்வை வாசனையை முகரலாயிற்று.

என்ன என்னமோ உணர்ச்சிகள் பரவ, கணவனுக்கு தன்னில் இடம் ஒதுக்கிக் கொடுத்துக் கொண்டிருந்தாள் அவள்.

அவனுக்கும் இது அறையல்ல கூடம் என்றோ, மஞ்சம் அல்ல சோபா என்றோ பிரித்தறிய முடியாத மகோன்னத நிலை!!

கண்கள் கிறக்கத்தில் மூழ்கியிருக்க, எக்குத்தப்பான அந்த நொடிகளில் மனக்கண் முன் வந்து போனது அவளது வாழ்வோட சம்பந்தப்பட்ட சில முகங்கள்!!

“நீ என் பொண்ணு இல்லை”என்று சாடும் மகேந்திரனின் கோப முகம்,

“உற்றவன் பொருள் உற்றவனையே சாரும்”என்று சொன்ன வெறும்மேல் சித்தரின் தெளிந்த முகம்,


“நான் உன்னைக் காதலிக்கவேயில்லை”என்று அவஸ்தையுடன் சொன்ன ராமின் கலங்கிய முகம்,

“கர்மாஆஆ.. கர்மாஆஆ.. அவனை சும்மா விடாது”என்று கோபத்தில் கத்திய டாக்டர். கோவிந்தராஜனின் முகம்,

இறுதியாக இரத்தம் தோய்ந்த யாதவன் முகம் மனக்கண் முன் வந்து போக அவளால் கணவனுடன் ஒன்ற முடியவில்லை.

மலைமுகட்டில் உச்சித் தேன் அருந்திக் கொண்டிருந்தவனை சட்டென தன்னிலிருந்தும் தள்ளி விட்டவள், தன் நைட்டியை சரி செய்து கொண்டே எழுந்து, ஏதும் பேசாமல் விரையப் பார்க்க,

போதை மயக்கம் களைந்த கோபக்குரலில் அவள் முன்னங்கைப் பற்றி, “ஜானு.. என்னாச்சு?”என்று கேட்டான் யாதவன்!

கணவனைத் திரும்பிப் பாராமல், “நா.. நா... எனக்குப் பயமா... குழப்பமா... இல்லை.. எனக்கு தூக்கம் வருது..”என்று தன் பதிலில் ஒரு முடிவுக்கு வந்தவளாகச் சொன்னவள், அறையை நோக்கி விரைய,

தன் காதலை மதியாமல் செல்லும் மனைவியின் ஆடும் பின்னழகையே வெறிக்க வெறிக்கப் பார்த்திருந்தான் யாதவ்.

ஆனால் அவளுள்ளே விடையறிப்பட வேண்டிய கேள்விகள் பல இருந்தன. அந்தக் கனவு.. அந்தக் கனவின் ஆதி, அந்தம் அறியாமல் கணவனின் இச்சைக்கு இணங்குவது அவளுக்கே பிடிக்கவில்லை என்பது தான் உண்மை.

நினைவுகள் பற்றி எரியும்.
 

kavitha28

Well-Known Member
#8
hi vishnupriya..
each n every line ,
kavithai azhagum ,athai vaasithaal nam kannukul viriyum kaatchigalum parisaaga kodutha ezhhuthu nadaiyum.., kaanagathil veesum koothal katrum,nilavoliyum,thanimaiyum irulum,athil oruvitha kaanamaaga olikum poochigalin naathamum avaluku achathai ''PARISAAGA'' kodupathum.,enakum athey +thenin suvaiyaiyum parisaaga alithu viteergall...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ithellam feel pannitey padithathaal,apuram thaan naan EN mayakathil irunthu vizhithu.,avalin unarchi kalavaiyai ulvaanga ,meendum padika vendiya nilamai.....!!!
u never fail me to mesmerize me ..!!! ...u ve done this again...!!!!
kanaiyaazhiyoda total internal reflection-i vida ,thangalin ezhuthin varna jaalangalin reflectionsum n refractions from me -um muzhu nilavaaga parinamithu --u were sheer magical...!!!!!!!!!
hmmmmm...thirumba poi padi....so thirumba padithu kathai kalathukulla poi thirumba veliya vanthu--tho ipadi anathitu iruken......going crazy i think...... so she is getting the connection little by little.....thats really wonderful..!!!!....semma ud dr....as always......!!!
 

Vishnu Priya

Well-Known Member
#9
இந்தக் கதையை ஆரம்பத்திலிருந்து வாசித்து ஆதரவு நல்கிக் கொண்டிருக்கும் மக்களுக்கு,

போன யூடிக்கு லைக் மற்றும் கமெண்ட் பண்ணிய அனைத்து நல்லுள்ளங்களுக்கும் நன்றி நன்றி நன்றி. உங்க கமென்ட் எல்லாம் பார்த்தேன்.. அருமையா இருக்கு. சந்தோஷத்தைக் கொடுக்குது.. எவ்வளவு ஆழமான ரீடர்கள் என் கதைக்கு கிடைத்திருக்காங்கன்னு பெருமைப்படவும் வைக்குது.. சீக்கிரம் உங்களுக்கு பதிலளிக்கிறேன்.

படிச்சுட்டு என் எழுத்துக்கும் அங்கீகாரம் கொடுக்கணும்னு நினைப்பவர்கள் தாராளமா உங்க கருத்துக்களை என்னோட பகிர்ந்துக்கலாம்.
 
Last edited:

Janavi

Well-Known Member
#10
hi vishnupriya..
each n every line ,
kavithai azhagum ,athai vaasithaal nam kannukul viriyum kaatchigalum parisaaga kodutha ezhhuthu nadaiyum.., kaanagathil veesum koothal katrum,nilavoliyum,thanimaiyum irulum,athil oruvitha kaanamaaga olikum poochigalin naathamum avaluku achathai ''PARISAAGA'' kodupathum.,enakum athey +thenin suvaiyaiyum parisaaga alithu viteergall...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ithellam feel pannitey padithathaal,apuram thaan naan EN mayakathil irunthu vizhithu.,avalin unarchi kalavaiyai ulvaanga ,meendum padika vendiya nilamai.....!!!
u never fail me to mesmerize me ..!!! ...u ve done this again...!!!!
kanaiyaazhiyoda total internal reflection-i vida ,thangalin ezhuthin varna jaalangalin reflectionsum n refractions from me -um muzhu nilavaaga parinamithu --u were sheer magical...!!!!!!!!!
hmmmmm...thirumba poi padi....so thirumba padithu kathai kalathukulla poi thirumba veliya vanthu--tho ipadi anathitu iruken......going crazy i think...... so she is getting the connection little by little.....thats really wonderful..!!!!....semma ud dr....as always......!!!
Yes.... It's true......
 

Latest profile posts

no update today night too friends, naalaikku kandippaa kodukkaraen
Ramya dear where is ud ????? I am waitingggggg for so longggggggg
@Vishnu Priya டியர் "எங்கேயும் காதல்" அடுத்த லவ்லி அப்டேட் எப்போ தருவீங்க, விஷ்ணுப்ரியா டியர்?

Sponsored

Recent Updates